روش عدالت حسابداری برای سرمایه گذاری و سرمایه گذاری های مشترک تحت ASC 323

روش سهام عدالت ، که گاهی اوقات به عنوان "حسابداری سهام" گفته می شود ، درمان حسابداری برای مالکیت جزئی یک نهاد در یک نهاد دیگر است که نهاد سرمایه گذاری قادر به تأثیرگذاری بر تصمیمات عملیاتی یا مالی سرمایه گذار است. اغلب اوقات یک سازمان ممکن است بخواهد در یک شرکت سرمایه گذاری کند اما کاملاً آن را نداشته باشد. این مالکیت جزئی می تواند به دلایل مختلف از سازمان ها سود ببرد:

• شرکت سرمایه گذاری به سادگی به دنبال یک سرمایه گذاری سودآور است
• دو یا چند شرکت یک هدف مشابه دارند و می خواهند ریسک و هزینه های خود را متنوع کنند
• نهاد سرمایه گذاری قبلاً یک شرکت تابعه کاملاً متعلق بود که این سازمان اکنون می خواهد تا حدی بفروشد
• دو یا چند شرکت می خواهند بودجه تحقیق و توسعه را تأمین کنند و یک سرمایه گذاری مشترک برای جمع آوری منابع مالی و همچنین تخصص و تجربه تشکیل دهند

در این مقاله ، چه موقع و نحوه استفاده از روش سهام عدالت برای حساب کردن سرمایه گذاری های خاص پوشش می دهد. برای نشان دادن بیشتر روش سهام عدالت حسابداری ، ما همچنین نمونه هایی از برخی از معاملات حسابداری متداول را که برای سرمایه گذاری سهام اعمال می شود ، ارائه خواهیم داد.

روش سهام عدالت چیست؟

اصطلاح "روش سهام عدالت" هنگام انجام یک سازمان در یک نهاد جداگانه در قالب سهام یا سرمایه مشترک ، درمان حسابداری قابل اجرا را توصیف می کند و توانایی تأثیرگذاری بر تصمیمات عملیاتی یا مالی سرمایه گذار را دارد. اندازه گیری اولیه و تنظیمات بعدی دوره ای سرمایه گذاری با استفاده از درصد مالکیت در دارایی های خالص یا حقوق صاحبان سهام تا حدودی متعلق به آن محاسبه می شود. از آنجا که سرمایه گذار کل شرکت را در اختیار ندارد ، آنها فقط حق دارایی ، بدهی و درآمد یا ضرر و زیان را نشان می دهند که بخشی از مالکیت آنها را نشان می دهد. سرمایه گذاری در یک شرکت دیگر ، مانند هر سرمایه گذاری دیگر ، به عنوان دارایی در ترازنامه ثبت می شود. سرمایه گذاری روش سهام از تاریخ گزارش خاص با هر فعالیت مربوط به سرمایه گذاری ثبت شده از طریق صورت درآمد ، ارزش دارد.

فقط سرمایه گذاری در سهام مشترک یک شرکت یا سرمایه گذاری در یک شرکت مشارکت ، سرمایه گذاری مشترک یا شرکت با مسئولیت محدود به عنوان سرمایه گذاری در سهام واجد شرایط است و واجد شرایط برای روش عدالت حسابداری است.

چه زمانی روش سهام را اعمال می کنید؟

روش عدالت حسابداری فقط برای سرمایه گذاری های سهام قابل اجرا است. در هر ASC 323 ، سرمایه گذاری سهام شامل موارد زیر است:

• منابع مشترک
• سهام مشترک در زیر موضوع
• سرمایه گذاری
• علاقه جدا نشده

ASC 323 همچنین سرمایه گذاری های حذف شده از دامنه روش سهام حسابداری را مشخص می کند:

• سازهای مشتق
• سرمایه گذاری هایی که توسط نهادهای غیر تجاری انجام می شود
• کنترل منافع مالی
• (بیشتر) سرمایه گذاری های شرکت های سرمایه گذاری
• سرمایه گذاری در شرکتهای با مسئولیت محدود به عنوان اوراق بهادار بدهی تحت انتقال ASC 860 و سرویس دهی به حساب می آیند
• برخی از سرمایه گذاری های مسکن مقرون به صرفه واجد شرایط

هنگامی که یک نهاد مشخص کرد که آنها یک سرمایه گذاری در سهام دارند ، باید تعیین کنند که آیا این سرمایه گذاری باید تحت ASC 323 یا یکی دیگر از زیرمجموعه های GAAP ایالات متحده ارائه شود که راهنمایی در مورد درمان حسابداری سرمایه گذاری ها را ارائه می دهد.

چگونه می توانید تعیین کنید که آیا روش سهام قابل اجرا است؟

مرحله آخر برای تعیین اینکه آیا روش سهام حسابداری برای یک سرمایه گذاری اعمال می شود ، ارزیابی میزان کنترل سرمایه گذار نسبت به سرمایه گذار است. اگر نهاد سرمایه گذاری کنترل کافی بر سرمایه گذار برای ادغام تحت ادغام ASC 810 داشته باشد ، سرمایه گذار سرمایه گذار را به عنوان یک شرکت تابعه سرمایه گذار ادغام می کند و ASC 323 اعمال نمی شود. به طور کلی ، مالکیت 50 ٪ یا بیشتر از یک نهاد ، کنترل را نشان می دهد ، اما نهادها باید قبل از تعیین مالکیت نهایی از قضاوت و معیارهای اضافی استفاده کنند.

اگر سرمایه گذار سرمایه گذار را کنترل نکند اما توانایی تأثیر قابل توجهی در سیاست های عملیاتی و مالی سرمایه گذار را دارد ، روش سهام عدالت ، درمان صحیح حسابداری برای سرمایه گذاری است.

آیا تأثیر قابل توجهی دارید؟

در اصطلاحات حسابداری ، تأثیر قابل توجهی به طور کلی با مالکیت 20 ٪ یا بیشتر از حق رأی یک شرکت و کمتر برای مشارکت برابر است. آستانه 20 ٪ تأثیر قابل توجهی بر سیاست های مالی و عملیاتی یک سرمایه گذار بدون سرمایه گذار نشان می دهد که تأثیر واقعی را نشان می دهد. FASB تعیین توانایی کنترل قابل توجه بر سیاست های مالی و عملیاتی یک نهاد دیگر را تشخیص می دهد و به قضاوت نیاز دارد و همیشه سیاه و سفید نخواهد بود. برای کمک به ارزیابی تأثیر قابل توجه ، ASC 323-10-15-6 نمونه های مختلفی را ارائه می دهد:

• نمایندگی در هیئت مدیره
• مشارکت در فرآیندهای سیاست گذاری
• معاملات داخل ذات مادی
• تعویض پرسنل مدیریتی
• وابستگی تکنولوژیکی
• میزان مالکیت سرمایه گذار در رابطه با تمرکز سایر سهام

با این حال، برای اعمال روش حسابداری حقوق صاحبان سهام، لازم نیست سرمایه گذار 20 درصد از یک واحد تجاری را در اختیار داشته باشد. اگر سرمایه گذار کمتر از 20 درصد از یک واحد تجاری را در اختیار داشته باشد، فرض بر این است که آنها تأثیر قابل توجهی بر سیاست های مالی و عملیاتی واحد سرمایه پذیر ندارند، اما این مانع از حسابداری سرمایه گذاری با استفاده از روش حقوق صاحبان سهام نمی شود.

در مواردی که سرمایه گذار کمتر از 20 درصد از یک واحد تجاری را در اختیار دارد، راهنمایی مستلزم نشان دادن تأثیرگذاری فعال بر سیاست های مالی و عملیاتی سرمایه پذیر برای اعمال روش ارزش ویژه است. نشان دادن توانایی نفوذ دیگر کافی نیست. سرمایه گذار می تواند با استفاده از برخی از مثال های ارائه شده در بالا، نفوذ فعال خود را نشان دهد، اما فهرست فوق همه چیز را شامل نمی شود. به طور خلاصه، مالکیت 20 درصد تنها یک شاخص است که ممکن است تأثیر قابل توجهی بر سیاست های مالی و عملیاتی یک واحد تجاری دیگر وجود داشته باشد.

در مواردی که سرمایه گذار کمتر از 20 درصد از یک واحد تجاری را در اختیار دارد و قادر به نشان دادن نفوذ بر واحد تجاری نیست، سرمایه گذار روش حسابداری بهای تمام شده را برای سرمایه گذاری اعمال می کند. روش بهای تمام شده ثبت سرمایه گذاری به قیمت خرید یا بهای تمام شده تاریخی و ثبت هرگونه فعالیت در صورت سود و زیان را مشخص می کند. سرمایه گذاری های روش بهای تمام شده برای سود یا زیان واحد سرمایه پذیر تعدیل نمی شوند، اما ممکن است برای کاهش ارزش آن تحلیل شوند.

ما آستانه مالکیت 50% را برای حسابداری تلفیقی برای یک سرمایه گذاری و آستانه مالکیت 20% را برای حسابداری به عنوان سرمایه گذاری به روش حقوق صاحبان سهام مورد بحث قرار داده ایم. رویه کلی این است که سرمایه گذاری های بین 20 تا 50 درصد را واجد شرایط برای روش حقوق صاحبان سهام حسابداری می دانند، در حالی که از معیارهای مختلف دیگر برای حمایت از روش حسابداری صحیح نیز استفاده می شود. راهنما تشخیص می دهد که قضاوت برای هر مجموعه ای از شرایط ضروری است. ارزیابی اینکه آیا یک نهاد بر دیگری نفوذ دارد یا خیر، همیشه یک پاسخ "بله" یا "نه" روشن نخواهد بود.

حسابداری سرمایه گذاری به روش حقوق صاحبان سهام

هنگامی که سرمایه گذار نوع سرمایه گذاری و روش حسابداری قابل اجرا را تعیین کرد، نوبت به ثبت سرمایه گذاری سهام می رسد. سرمایه گذاری های روش حقوق صاحبان سهام به عنوان دارایی در ترازنامه به بهای تمام شده اولیه ثبت می شود و در هر دوره گزارشگری توسط سرمایه گذار از طریق صورت سود و زیان و/یا سایر درآمدهای جامع (OCI) در بخش حقوق صاحبان سهام ترازنامه تعدیل می شود.

اندازه گیری اولیه

با توجه به راهنمایی در ترکیبات تجاری ASC 805 ، به طور خاص بخش 805-50-30 ، سرمایه گذار باید ارزش اولیه را برای سرمایه گذاری روش سهام در سهام مشترک یک سرمایه گذار با هزینه اندازه گیری کند. تحت ASC 805 ، هزینه کسب دارایی شامل هزینه های پرداخت شده و هزینه های معامله شده توسط سرمایه گذار که مستقیماً با کسب دارایی یا سرمایه گذاری ، مانند حقوقی ، حسابداری یا هزینه های یاب انجام می شود ، شامل می شود. هزینه های داخلی که توسط سرمایه گذار متحمل شده است ، حتی اگر غیرقانونی یا به طور مستقیم با کسب دارایی مرتبط باشد ، در هزینه اولیه گنجانده نشده و به عنوان متحمل شده است.

هنگامی که سرمایه گذاری عدالت از یک دفع مجدد حاصل می شود ، ASC 810-10-40 اعمال می شود ، و سرمایه گذار سرمایه گذاری را با ارزش منصفانه خود ارزیابی می کند. علاوه بر این ، هنگامی که یک سرمایه گذار از طریق معامله غیرقانونی ، مانند مبادله دارایی (ها) یا صدور سهام ، سرمایه گذاری سهام عدالت را بدست می آورد ، ارزش سرمایه گذاری با ارزش منصفانه دارایی (های) مبادله شده یا ارزش منصفانه آن برابر استسرمایه گذاری به دست آمده ، هر کدام مشهودتر باشد. اگر ارزش حامل دارایی های داده شده به عنوان در نظر گرفته شده با ارزش منصفانه آنها در تاریخ خرید متفاوت باشد ، این امر منجر به تشخیص سود/ضرر خواهد شد.

سرمایه گذار سرمایه گذاری خود را پس از به دست آوردن سهام مشترک یا سرمایه گذاری سرمایه گذاری می کند و هنگامی که آنها توانایی تأثیر چشمگیری در سیاست های مالی و عملیاتی سرمایه گذار را دارند.

اندازه گیری بعدی

پس از اندازه گیری اولیه ، سرمایه گذار باید سهم خود را از درآمد/ضرر خالص در درآمد فعلی با تعدیل مربوط به سرمایه گذاری سهام ثبت شده تشخیص دهد. علاوه بر این ، نهاد سرمایه گذاری خود را برای سود سهام ، توزیع ها و اختلالات دیگر از زمان متناسب تنظیم می کند. این اندازه گیری های بعدی به ارزش سرمایه گذاری ، تراز سرمایه گذاری سهام را در ترازنامه سرمایه گذار تنظیم می کند اما بر سهم متناسب سرمایه گذار از سرمایه گذار تأثیر نمی گذارد.

سرمایه گذار سهم خود را از درآمد خالص بر اساس سهم متناسب آنها از سهام مشترک یا سرمایه محاسبه می کند. تعدیل سرمایه گذاری سهام از درآمد خالص یا ضرر سرمایه گذار در صورتحساب درآمد سرمایه گذار در یک حساب واحد ثبت می شود و در صورت وجود صورتهای مالی از سرمایه گذار انجام می شود. تعدیل درآمد باعث افزایش تراز سرمایه گذاری سهام عدالت می شود و تعدیل ضرر باعث کاهش تراز سرمایه گذاری سهام می شود.

سهم سرمایه گذار از OCI سرمایه پذیر به طور مشابه محاسبه و ثبت می شود. سرمایه گذار سهم خود از فعالیت OCI سرمایه پذیر را بر اساس سهم متناسب آنها از سهام عادی یا سرمایه محاسبه می کند. سرمایه گذار فعالیت OCI را مستقیماً در حساب سرمایه گذاری به روش حقوق صاحبان سهام خود ثبت می کند، با جبران آن در حساب OCI او ثبت می شود.

هر از چند گاهی، سرمایه پذیر ممکن است سود نقدی یا توزیعی را برای صاحبانش صادر کند. سود سهام یا توزیع های دریافتی از سرمایه پذیر ارزش سرمایه گذاری دارایی را کاهش می دهد، زیرا بخشی از دارایی ای که سرمایه گذار در اختیار دارد دیگر معوق نیست.

برعکس، سرمایه پذیر ممکن است یک فراخوان سرمایه انجام دهد. فراخوان سرمایه زمانی است که یک سرمایه پذیر از سرمایه گذاران خود می خواهد که مشارکت های سرمایه اضافی را انجام دهند. در برخی از انواع قراردادها، هر سرمایه گذار در قبال سرمایه پذیر تعهدی به میزان کل سرمایه در یک دوره زمانی خاص دارد. در این نوع ترتیبات، سرمایه گذار ملزم به پرداخت حداقل مشارکت اولیه است و سپس موظف است هر گونه مشارکت اضافی مورد نیاز را در یک فراخوان سرمایه تا سقف کل مبلغ تعهد شده در بازه زمانی مشخص شده انجام دهد. مشارکت یا فراخوان سرمایه بعدی، ارزش دفتری سرمایه گذاری را افزایش می دهد.

سرمایه گذاری های سهام نیز به دلیل کاهش ارزش های موقتی کاهش می یابد. اگر واحد سرمایه پذیر یک سری زیان را تجربه کند، ممکن است نشان دهنده زیان کاهش ارزش باشد. هر زمان که عوامل کاهش ارزش شناسایی شود که ممکن است نشان دهنده عدم بازیافت ارزش منصفانه دارایی باشد، سرمایه گذاری های دارایی برای کاهش ارزش ارزیابی می شود.

در مورد سرمایه گذاری به روش ارزش ویژه، دارایی سرمایه گذاری سرمایه گذار از نظر کاهش ارزش تجزیه و تحلیل می شود، نه دارایی های پایه سرمایه پذیر. قابلیت بازیافت دارایی سرمایه گذاری، یا مقدار وجه نقد یا درآمدی که در طول عمر باقیمانده خود ایجاد می کند، با ارزش دفتری سرمایه گذار مقایسه می شود. اگر سرمایه گذاری دارایی قابل بازیافت تلقی نشود، ارزش دفتری دارایی سرمایه گذاری با ارزش منصفانه آن مقایسه می شود. زیان کاهش ارزش، مقدار ارزش دفتری بیش از ارزش منصفانه است و به عنوان کاهش دارایی سرمایه گذاری که با زیان کاهش ارزش جبران می شود، ثبت می شود.

دسترس

واگذاری سرمایه گذاری دارایی به عنوان فروش تلقی می شود. چه سرمایه گذار بخشی از سرمایه گذاری خود را واگذار کند یا کل دارایی، رفتار یکسان است. ارزش دفتری سرمایه گذاری در حقوق صاحبان سهام در مجموع یا با مبلغ فروخته شده (یا واگذار شده) کاهش می یابد. بر اساس ASC 323-10-35-35، سرمایه پذیر سرمایه گذاری دارایی را برحسب بخش واگذار شده کاهش می دهد و آن را در برابر مابه التفاوت دریافتی مقایسه می کند. تفاوت بین ارزش دفتری دارایی یا بخشی از دارایی واگذار شده و ارزش مابه التفاوت دریافتی توسط واحد سرمایه پذیر به عنوان سود یا زیان فروش سرمایه گذاری دارایی در صورت سود و زیان در دوره واگذاری شناسایی می شود.

طبق استاندارد ASC 323، زمانی که سرمایه گذار سرمایه گذاری دارایی را تا حدی کاهش می دهد که دیگر واجد شرایط روش حسابداری حقوق صاحبان سهام نباشد، مبلغ دفتری نهایی سرمایه گذاری تحت روش حقوق صاحبان سهام، از جمله هرگونه تعدیل برای کاهش مالکیت، به مبلغ دفتری تبدیل می شود. برای دارایی سرمایه گذاری در آیندهسهم متناسب سرمایه گذار از AOCI سرمایه پذیر در برابر ارزش دفتری باقی مانده حذف می شود و همچنین در محاسبه مبلغ دفتری دارایی «جدید» مشارکت می کند. اگر میزان تعدیل سرمایه گذار به AOCI از ارزش سرمایه گذاری حقوق صاحبان سهام بیشتر شود، مازاد آن به عنوان سود دوره جاری در صورت سود و زیان ثبت می شود.

افشای مورد نیاز

سرمایه گذاری به روش حقوق صاحبان سهام به عنوان یک مبلغ واحد در قسمت دارایی ترازنامه سرمایه گذار ثبت می شود. سرمایه گذار همچنین قسمت خود از سود/زیان سرمایه پذیر را به صورت واحدی در صورت سود و زیان ثبت می کند. بخش سرمایه گذار از OCI سرمایه پذیر در حساب های OCI آنها ثبت می شود اما می تواند با OCI سرمایه گذار تجمیع شود. اقلام ثبت شده از طریق OCI ممکن است شامل تعدیل تبدیل ارز خارجی، تعدیل بازنشستگی، یا سود/زیان اوراق بهادار در دسترس برای فروش باشد.

در صورت جریان های نقدی، سرمایه گذاری اولیه به عنوان جریان نقدی سرمایه گذاری شناسایی می شود. سود حاصل از سرمایه گذاری در سهام به عنوان یک آیتم تطبیقی برای رسیدن به جریان های نقدی حاصل از فعالیت های عملیاتی به سود خالص اضافه می شود. سود سهام دریافتی به عنوان جریان نقدی عملیاتی یا سرمایه گذاری ارائه می شود که بستگی به نوع سود تقسیمی، یا بازده یا بازده سرمایه گذاری دارد.

طبق استاندارد ASC 323-10-50-3، سرمایه گذاران همچنین ملزم به افشای موارد زیر در یادداشت های همراه صورت های مالی خود برای هر یک از سرمایه گذاری های روش حقوق صاحبان سهام خود هستند:

• نام و درصد مالکیت سهام مشترک یا سرمایه هر سرمایه گذار
• سیاست های حسابداری سرمایه گذار برای سرمایه گذاری در سهام مشترک یا سرمایه
• هرگونه تفاوت بین ارزش حمل سرمایه گذاری سهام و ارزش دارایی های خالص اساسی و درمان حسابداری آن تفاوت
• در صورت وجود ، ارزش هر سرمایه گذاری بر اساس قیمت بازار نقل شده
• صدور احتمالی (مانند اوراق بهادار قابل تبدیل ، صدور یا ضمانت نامه) سرمایه گذار که ممکن است تأثیر قابل توجهی در سهم سرمایه گذار از درآمد یا ضرر گزارش شده داشته باشد

نمونه ای از حسابداری برای سرمایه گذاری با استفاده از روش سهام عدالت

برای نشان دادن درمان حسابداری از سرمایه گذاری سهام ، ما با محاسبات واقعی و مدخل های ژورنال نمونه ای زیر را طی خواهیم کرد. به عنوان مثال ، ما از یک سرمایه گذاری مشترک ، یکی از انواع مشترک سرمایه گذاری های سهام استفاده خواهیم کرد.

استفاده از روش سهام عدالت حسابداری در یک سرمایه گذاری مشترک

یک سرمایه گذاری مشترک یک ترتیب تجاری بین دو یا چند شرکت برای ترکیب منابع برای دستیابی به یک هدف توافق شده است.

یک نمونه مشترک از چنین ترتیب ، چندین شرکت است که یک سرمایه گذاری مشترک برای تحقیق و توسعه یک محصول یا درمان خاص را تشکیل می دهند. تحت یک سرمایه گذاری مشترک ، نهادها می توانند دانش و تخصص خود را جمع کنند ، ضمن اینکه خطرات و پاداش های سرمایه گذاری را نیز به اشتراک می گذارند. هر یک از اعضای شرکت کننده سهم مساوی یا تقریباً مساوی از نهاد دارند ، بنابراین هیچ شرکتی در تشکیل سرمایه گذاری مشترک بر نهاد کنترل ندارد. با این حال ، هر یک قادر به تأثیر قابل توجهی در سیاست های مالی و عملیاتی نهاد هستند. در این سناریو ، شرکا سرمایه گذاری خود را در سرمایه گذاری مشترک به عنوان یک سرمایه گذاری روش سهام عدالت به حساب می آورند.

در زیر مجموعه فرضی از حقایق مربوط به تشکیل یک سرمایه گذاری مشترک و فعالیت و معاملات بعدی مربوط به آن سرمایه گذاری است. ما از این مثال برای نشان دادن روش سهام عدالت حسابداری برای سرمایه گذاری که یک سرمایه گذاری مشترک است ، استفاده خواهیم کرد.

اندازه گیری اولیه

در اول ژانویه سال 2020 ، چندین شرکت تولیدی ، شرکت A ، شرکت B ، شرکت C و شرکت D یک سرمایه گذاری مشترک برای کاربردهای تحقیق از قراضه و فرآورده های جانبی آنها تشکیل می دهند. هرکدام موافقت می کنند 250،000 دلار سرمایه در تشکیل سرمایه گذاری مشترک ، سرمایه گذاری مشترک XYZ (JV XYZ) ، برای 250 سهم سهام یا 25 ٪ از حق رای دادن کمک کنند. JV XYZ هیچ سهام ترجیحی را صادر می کند. هر شرکت تعیین می کند که سرمایه گذاری خود را با استفاده از روش سهام عدالت حسابداری حساب می کند. برای اهداف این مثال ، فرض خواهیم کرد که پول نقد کمک می شود و هیچ تفاوت پایه ای در سرمایه گذاری اولیه وجود ندارد. علاوه بر این ، این سرمایه گذار هیچ فعالیت OCI ندارد ، بنابراین هیچ تنظیم OCI ثبت نمی شود.

با توجه به اینکه مالکیت برابر است ، ورود هر یک از شرکت ها برای ثبت سرمایه گذاری اولیه یکسان خواهد بود. برای اهداف مثال ما ، فرض خواهیم کرد که ما شرکت A. ما این است که شرکت A در سرمایه گذاری اولیه ثبت می کند:

اندازه گیری بعدی

در طی سال اول و دوم ، JV XYZ به ترتیب 80،000 دلار و 120،000 دلار ضرر خالص دارد. این شرکت ها هر یک از سود مالکیت خود ، 25 ٪ ، به ضررهای سال اول و سال دوم JV XYZ برای تعیین سهم متناسب خود از ضرر و زیان برای ثبت درآمدهای دوره فعلی ، اعمال می کنند. سهم ضرر و زیان هر شرکت برای سال اول 20،000 دلار (80،000 x 25 ٪) و 30،000 دلار (120،000 $ 25 25 ٪) برای سال دوم است.

در زیر ورودی هایی که شرکت A ضبط می کند:

در طی سال سوم ، JV XYZ درآمد خالص 300000 دلار دارد و سود سهام خود را در مجموع 200،000 دلار پرداخت می کند. مجدداً ، هر شرکت درصد مالکیت خود را درآمدها و سود سهام خود را برای محاسبه سهم درآمد خود به 75000 دلار (300،000 $ 25 25 ٪) و سود سهام 50،000 دلار (200،000 x 25 ٪) اعمال می کند. سود سهام بازده سهم سرمایه محسوب می شود و به عنوان کاهش سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود. شرکت ورودی های زیر را برای سهم درآمد و سود سهام خود ثبت می کند:

اگر شرکت A تصمیم بگیرد که برای سهم خود از سود سهام و درآمد سال سوم ، یک ورودی ترکیبی را ثبت کند ، ورود به شرح زیر خواهد بود:

در طول سال چهارم JV XYZ سود 200000 دلار را کسب می کند. سهم هر شرکت از درآمد خالص JV XYZ 50،000 دلار (200،000 $ 25 25 ٪) است. شرکت یک ورودی زیر را ثبت می کند:

فروش سرمایه گذاری روش سهام عدالت

همچنین در پایان سال چهارم ، شرکت تصمیم می گیرد سرمایه گذاری خود را در JV XYZ به شرکت Q. شرکت A و شرکت Q با قیمت فروش 250،000 دلار برای 100 ٪ از علاقه شرکت A به JV XYZ توافق کنند. قبل از انتقال مالکیت ، تعادل تجمعی شرکت A در سرمایه گذاری سهام آن 275،000 دلار است:

برای ثبت فروش سرمایه گذاری آنها ، شرکت A ضرر و زیان را از فروش سرمایه گذاری 25000 دلار به عنوان تفاوت بین پرداخت دریافت شده از شرکت Q و ارزش سرمایه گذاری آنها در زمان فروش تشخیص می دهد. ورودی به شرح زیر خواهد بود:

انحلال

از آنجا که شرکت A سرمایه گذاری خود را به فروش رسانده است ، برای باقی مانده از این مثال ، ما اکنون سرمایه گذاری شرکت B را در JV XYZ دنبال خواهیم کرد.

در سال پنجم ، JV XYZ با از دست دادن 400000 دلار تجربه می کند و شرکت ها به طور متقابل تصمیم می گیرند سرمایه گذاری مشترک را حل کنند. سرمایه باقیمانده بر اساس سهم متناسب آنها از شرکت به شرکت ها توزیع می شود. در پایان سال پنجم ، عدالت JV XYZ به شرح زیر است:

سهم هر شرکت از ضرر خالص JV XYZ 100000 دلار (400،000 x 25 ٪) است و هر یک از این چهار سرمایه گذار توزیع مساوی از سرمایه باقیمانده 175،000 دلار (700،000 x 25 ٪) را دریافت می کند. مانده سرمایه گذاری تجمعی شرکت B 175،000 دلار پس از ثبت سهم متناسب آنها از ضرر سال پنجم است. ورودی نهایی که توسط شرکت B در انحلال JV XYZ ساخته شده است:

ورود نهایی شرکت Q کمی متفاوت است زیرا شرکت Q پس از سایر شرکت ها وارد سرمایه گذاری مشترک شد. سرمایه گذاری اولیه سهام آنها 250،000 دلار است ، برابر با مبلغی که برای سهام شرکت A پرداخت کرده اند. پس از ثبت سهم خود از ضرر سال جاری (100،000 دلار = 400،000 $ 25 25 ٪) از سال پنجم ، سرمایه گذاری شرکت Q 150،000 دلار (250،000 دلار - 100،000 دلار) ارزش دارد. بنابراین ، هنگامی که JV XYZ حل می شود و توزیع نهایی خود را انجام می دهد ، شرکت Q سود 25000 دلار (175،000 دلار - 150،000 دلار) را تشخیص می دهد ، تفاوت بین توزیع نهایی و ارزش نهایی سرمایه گذاری آنها.

خلاصه

شرکت ها به دلایل مختلف در سایر شرکت ها یا سرمایه گذاری ها سرمایه گذاری می کنند ، اما در صورتی که سرمایه گذار بتواند توانایی تأثیر چشمگیر در سیاست های مالی و عملیاتی سرمایه گذار را نشان دهد ، روش حسابداری فقط در مورد این سرمایه گذاری ها قابل اجرا است. پس از ثبت سرمایه گذاری روش سهام عدالت ، ارزش آن با درآمدها و ضررهای سرمایه گذار ، به همراه سود سهام/توزیع از سرمایه گذار تنظیم می شود. یک سرمایه گذار می تواند تمام یا بخشی از سرمایه گذاری روش سهام خود را بفروشد و سود یا ضرر در فروش یا انحلال برابر با تفاوت بین مانده سرمایه گذاری تجمعی آنها و توجه دریافت شده برای فروش یا انحلال را تشخیص دهد. حسابداری برای سرمایه گذاری روش سهام عدالت می تواند کاملاً پیچیده باشد ، اما این مقاله به طور خلاصه درمان اصلی حسابداری را به شما ارائه می دهد تا درک سطح بالایی به شما ارائه دهد.