چرا تنوع طبقه دارایی برای سرمایه گذاران حیاتی است

برخی از اصول اصلی در مورد سرمایه گذاری وجود دارد که صرف نظر از آنچه در بازار می گذرد، همیشه اعمال می شوند.

شاخص ها و تقویم ها

در حالی که نظرات بازار هر روز در مورد همه موضوعات فراوان است، آنها در روز بعد (و گاهی اوقات حتی ساعت بعد، در مواقع بحران) هیچ ارتباطی ندارند. با این حال، برخی از اصول اصلی در مورد سرمایه گذاری وجود دارد که صرف نظر از آنچه در بازار می گذرد، همیشه اعمال می شوند.

در خانه بودن در زمان قرنطینه فرصتی برای فکر کردن به من داده است. به عنوان یک وبلاگ نویس آماتور، نوشتن را جذاب می دانم و در طول هفته گذشته به بازنشستگان و به ویژه کسانی فکر می کردم که تقریباً به طور انحصاری به سبد سرمایه گذاری خود برای تأمین درآمدشان متکی هستند.

همانطور که بروس کامرون در دیلی ماوریک در 24 مارس در مورد آن نوشت، بحران فعلی باید یک دوره بسیار استرس زا برای بازنشستگان باشد.

برای من، این زمان بیش از هر زمان دیگری به من یادآوری می کند که چرا تخصیص دارایی همه چیز برای پس انداز بازنشستگی است.

آنچه به صورت مورب در زیر آمده است برخی از افکار در مورد تخصیص دارایی از مقاله ای با عنوان «رویکردی مدرن برای تخصیص دارایی» است که توسط متیو کاکرین از Motley Fool در جولای 2018 نوشته شده است.

تخصیص دارایی چیست؟

عبارت "همه تخم مرغ های خود را در یک سبد قرار ندهید" راه دیگری برای گفتن این است که هیچ کس نباید تمام منابع خود را بر روی هیچ ایده، سرمایه گذاری یا دارایی به خطر بیندازد. به زبان ساده، اگر تمام تخم مرغ های شما در یک سبد باشد و سبد بشکند یا بریزد، تمام تخم های خود را از دست خواهید داد.

به ویژه مهم است که از این توصیه ها در زندگی مالی خود با تنوع بخشیدن به سرمایه گذاری های خود در انواع مختلف دارایی ها و اوراق بهادار پیروی کنید. در حالت ایده آل، تنوع ریسک را در یک سبد کاهش می دهد و در عین حال بازدهی کافی برای دستیابی به اهداف مالی سرمایه گذار را ممکن می سازد. برای مثال، پرتفویی که فقط از یک سهام تشکیل شده باشد، بسیار پرخطر است مهم نیست که استدلال صعودی برای آن سهام چقدر قوی باشد. عوامل مختلفی از جمله تقلب، بدتر شدن شرایط اقتصادی و افزایش رقابت می تواند سرمایه گذاری را از مسیر خود خارج کند.

در عین حال، سرمایه گذارانی که کلاس سرمایه گذاری کمتر «خطرناک» را انتخاب می کنند - مثلاً پول نقد یا اوراق قرضه - احتمالاً با خطرات دیگری روبرو خواهند شد. به عبارت دیگر، در حالی که این سرمایه گذاران با خطر بسیار کمتری برای از دست دادن اصل سرمایه خود مواجه هستند، اما در معرض خطر بسیار واقعی عدم دستیابی به بازدهی بالا برای رسیدن به اهداف خود یا حتی حفظ قدرت خرید خود در مواجهه با تورم هستند.

اهمیت تخصیص دارایی

هدف از تنوع ، جلوگیری از هرگونه افراط و تفریحی است و به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا ضمن کاهش نوسانات در طول مسیر ، به بازده بالایی برسند و بعید به نظر برسند که آنها از دست دادن دائمی سرمایه رنج می برند. وسیله اصلی تحقق این امر از طریق تخصیص دارایی ، عمل تقسیم پول سرمایه گذاری به طبقات مختلف دارایی - مانند سهام ، اوراق بهادار ، دارایی و پول نقد - است که به طور مستقل از یکدیگر عمل می کنند. برخی از کلاس های دارایی عجیب و غریب شامل ارزهای رمزنگاری ، طلا ، هنر زیبا ، کالاها و موارد دیگر است.

مطالعات نشان می دهد که تخصیص دارایی سهم بیشتری در بازده کلی یک نمونه کارها نسبت به انتخاب سهام فردی دارد. یک مطالعه 2000 توسط اقتصاددانان راجر ایبوتسون و پل کاپلان نتیجه گرفتند که بیش از 90 ٪ بازده بلند مدت یک نمونه کارها توسط تخصیص دارایی آن هدایت می شوند.

بنابراین ، تخصیص دارایی مناسب برای نمونه کارها من چیست؟

بهترین راه برای تخصیص دارایی ها در نمونه کارها شما تا حد زیادی یک انتخاب شخصی است ، به عوامل بسیاری از جمله سن ، تحمل ریسک و اهداف مالی بستگی دارد. وضعیت شخصی شما نیز نقش بزرگی دارد. به عنوان مثال ، من توصیه های بسیار متفاوتی را به دو کودک 35 ساله مختلف ، هر دو با دو فرزند ازدواج می کردم ، اگر یکی از آنها حقوق متوسط کسب می کرد ، در حالی که دیگری به تازگی برنده قرعه کشی پاوربال شده بود.

به عبارت دیگر ، هیچ تخصیص دارایی کاملی وجود ندارد ، فقط یک تخصیص دارایی کامل برای شما وجود دارد. نه تنها تخصیص دارایی شخصی است بلکه پویا نیز هست. با افزایش سن ، با گذشت زمان تغییر می کند ، وضعیت مالی شما تغییر می کند و اهداف شما تکامل می یابد.

وزن ریسک در مقابل افق زمانی سرمایه گذاری های شما

فقط Doc Brown از فیلم "بازگشت به آینده" و ماشین ورزشی مسافرتی وی می تواند تخصیص دارایی مناسب برای نمونه کارها را برای شما تعریف کند. بقیه ما راهی برای دیدن آینده نداریم. تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که نتیجه گیری های معقول از آنچه تاریخ به ما می گوید نتیجه گیری می کند. بهترین راه برای تحقق این هدف این است که به افق زمانی نگاه کنیم تا زمانی که ممکن است به پولی که سرمایه گذاری می کنیم نیاز داشته باشیم.

هر پولی که ممکن است سرمایه گذاران در مدت یک سال به آن نیاز داشته باشند باید به صورت نقدی باشد. دوره زمانی. شانس و سرمایه گذاری این پول در اوراق قرضه یا سهام احمقانه است ، زیرا این احتمال وجود دارد که می توان درصد از مدیر شما را قبل از نیاز از دست داد. نگه داشتن ایمن و مایع اصلی یک کار هوشمندانه برای هر پولی است که ممکن است به سرعت مورد نیاز باشد. مونی که ممکن است در دو تا پنج سال آینده مورد نیاز باشد باید در سرمایه گذاری های نسبتاً ایمن و تولید کننده درآمد باشد-فکر می کنید پول نقد و با درآمد ثابتواد

سرانجام ، هر پولی که بیش از پنج سال به دنبال اهداف باشد ، مانند بازنشستگی (یا حفظ قدرت خرید در بازنشستگی) ، به طور کلی باید در سهام سرمایه گذاری شود. این امر به این دلیل است که سهام ، در مدت زمان طولانی ، تقریباً از همه کلاس های دارایی بسیار بهتر است ، حتی اگر ممکن است در یک سال معین ارزش خود را از دست بدهند. در راهنمای سرمایه گذاری Motley Fool ، برادران گاردنر می نویسند:

سرمایه گذاری پولی را که قصد دارید حداقل پنج سال در بازار نگه دارید.(ما یک طول عمر را توصیه می کنیم.) سهام می تواند و پایین می رود. گاهی اوقات زیادو گاهی اوقات بازار سالها طول می کشد تا بهبود یابد و به اوج های جدید برسد. اما پیش آگهی طولانی مدت فوق العاده است. برگزاری دوره های ده ساله منجر به بازده مثبت 88 درصد از زمان شد. برای مدت بیست و سی سال برگزاری ، این تعداد به 100 درصد می رسد.

رابطه بین ریسک و تنوع

بسیاری از سرمایه گذاران به اشتباه معتقدند که اگر تنوع نمونه کارها خود را افزایش دهند ، خطر آن را کاهش می دهند. این لزوماً صحیح نیست ، به خصوص برای سرمایه گذاران که وقت خود را صرف مطالعه سرمایه گذاری های سهام فردی می کنند. برای این سرمایه گذاران ، یک نمونه کارها متمرکز ممکن است بازده را افزایش داده و خطر را کاهش دهد ، حتی اگر بتا نمونه کارها آنها - اندازه گیری نوسانات - از میانگین بازار بالاتر باشد. در نامه وارن بافت در سال 1993 به سهامداران شرکت Berkshire Hathaway ، اوراکل اوماها این مفهوم را توضیح داد:

استراتژی که ما اتخاذ کرده ایم ، مانع از جزم استاندارد متنوع سازی زیر می شود. بنابراین بسیاری از صاحبنظران می گویند این استراتژی باید از آنچه که توسط سرمایه گذاران معمولی تر به کار گرفته می شود ، خطرناک تر باشد. موافق نیستیم. ما معتقدیم که یک سیاست غلظت نمونه کارها ممکن است در صورت افزایش ، خطر را کاهش دهد ، همانطور که باید ، هر دو شدت که یک سرمایه گذار در مورد یک تجارت و سطح آسایش که باید قبل از خرید آن با ویژگی های اقتصادی خود احساس کند ، فکر می کند. در بیان این نظر ، ما با استفاده از اصطلاحات فرهنگ لغت ، خطر را به عنوان "احتمال از دست دادن یا آسیب دیدگی" تعریف می کنیم.

او ادامه داد:

اگر شما یک سرمایه گذار مطلع هستید ، قادر به درک اقتصاد تجارت و یافتن پنج تا ده شرکت با قیمت مناسب که دارای مزایای رقابتی مهم و مهم هستند ، تنوع متعارف برای شما معنی ندارد. این به سادگی مناسب است که به نتایج خود آسیب برساند و خطر خود را افزایش دهید.

من تا حد زیادی با این مفهوم موافقم. با این حال ، در پایان روز ، شما باید تصمیم بگیرید که چه چیزی برای شما مناسب است. فقط شما اهداف بلند مدت خود را می دانید ، و فقط می دانید که با پول خود چقدر ریسک دارید. گفته می شود ، درک تخصیص دارایی مناسب می تواند مسیری طولانی را برای کمک به شما در رسیدن به رویاهای مالی بلند مدت خود طی کند.

نتیجه

به عنوان مشاوران ، ما بیشتر وقت خود را صرف تلاش برای به دست آوردن تخصیص دارایی برای اهداف سرمایه گذاری منحصر به فرد مشتری و مشخصات ریسک می کنیم.

تخصیص دارایی به طور معمول مبتنی بر وضعیت مشتری ، نیازهای وی امروز و در آینده و توانایی وی در ادامه دوره در شرایط نامطلوب بازار خواهد بود. در عین حال ، ما همچنین تصدیق می کنیم که توجه به این نکته مهم است که تخصیص دارایی ها ایستا نیستند ، بلکه روان هستند و باید مرتباً دوباره مورد بررسی قرار گیرند. به عنوان مثال ، در مواقع بحران ، شما فقط باید در مورد چگونگی هزینه کردن نمونه کارها ، نرخ تورم فرض شده خود ، چقدر زودتر در سالهای بازنشستگی و نرخ برداشت خود هزینه کنید.

مقوله های ریسک نیز تعمیم ها هستند و ممکن است به عنوان یک مشتری به عنوان یک سرمایه گذار یا با تغییر شرایط وی ، مانند بازنشستگی ، تجربه خود را تغییر دهد. آنها باید در ساخت نمونه کارها مناسب برای نیازهای مشتری استفاده شوند.

به یاد داشته باشید ، هنگام ارزیابی تخصیص دارایی/پروفایل ریسک ، مشتری باید بین:

• تمایل روانشناختی برای ریسک پذیری (نگرش خطر).
• توانایی مالی برای ریسک پذیری (ظرفیت ریسک) ؛وت
• نیاز به ریسک (ریسک مورد نیاز) - خطر لازم برای تحقق اهداف ، برای جلوگیری از کمبود اهداف یا جلوگیری از فرسایش ثروت در اثر تورم.

مثل همیشه ، مدیر سرمایه گذاری قابل اعتماد شما در سرمایه گذاری و سرمایه گذاری Investec می تواند به شما در شناسایی و مدیریت تخصیص دارایی مناسب متناسب با اهداف سرمایه گذاری و مشخصات ریسک کمک کند.