چگونه می توان از رکود اقتصادی زنده ماند و بعد از آن شکوفا شد

براساس تحلیلی که به رهبری رانجی گلاتی به رهبری سالهای 1980 ، 1990 و 2000 ، 17 ٪ از 4700 شرکت دولتی که تحصیل کرده اند بسیار بد است: آنها ورشکسته شدند ، خصوصی رفتند یا به دست آمدند. اما به همان اندازه قابل توجه ، 9 ٪ از شرکت ها شکوفا شدند و از رقبا حداقل 10 ٪ در فروش و رشد سود بهتر عمل کردند.

تجزیه و تحلیل جدیدتر توسط Bain با استفاده از داده های رکود اقتصادی بزرگ ، این یافته را تقویت کرد و نشان داد که 10 ٪ برتر شرکت های مورد مطالعه صرفاً زنده مانده اند. درآمد آنها به طور پیوسته در طول رکود صعود کرد و پس از آن همچنان افزایش یافت.

براساس گزارش Bain ، در میان شرکت هایی که در اثر رکود بزرگ رکود شده اند ، تعداد معدودی برنامه های احتمالی را تهیه کرده اند."هنگامی که رکود رخ داد ، آنها به حالت Survival تغییر یافتند ، برش های عمیق و واکنش دفاعی را رقم زدند."

چگونه بنگاه ها باید برای رکود اقتصادی آماده شوند و وقتی فرد برخورد می کند چه کاری باید انجام دهند؟این جمع آوری تحقیق به بررسی مشاوره در چهار زمینه: بدهی ، تصمیم گیری ، مدیریت نیروی کار و تحول دیجیتال.

در اوایل سال 2000 ، یک کتابفروش آنلاین پنج ساله به نام Amazon. com 672 میلیون دلار در اوراق قرضه قابل تبدیل فروخت تا وضعیت مالی خود را افزایش دهد. یک ماه بعد ، حباب Dot-Com پشت سر هم قرار گرفت. بیش از نیمی از تمام استارت آپ های دیجیتال طی چند سال آینده از جمله بسیاری از رقبای آن زمان آمازون در تجارت الکترونیکی از کار خود خارج شدند. اگر این حباب فقط چند هفته قبل از آن پشت سر بگذارد ، یکی از موفق ترین شرکت هایی که تاکنون قربانی آن رکود شده است.

رکود اقتصادی- که به عنوان دو چهارم متوالی رشد منفی اقتصادی تعریف شده است- می تواند ناشی از شوک های اقتصادی (مانند سنبله در قیمت نفت) ، وحشت مالی (مانند آن که پیش از رکود بزرگ بود) ، تغییرات سریع در انتظارات اقتصادی (SO-به نام "ارواح حیوانات" که توسط جان مینارد کینز شرح داده شده است ؛ این همان چیزی است که باعث ترکیدن حباب Dot-Com شده است) یا ترکیبی از این سه. بیشتر بنگاهها در هنگام رکود رنج می برند ، در درجه اول به این دلیل که تقاضا (و درآمد) کاهش می یابد و عدم اطمینان در مورد آینده افزایش می یابد. اما تحقیقات نشان می دهد که روش هایی برای کاهش آسیب وجود دارد.

در مقاله HBR خود در سال 2010 "خروش از رکود اقتصادی" ، رانجی گلاتی ، نیتین نوهیا و فرانتس وولژزوژن دریافتند که در طول رکودهای 1980 ، 1990 و 2000 ، 17 ٪ از 4،700 شرکت دولتی که تحصیل کرده اند به ویژه بد هستند: آنها ورشکست می شوند، خصوصی رفت ، یا به دست آمد. اما به همان اندازه قابل توجه ، 9 ٪ از شرکت ها به سادگی در سه سال پس از رکود اقتصادی بهبود نیافته اند - آنها شکوفا شدند و از رقبا حداقل 10 ٪ در فروش و رشد سود پیشی گرفتند. تجزیه و تحلیل جدیدتر توسط Bain با استفاده از داده های رکود بزرگ ، این یافته را تقویت کرد. 10 ٪ برتر شرکت های تجزیه و تحلیل Bain شاهد افزایش درآمد آنها به طور پیوسته در طول دوره بودند و پس از آن همچنان افزایش می یابد. یک مطالعه سوم ، توسط مک کینزی ، نتایج مشابهی پیدا کرد.

سازنده تفاوت آماده سازی بود. براساس گزارش Bain ، در میان شرکت هایی که پس از رکود بزرگ رکود اقتصادی را رکود کرده اند ، "تعداد کمی از برنامه های احتمالی یا فکر کردن از طریق سناریوهای جایگزین"."هنگامی که رکود رخ داد ، آنها به حالت Survival تغییر یافتند ، برش های عمیق و واکنش دفاعی را رقم زدند."بسیاری از شرکت هایی که صرفاً از طریق رکود اقتصادی می شوند ، برای بهبودی کندتر هستند و هرگز واقعاً به نتیجه نمی رسند.

بنگاههای غیرمتمرکز بهتر قادر به تنظیم شرایط در حال تغییر بودند.

چگونه یک شرکت باید قبل از رکود اقتصادی آماده شود و هنگام برخورد با چه حرکتی باید انجام دهد؟تحقیقات و مطالعات موردی که به بررسی رکود بزرگ می پردازد ، این سؤالات را روشن می کند. در بعضی موارد ، آنها خرد متعارف را سیمان می کنند. در برخی دیگر ، آنها آن را به چالش می کشند. برخی از جالب ترین یافته ها با چهار حوزه سروکار دارد: بدهی ، تصمیم گیری ، مدیریت نیروی کار و تحول دیجیتال. پیام اساسی در همه زمینه ها این است که رکود اقتصادی یک تمرین فشار قوی در مدیریت تغییر است و برای دستیابی به موفقیت در یک شرکت ، یک شرکت باید انعطاف پذیر و آماده تنظیم باشد.

DELEWAGE قبل از رکود

ربکا هندرسون (از دانشکده بازرگانی هاروارد) دوست دارد به دانش آموزان خود یادآوری کند ، "قانون یک است: شرکت را خراب نکنید."این بدان معناست که ، قبل از هر چیز ، پول تمام نمی شود. از آنجا که یک رکود معمولاً فروش کمتری را به همراه دارد و بنابراین پول کمتری برای تأمین بودجه عملیات به همراه دارد ، زنده ماندن از رکود به مدیریت مالی ماهر نیاز دارد. اگر آمازون قبل از شلوغی Dot-Com تمام این پول را جمع نکرده بود ، گزینه های آن بسیار محدود تر می شد. درعوض ، توانست در اواخر همان سال ، در سرمایه گذاری های خود در سایر استارتاپ ها ضرر و زیان را در سایر مبتدیان جذب کند و همچنین Amazon Marketplace ، بستر آن برای فروشندگان شخص ثالث را راه اندازی کند. این امر در طول و بعد از رکود اقتصادی به بخش های جدید (آشپزخانه ها ، مسافرت ها و پوشاک) و بازارها (کانادا) گسترش یافت.

مطالعات نشان می دهد که شرکت هایی که سطح بالایی از بدهی دارند ، به ویژه در طول رکود آسیب پذیر هستند. در یک مطالعه سال 2017 ، خاویر ژیرو (از دانشکده مدیریت Sloan MIT) و هولگر مولر (از دانشکده تجارت سخت NYU) به رابطه بین بسته شدن مشاغل و بیکاری مرتبط و کاهش قیمت مسکن در مناطق مختلف ایالات متحده پرداختند. به طور کلی ، هرچه قیمت مسکن بیشتر کاهش یابد ، تقاضای مصرف کننده بیشتر کاهش می یابد ، باعث افزایش بسته شدن مشاغل و بیکاری بیشتر می شود. اما محققان دریافتند که این اثر در بین شرکت هایی با بالاترین سطح بدهی برجسته است. آنها شرکت ها را بر اساس این که آیا کم و بیش در رکود اقتصادی به کار می روند ، تقسیم می کنند ، همانطور که با تغییر در نسبت بدهی به دارایی های خود اندازه گیری می شود. اکثریت قریب به اتفاق مشاغل که به دلیل کاهش تقاضا تعطیل شده اند بسیار اهرم شده اند.

این مقاله همچنین در:

10 HBR باید در مورد مدیریت رکود بخواند

مولر توضیح می دهد: "هرچه بدهی بیشتری داشته باشید ، پول بیشتری برای پرداخت بهره و پرداخت اصلی خود نیاز دارید."هنگامی که یک رکود اقتصادی برخورد می کند و پول کمتری در در می آید ، "این شما را در معرض خطر پیش فرض قرار می دهد."برای پیگیری پرداخت ها ، شرکت هایی که بدهی بیشتری دارند مجبور می شوند هزینه های تهاجمی تر ، غالباً از طریق اخراج ، هزینه های تهاجمی را کاهش دهند. این کاهش های عمیق می تواند بهره وری و توانایی آنها برای تأمین اعتبار سرمایه گذاری های جدید را مختل کند. اهرم به طور موثری گزینه های شرکت ها را محدود می کند ، و دست خود را مجبور می کند و فضای کمی برای عملکرد فرصت طلبانه به آنها می دهد.

میزان میزان بالای بدهی در طی رکود اقتصادی تا چه اندازه به عوامل مختلفی بستگی دارد. Shai Bestein (از دانشکده تجارت فارغ التحصیل استنفورد) ، جوش لرنر (از دانشکده بازرگانی هاروارد) ، و فیلیپو مززانوتی (از دانشکده مدیریت Kellogg دانشگاه شمال غربی) دریافتند که شرکت هایی که متعلق به شرکت های سهام خصوصی هستند - که اغلب به شرکت هایی نیاز دارند که دارایی خود را تأمین کنندبرای گرفتن بدهی-بهتر در رکود اقتصادی بزرگ نسبت به شرکتهای غیر متعلق به افراد غیرقانونی. شرکت هایی که بدهی زیادی دارند ، بخشی از آن به دلیل دسترسی به سرمایه به یک ترفند در حین رکود کاهش می یابد. این مطالعه نشان می دهد که شرکت های تحت حمایت PE در شکل بهتری ظاهر می شوند ، زیرا صاحبان آنها می توانند در صورت نیاز به آنها در جمع آوری سرمایه کمک کنند. صدور سهام دیگر راه دیگری است که شرکت ها می توانند از بار تعهدات بدهی خودداری کنند. مولر می گوید: "اگر شما در نتیجه رکود اقتصادی ، سهام عدالت را صادر کنید ،" مشکل پیش فرض کمتر برجسته خواهد شد. "

البته واقعیت این است که بسیاری از شرکت ها سطح بدهی را به رکود اقتصادی می رسانند. مطالعه مولر نشان داد که میانگین نسبت بدهی به دارایی در بین بنگاه هایی که میزان بدهی را در رکود اقتصادی بزرگ افزایش داده اند 38. 3 ٪ بود. در بین گروهی که از آن استفاده کرده بودند ، 19. 5 ٪ بود. اگرچه تعداد جادویی وجود ندارد ، اما سطح متوسط بدهی لزوماً یک مشکل نیست ، تحقیقات نشان می دهد. با این وجود ، مولر پیشنهاد می کند که اگر یک شرکت فکر کند رکود اقتصادی در حال آمدن است ، باید در نظر بگیرد. تحقیقات رکود اقتصادی اخیر مک کینزی از این امر پشتیبانی می کند: بنگاه هایی که از رکود بزرگ در شکل بهتری ظاهر می شوند ، از سال 2007 تا 2011 اهرم خود را به طرز چشمگیری کاهش داده اند تا اینکه از شرکتهای موفق کمتری برخوردار باشند.

میهیر میسور مک کینزی می گوید: وقتی صحبت از دلخوشی می شود ، کمک می کند تا زودتر شروع شود. این به معنای کاهش سطح بدهی قبل از روشن شدن اقتصاد در رکود است. میسور توصیه می کند: "شما باید نگاهی سخت به نمونه کارها خود بیندازید."

روی تصمیم گیری تمرکز کنید

عملکرد یک شرکت در طول و بعد از رکود اقتصادی نه تنها به تصمیماتی که می گیرد بستگی دارد بلکه به چه کسی آنها را می رساند. در یک مطالعه سال 2017 ، رافالا صدون (از دانشکده بازرگانی هاروارد) ، فیلیپ آگیون (از کالج دو فرانسه) ، نیکلاس بلوم و برایان لاکینگ (از استنفورد) و جان ون رنن (از MIT) بررسی کردند که چگونه ساختار سازمانی بر توانایی یک شرکت تأثیر می گذاردرکودها را حرکت دهید. محققان می نویسند ، از یک سو ، "نیاز به تصمیم گیری های سخت ممکن است به نفع شرکت های متمرکز باشد" ، زیرا آنها تصویر بهتری از سازمان دارند و مشوق های آنها به طور معمول با عملکرد شرکت هماهنگ تر است. از طرف دیگر ، شرکت های غیرمتمرکز ممکن است بهتر در شوک های کلان آب و هوا قرار بگیرند "زیرا ارزش اطلاعات محلی افزایش می یابد."

محققان به داده های بررسی جهانی مدیریت تولید کنندگان اعتماد داشتند ، که شامل سؤالاتی در مورد میزان استقلال یک مدیر کارخانه برای سرمایه گذاری ، معرفی محصولات جدید ، تصمیم گیری در مورد فروش و بازاریابی و استخدام کارمندان است. شرکت هایی که مدیران کارخانه اختیار کمی داشتند ، بسیار متمرکز تلقی می شدند. مواردی که در آنها اختیار زیادی داشتند ، به این نتیجه رسیدند. محققان همچنین نتایج حاصل از نظرسنجی مشابه توسط سرشماری ایالات متحده را بررسی کردند و آنها را با گزارش شرکت از فروش ، سطح اشتغال ، سود و سایر اقدامات عملکرد مطابقت دادند. و آنها داده هایی را جمع آوری کردند که صنایع سخت ترین رکود اقتصادی بزرگ را مورد اصابت قرار دادند. محققان گزارش می دهند: "عدم تمرکز با عملکرد نسبتاً بهتر برای بنگاهها یا مؤسساتی که در طول بحران با سخت ترین محیط روبرو هستند همراه بود."آنها همچنین دریافتند که با بهبود شرایط اقتصادی ، مزایای عدم تمرکز محو می شود - نشانه این که نمایندگی در زمان نامشخص ارزش خاصی دارد.

چرا عدم تمرکز کمک کرد؟سادون می گوید: "رکود اقتصادی عدم اطمینان و تلاطم زیادی را به وجود آورد."از آنجا که بنگاه های غیرمتمرکز تصمیم گیری را بیشتر در سلسله مراتب به نمایش می گذارند ، آنها بهتر بودند با شرایط در حال تغییر سازگار شوند. به عنوان مثال ، آنها در پاسخ به تغییرات تقاضا در تنظیم پیشنهادات محصول خود پرخاشگرتر بودند. سادون می گوید: "یک توصیه [توصیه] این است که واقعاً با دقت در مورد ساختار سازمانی شما فکر کنید زیرا این یک راه است که شما با عدم اطمینان مقابله می کنید."

البته ، ساختار سازمانی به سرعت در آماده سازی برای رکود آسان تنظیم نمی شود ، اما این بدان معنا نیست که شرکت ها نمی توانند از این یافته ها بیاموزند. سادون می گوید: "آنچه عدم تمرکز انجام می دهد ، تصمیمات مطابقت با تخصص است."او می گوید شرکت ها می توانند در هنگام رکود ، در دام حقوق تصمیم گیری احتکار قرار بگیرند. اما عدم قطعیت رکود اقتصادی نیاز به آزمایش دارد ، که مستلزم تصمیم گیری در سراسر سازمان است. حتی اگر شرکت ها تصمیم بگیرند که عدم تمرکز نکند ، می توانند هنگام تصمیم گیری های کلیدی ، کار بهتری را برای جمع آوری ورودی از کارمندان در همه سطوح انجام دهند. سادون خاطرنشان می کند: "رکود اقتصادی فرصت هایی را برای تغییر فراهم می کند."

فراتر از اخراج نگاه کنید

برخی از اخراج ها در رکود اجتناب ناپذیر است. در طول رکود بزرگ ، 2. 1 میلیون آمریکایی تنها در سال 2009 اخراج شدند. با این حال ، شرکت هایی که از این بحران در قویترین شکل بیرون آمده اند ، کمتر به اخراج ها برای کاهش هزینه ها متکی هستند و بیشتر به پیشرفت های عملیاتی تکیه می دهند ، رانجی گلاتی و همکارانش که در مطالعه شرکت های دولتی یافتند.

به این دلیل است که اخراج ها فقط برای کارگران مضر نیستند. آنها برای شرکت ها نیز پرهزینه هستند. استخدام و آموزش گران است ، بنابراین شرکت ها ترجیح می دهند هنگام انتخاب اقتصاد مجبور به تکرار مجدد نشوند ، به ویژه اگر فکر کنند رکود مختصر خواهد بود. اخراج ها همچنین می توانند به روحیه آسیب برساند و بهره وری را در زمانی که شرکت ها نمی توانند از پس آن برآیند ، کاهش دهند.

خوشبختانه ، اخراج ها تنها راه کاهش هزینه های نیروی کار نیستند. شرکت ها باید کاهش ساعت ، خزانه داری و پرداخت عملکرد را در نظر بگیرند. پس از سقوط بازار سهام در سال 2000 ، هانیول نزدیک به 20 ٪ از نیروی کار خود را اخراج کرد و سپس تلاش کرد تا در رکود ناشی از آن بهبود یابد. بنابراین ، هنگامی که رکود اقتصادی بزرگ ، در سال 2008 ، این شرکت رویکرد متفاوتی را اتخاذ کرد ، همانطور که ساندرا جی. سوئر و شالن گوپتا در مقاله HBR 2018 خود توصیف می کنند ، "اخراج هایی که شرکت شما را نمی شکنند."سوچر و گوپتا نوشتند: "هانیول کارمندان را به مدت یک تا پنج هفته ، بسته به مقررات کار محلی ، برگهای بدون حقوق و یا تا حدی جبران نکرده است."این باعث صرفه جویی در 20،000 شغل شد. هانیول با وجود این واقعیت که رکود سال 2008 بسیار شدیدتر بود ، از رکود بزرگ در شکل بهتر از آنچه که رکود 2000 از نظر فروش ، درآمد خالص و جریان نقدی بود ، بیرون آمد.

شرکت ها در هنگام رکود اقتصادی روی آن سرمایه گذاری می کنند زیرا هزینه فرصت آنها پایین تر است.

در بعضی از نقاط جهان ، سیاست گذاران ساعات کوتاهتر را به عنوان جایگزینی برای اخراج ها تشویق می کنند. بسیاری از کشورها و بیش از نیمی از ایالت های ایالات متحده به نوعی برنامه جبران خسارت "کوتاه مدت" دارند که به موجب آن کارگرانی که ساعات آنها کاهش می یابد ، جبران بیکاری جزئی دریافت می کنند. در فرانسه ، 4 ٪ از کارگران و 1 ٪ از شرکت ها در سال 2009 از برنامه های کار کوتاه مدت استفاده کردند و این برنامه برای کارگران و شرکت ها پرداخت می کرد. در مقاله بحث و گفتگو در سال 2018 برای مرکز تحقیقاتی سیاست های اقتصادی ، پیر کاهوک ، فرانسیس کرامارز و ساندرا نووکس دریافتند که شرکت هایی که از برنامه کار کوتاه مدت استفاده می کنند ، کمتر کارگران را خاموش کرده اند و بیشتر در این زمینه زنده می مانندرکود اقتصادی بزرگ. این اثر در بین شرکتهایی که به شدت در رکود اقتصادی و کسانی که بالاترین سطح بدهی را دارند ، قابل توجه بود. به گفته محققان ، رویکرد کار کوتاه مدت به شرکتهای آسیب پذیر اجازه می دهد تا بیشتر نیروی کار خود را حفظ کنند. در صورت عدم وجود یارانه ها ، آنها به احتمال زیاد مجبور بودند کارمندان بیشتری را کنار بگذارند و بهبودی پس از رکود اقتصادی یا باعث می شود که آنها به طور کلی از کار خود خارج شوند. محققان تخمین می زنند که برای هر پنج کارگر در کار کوتاه مدت ، یک کار نجات یافت. و آنها تخمین می زنند که هزینه هر شغل پس انداز شده کمتر از برنامه های قابل مقایسه است. از آنجا که گزینه جایگزین بیکاری بود ، این برنامه در واقع پول دولت فرانسه را پس انداز کرد.

یک نکته جالب در مورد هر دو کار و کار کوتاه مدت این است که ، مانند اخراج ، شرکت ها اختیار دارند که بر آنها تأثیر می گذارد. در مقابل ، کاهش دستمزد در سراسر هیئت مدیره یا انجماد استخدام که در نظر گرفتن بهره وری کارکنان ناکام است ، می تواند باعث آتش سوزی شود ، به روحیه آسیب برساند و بیشترین کارمندان را از بین ببرد. به طور مشابه ، انجماد استخدام بر هر بخش به طور غیرقانونی تأثیر می گذارد ، بدون اینکه ارزش استخدامهای مختلف بالقوه را وزن کند.

پرداخت عملکرد - جبران خسارت بر اساس برخی از اندازه گیری بهره وری یا نتیجه کسب و کار - روش دیگری برای کنترل هزینه های نیروی کار بدون آسیب رساندن به بهره وری است. یک بحث طولانی در مورد پرداخت عملکرد ، برای مدیران و کارگران خط مقدم و شواهد زیادی برای ابزار مدیریت و در مقابل هر دو طرف وجود دارد. اما یک مطالعه اخیر توسط کریستوس ماکریدیس (از شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید) و موری گیتلمن (از دفتر آمار کار ایالات متحده) یک واقعیت مهم را مستند می کنند. این مطالعه با استفاده از پاسخ به بررسی ملی جبران خسارت از سال 2004 تا 2014 ، نشان می دهد که شرکت های آمریکایی در طی رکود اقتصادی بیشتر به عملکرد خود متکی هستند. اگرچه آنها نمی توانند بگویند که آیا این استراتژی برای شرکت ها کار می کند ، اما آنها نشان می دهند که یک کار معین احتمالاً با پرداخت هزینه های کار در زمان سخت است. آنها فرض می کنند که این امر به این دلیل است که پرداخت عملکرد باعث می شود شرکت ها با هماهنگی مشوق های کارگران با تغییر شرایط ، انعطاف پذیر تر شوند.

سرمایه گذاری در فناوری

فکر کردن به رکود اقتصادی به عنوان زمانی برای خفه کردن دریچه ها و بازی ایمن است. با این حال ، به نظر می رسد که رکودها برای تشویق اتخاذ فن آوری های جدید تشویق می شوند. در مقاله ای در سال 2018 ، برد هرشین (از موسسه تحقیقات اشتغال Upjohn) و لیزا ب. کان (از دانشگاه روچستر) بیش از 100 میلیون لیست شغلی آنلاین که از سال 2007 تا 2015 با داده های اقتصادی ارسال شده بود مقایسه کردند تا ببینند که چگونه رکود بزرگبر انواع مهارتهایی که کارفرمایان به دنبال آن بودند ، تأثیر گذاشت. آنها دریافتند که شهرهای ایالات متحده که به سختی در رکود اقتصادی قرار گرفته اند ، تقاضای بیشتری برای مهارت های مرتبه بالاتر-از جمله مهارت های مربوط به رایانه. افزایش تقاضا تا حدودی ناشی از استفاده کارفرمایان از بیکاری زیاد برای انتخاب انتخابات بود ، همانطور که توسط Alicia Sasser Modestino (از شمال شرقی) ، Daniel Shoag (از مدرسه هاروارد کندی و Case Weste Reserve) و Joshua Ballance (از New New پیشنهاد شده است)مرکز سیاست های عمومی انگلیس). مطالعه آنها نشان داد که پس از بهبود بازار کار ، تقاضا برای مهارت های فنی به سطح عادی تری باز می گردد.

اما شرکت ها فقط انتخاب نمی شدند ، هرشین و کان پیدا کردند. آنها نیز دیجیتالی تر می شدند. در آن مناطق سخت ایالات متحده ، شرکت ها همچنین سرمایه گذاری خود را در فناوری اطلاعات افزایش داده و باعث افزایش نیاز به مهارت IT در پست های شغلی خود می شوند.

چرا شرکت ها در هنگام رکود اقتصادی وقتی پول تنگ است ، در فناوری سرمایه گذاری می کنند؟اقتصاددانان این نظریه را تصور می كنند كه دلیل این است كه هزینه فرصت آنها كمتر از زمان خوبی است. هنگامی که اقتصاد در شکل بسیار خوبی قرار دارد ، یک شرکت هر انگیزه ای برای تولید تا آنجا که می تواند داشته باشد. اگر این منابع را برای سرمایه گذاری در فن آوری های جدید منحرف کند ، ممکن است پول را روی میز بگذارد. اما هنگامی که تعداد کمتری از مردم مایل به خرید آنچه می فروشید ، لازم نیست که عملیات با حداکثر ظرفیت خود را حفظ کند ، که بودجه عملیاتی را برای تأمین بودجه ابتکارات فناوری اطلاعات بدون کاهش فروش آزاد می کند. به همین دلیل ، اتخاذ فناوری در طی رکود اقتصادی کمتر ، به یک معنا هزینه دارد.

این از نظر تئوری خوب است ، اما دلایل دیگر ممکن است برای مدیران کاربردی تری داشته باشد. فناوری می تواند تجارت شما شفاف تر ، انعطاف پذیرتر و کارآمدتر شود. به گفته کتی جورج ، شریک ارشد مک کینزی ، اولین دلیل برای اولویت بندی تحول دیجیتال قبل از یا در حین رکود این است که تجزیه و تحلیل بهبود یافته می تواند به مدیریت کمک کند تا تجارت را بهتر درک کند ، چگونه رکود اقتصادی بر آن تأثیر می گذارد ، و جایی که امکان پیشرفت عملیاتی وجود داردواد

دلیل دوم این است که فناوری دیجیتال می تواند به کاهش هزینه ها کمک کند. جورج می گوید ، شرکت ها باید پروژه های تحول "خود تأمین مالی" را که به سرعت پرداخت می کنند ، در اولویت قرار دهند ، مانند اتوماسیون وظایف یا اتخاذ تصمیم گیری محور داده. دلیل سوم این است که سرمایه گذاری های فناوری اطلاعات باعث می شود شرکت ها چابک تر شوند و بنابراین بهتر قادر به عدم اطمینان و تغییر سریع ناشی از رکود اقتصادی هستند. در ساخت ، "ما در نهایت در حال جذب در حال اتخاذ تجزیه و تحلیل دیجیتال و پیشرفته هستیم."قبلاً این بود که یک تولید کننده می تواند ارزان ترین بازار باشد یا می تواند زیرک بماند - اما نه هر دو. انعطاف پذیری با هزینه های جدی همراه بود. با این حال ، فن آوری های دیجیتال "انعطاف پذیری بسیار بیشتری را در مورد تغییرات محصول ، تغییرات حجم و غیره و همچنین در مورد حرکت زنجیره تأمین شما در سراسر جهان ایجاد می کنند."

از نظر جورج ، یکی از راه های رکود بعدی ممکن است با گذشته متفاوت باشد. شرکت هایی که قبلاً سرمایه گذاری در فناوری دیجیتال ، تجزیه و تحلیل و شیوه های تجاری چابک انجام داده اند ، ممکن است بتوانند تهدیدی را که با آن روبرو هستند درک کنند و سریعتر پاسخ دهند. همانطور که دیدیم ، رکود اقتصادی می تواند شکاف عملکرد گسترده و طولانی مدت بین شرکت ها ایجاد کند. تحقیقات نشان داده است که فناوری دیجیتال می تواند همین کار را انجام دهد. شرکت هایی که از تحول دیجیتالی غفلت کرده اند ، ممکن است دریابند که رکود بعدی این شکاف ها را غیرقابل تحمل می کند.

نسخه ای از این مقاله در شماره ماه مه - ژوئن 2019 (صص 98-105) بررسی تجارت هاروارد ظاهر شد.