نشانگر آرون: فرمول ، محاسبات ، محدودیت ها

شاخص آرون ابزاری برای تجزیه و تحلیل فنی است که برای اندازه گیری قدرت یک روند در سهام یا ابزار مالی دیگر استفاده می شود. با تقسیم تعداد روزها از زمان رسیدن به تعداد بالا یا پایین جدید توسط کل روزهای دوره مورد مطالعه ، محاسبه می شود. شاخص آرون می تواند به معامله گران کمک کند تا واژگونی روند بالقوه و مناطق پشتیبانی و مقاومت را شناسایی کنند. معمولاً در رابطه با سایر شاخص های فنی برای ارائه تصویری کامل تر از شرایط فعلی بازار استفاده می شود.

فرمول نشانگر آرون

فرمول های محاسبه نشانگر aroon به شرح زیر است:

aroon up = (تعداد روزها از آخرین تعداد جدید / کل روزهای جدید در دوره) x 100

aroon down = (تعداد روزها از آخرین تعداد جدید / کل روزهای جدید در دوره) x 100

این فرمولها به ترتیب برای محاسبه قدرت صعود و پایین آمدن استفاده می شوند. مقادیر به طور معمول در یک نمودار به عنوان دو خط جداگانه ترسیم می شوند ، با خط آروون که نشان دهنده قدرت صعود و خط پایین آروون است که نشان دهنده قدرت پایین آمدن است.

در اینجا نمونه ای از چگونگی استفاده از فرمول ها در عمل وجود دارد:

بیایید بگوییم که ما در حال تجزیه و تحلیل سهام هستیم و مدت 25 روز داریم. آخرین باری که سهام به بالاترین سطح جدید رسید ، در روز 10 بود و آخرین باری که به یک پایین جدید رسید ، در روز 20 بود. در این حالت ، مقدار آروون به شرح زیر محاسبه می شود:

aroon up = (10 /25) x 100 = 40

و مقدار پایین آروون به شرح زیر محاسبه می شود:

aroon down = (5 /25) x 100 = 20

این مقادیر سپس به عنوان دو خط جداگانه در یک نمودار ترسیم می شوند ، با خط آروون که نشان دهنده قدرت صعود و خط پایین آروون است که نشان دهنده قدرت پایین آمدن است.

نحوه محاسبه نشانگر aroon

برای محاسبه نشانگر aroon ، ابتدا باید تعداد روزهای جدید و تعداد روزها را از زمان کم بودن جدید تعیین کنید. این مقادیر سپس در کل روز در دوره مورد مطالعه به ترتیب برای به دست آوردن مقادیر آروون به بالا و پایین آمدن مقادیر پایین تقسیم می شوند. این مقادیر به طور معمول در یک نمودار به عنوان دو خط جداگانه ترسیم می شوند ، با خط آروون که نشان دهنده قدرت صعود و خط پایین آروون است که نشان دهنده قدرت پایین آمدن است.

نشانگر آرون به شما چه می گوید؟

نشانگر aroon به طور معمول در یک نمودار به عنوان دو خط جداگانه ترسیم می شود: خط آروون و خط پایین آروون. خط آروون نشان دهنده قدرت صعود است ، در حالی که خط پایین آروون نشان دهنده قدرت رو به پایین است. مقدار بالایی بالا نشان می دهد که صعود قوی است ، در حالی که یک مقدار کم آروون بالا نشان می دهد که صعود ضعیف است. به طور مشابه ، یک مقدار پایین پایین آررون نشان می دهد که روند نزولی قوی است ، در حالی که مقدار پایین آروون نشان می دهد که روند نزولی ضعیف است.

به طور کلی ، از شاخص آروون می توان برای شناسایی معکوس های روند بالقوه و تأیید وجود یک روند استفاده کرد. هنگامی که خط آروون از بالای خط پایین آروون عبور می کند ، می تواند نشانه ای از شروع یک صعود باشد. برعکس ، هنگامی که خط پایین آروون از بالای خط آروون عبور می کند ، می تواند نشانه شروع روند نزولی باشد. از شاخص آروون همچنین می توان برای شناسایی مناطقی از پشتیبانی و مقاومت استفاده کرد. یک صعود قوی اغلب به عنوان نشانه پشتیبانی در نظر گرفته می شود ، در حالی که یک روند نزولی قوی اغلب نشانه مقاومت در نظر گرفته می شود.

تفاوت بین شاخص آرون و شاخص حرکت جهت دار (DMI)

شاخص آرون و شاخص حرکت جهت دار (DMI) هر دو ابزار تجزیه و تحلیل فنی هستند که برای اندازه گیری قدرت یک روند در یک سهام یا ابزار مالی دیگر استفاده می شوند. با این حال ، تفاوت های کلیدی بین دو شاخص وجود دارد.

یکی از اصلی ترین تفاوت ها بین نشانگر آرون و DMI ، نحوه محاسبه آنها است. نشانگر آرون با تقسیم تعداد روزها از زمان رسیدن به تعداد روزهای جدید یا پایین توسط کل روزهای دوره مورد مطالعه محاسبه می شود. در مقابل ، DMI با استفاده از یک فرمول پیچیده تر محاسبه می شود که جهت و بزرگی حرکت قیمت را در نظر می گیرد.

یکی دیگر از تفاوت های مهم بین دو شاخص ، نحوه ترسیم آنها در یک نمودار است. نشانگر aroon به طور معمول به عنوان دو خط جداگانه ترسیم می شود: خط آروون بالا و خط آروون به پایین. این خطوط به ترتیب نشان دهنده قدرت صعود و پایین آمدن است. در مقابل ، DMI به طور معمول به عنوان سه خط جداگانه ترسیم می شود: خط +di ، خ ط-di و خط ADX. این خطوط به ترتیب قدرت صعود ، روند نزولی و روند کلی را نشان می دهد.

به طور کلی ، هم نشانگر آرون و هم DMI می تواند ابزاری مفید برای معامله گران باشد که به دنبال شناسایی معکوس های روند بالقوه و مناطق پشتیبانی و مقاومت هستند. با این حال ، محاسبات خاص و تکنیک های نمودار استفاده شده توسط هر شاخص می تواند بینش متفاوتی از بازار ارائه دهد ، بنابراین ممکن است برای معامله گران مفید باشد که از هر دو شاخص در ترکیب استفاده کنند تا تصویری کامل تر از شرایط فعلی بازار بدست آورند.

محدودیت های نشانگر آرون

شاخص آرون ابزاری برای تجزیه و تحلیل فنی است که می تواند برای شناسایی معکوس های روند بالقوه و زمینه های پشتیبانی و مقاومت مفید باشد. با این حال ، مانند همه ابزارهای تحلیل فنی ، بدون محدودیت آن نیست. برخی از محدودیت های اصلی استفاده از نشانگر آرون شامل موارد زیر است:

1. این عوامل اساسی را در نظر نمی گیرد: نشانگر آرون فقط داده های قیمت و حجم یک سهام یا ابزار مالی دیگر را در نظر می گیرد. این عوامل اساسی مانند سلامت مالی یک شرکت ، شرایط کلان اقتصادی یا رویدادهای خبری را در نظر نمی گیرد. در نتیجه ، ممکن است نمایندگی دقیقی از ارزش واقعی یک سهام ارائه ندهد.
2. این می تواند سیگنال های کاذب تولید کند: از آنجا که نشانگر آرون براساس داده های قیمت و حجم گذشته است ، گاهی اوقات می تواند سیگنال های کاذب تولید کند. به عنوان مثال ، به نظر می رسد که یک صعود قوی بر اساس نشانگر آروون معکوس می شود ، هنگامی که در حقیقت صعود هنوز دست نخورده است.
3. این بهترین کار در بازارهای گرایش است: نشانگر آرون در بازارهایی که روند روند ، بالا یا پایین دارند ، مؤثر است. در یک بازار جانبی یا خرد شده ، این شاخص ممکن است اطلاعات مفیدی را ارائه ندهد.
4. این باید در ترکیب با سایر شاخص ها استفاده شود: نشانگر آرون نباید در انزوا استفاده شود. بهترین استفاده در ترکیب با سایر شاخص های فنی برای ارائه تصویری کامل تر از بازار است.

به طور کلی ، نشانگر آرون می تواند ابزاری مفید برای معامله گران باشد ، اما باید با احتیاط و در ترکیب با سایر شاخص ها برای جلوگیری از تکیه بر سیگنال های کاذب استفاده شود.