شاخص ها، شرکای کلیدی در ایمنی و بهداشت شغلی

کاربرد مناسب و ثابت آن به شما امکان می دهد تشخیص های دقیق را تشخیص دهید، نقاط ضعف را شناسایی کنید، فرآیندهای ناکارآمد را بهبود بخشید، از فرصت های توسعه استفاده کنید و به رقابت عمومی هر شرکت کمک کنید.

رقابت پذیری شرکت های مدرن هم با توانایی آنها در تبدیل و دیجیتالی کردن فرآیندها و هم برای ارزیابی عملکرد تیم هایشان سنجیده می شود. به این ترتیب می توان مطمئن شد که پیشرفت در جهت تحقق اهداف صورت گرفته است.

برای این منظور، طراحی و اعمال شاخص های عملکردی ضروری است که تمامی اقدامات استراتژیک کلیدی برای موفقیت کسب وکار اصلی ما را پوشش دهد. در این گروه، دو بخش مهم به دلیل تأثیر مستقیم بر بهره وری عمومی برجسته می شوند: سلامت شغلی و ایمنی.

تعاریف فنی

از نظر فنی، یک شاخص رابطه برقرار شده بین دو یا چند متغیر کمی یا کیفی است. این رابطه امکان مشاهده و مقایسه وضعیت فعلی و همچنین تغییرات ایجاد شده در یک شی، یک سناریو، یک تیم کاری، یا در حوزه های مختلف یک سازمان را می دهد.

بدین ترتیب نتایج ارزشمندی در خصوص تحقق یا عدم تحقق اهداف و اهداف برنامه ریزی شده به دست می آید. به همین ترتیب، می توان تعیین کرد که آیا تأثیرات مورد انتظار رخ داده است یا اینکه آیا سایر رویدادهای پیش بینی نشده ایجاد شده است.

این شاخص ها می توانند مقادیر، فرمول های ریاضی، واحدها، شاخص ها یا سری های آماری، از جمله گزینه های دیگر باشند و ابزارهای اساسی برای هر ارزیابی موفقی هستند.

اهمیت شاخص ها

در هر استراتژی تجاری، شاخص ها برای اهداف مختلف ارزشمند هستند:

• مدیریت را ارزیابی کنید.
• فرصت های بهبود را شناسایی کنید.
• اهداف، اهداف و راهبردها را با واقعیت تطبیق دهید.
• کسانی که تصمیمات استراتژیک می گیرند و کسانی که هدف آنها هستند را حساس کنید.
• اقدامات پیشگیرانه را به موقع انجام دهید.
• ایده ها، افکار و ارزش ها را به شیوه ای چابک و خلاصه به اشتراک بگذارید.

همچنین مهم است که بر اساس شاخص های متعدد کار کنیم، زیرا اگر آنها به صورت مجزا یا تنها یک بار اعمال شوند، کاربرد چندانی ندارند.

برعکس، اگر با توجه به متغیرهای متعددی مانند زمان، افراد و مکان تجزیه و تحلیل شوند و نتایج آنها با سایر شاخص های معیار ترکیب شود، به ابزار مدیریتی قدرتمندی تبدیل می شوند.

به این ترتیب ، آنها امکان تشخیص دائمی به روز شده در هر موقعیت ، کمک به تصمیم گیری های استراتژیک و تأیید صحت یا عدم وجود آنها را فراهم می کنند.

شاخص های بهداشتی و ایمنی

در این چارچوب عمل ، شاخص های بهداشت و ایمنی شغلی ابزاری اساسی برای ارزیابی چگونگی محافظت از کارگران از خطرات و خطرات مربوط به عملکرد کار خود هستند.

این اهمیت در این واقعیت نهفته است که از این شاخص ها ، چه توسط شرکت ها و چه سایر سازمان های دولتی و خصوصی ، برای تدوین سیاست ها و برنامه هایی با هدف جلوگیری از تصادفات ، صدمات و بیماریهای شغلی استفاده می شود.

به همین ترتیب ، از آنها برای نظارت بر استفاده از برنامه های پیشگیری و تعریف مناطق خاص از خطر بیشتر ، بسته به فعالیت انجام شده ، منطقه جغرافیایی یا منطقه کاری خاص ، از جمله متغیرهای دیگر استفاده می شود.

این خصوصیات به شاخص ها اجازه می دهد تا سنگ بنای پیشگیری از خطر شغلی یا برنامه ORP باشد ، زیرا آنها به ایجاد یک سری اقدامات کمک می کنند که خطرات را کاهش می دهد و شرکت را به مکانی امن تر برای کار تبدیل می کند.

این شاخص ها شامل:

شاخص های نتایج: به عنوان مثال ، با تعداد صدمات شغلی و بیماری های ثبت شده در یک دوره خاص ، و همچنین تعداد کارگران آسیب دیده و روزهای کار از دست رفته (در میان سایر متغیرهای ممکن) مطابقت دارد.

شاخص های ظرفیت و صلاحیت: آنها با تعداد بازرسان یا متخصصان مسئول بهداشت و ایمنی در مناطق مختلف شرکت مطابقت دارند.

شاخص های واکنشی: این شاخص های آماری است که در شکل ها ویژگی های میزان تصادف یک شرکت را بیان می کند و جزئیات مناطق مختلف ، بخش ها یا مراکز آن را شرح می دهد. این آمار ارزشهای مفیدی را برای مقایسه عملکرد خود با سایر شرکتهای رقیب در همان بخش فراهم می کند.

این شاخص ها ، به عنوان مثال ، "شاخص فرکانس" (چند بار وقایع در یک دوره خاص اتفاق می افتد) ، "شاخص شدت" (عواقب این وقایع چه بود) و "شاخص بروز" (چگونه آنها تأثیر می گذاردبهره وری شرکت).

نحوه اجرای یک برنامه بر اساس شاخص های سلامتی و ایمنی خوب

با این حال ، داشتن بهترین ابزارها همیشه ضمانت موفقیت مطلق نیست. همچنین نیاز به مشاوره کافی و ادغام خوب پیشگیری دارد. این بدان معنی است که به عنوان مثال ، مشاهده اینکه آیا استفاده از شاخص ها به درستی توسعه یافته است ، و آیا اهداف پیشگیری اولیه حاصل شده است.

این هدف را می توان از طریق سیستم های کارآمد که بر اساس یک ادغام صحیح پیشگیری در سیستم مدیریت هر شرکت طراحی شده اند ، حاصل شود. فقط از این طریق امکان ادامه حرکت به جلو ، رسیدن به اهداف و ریشه کن کردن خطاها امکان پذیر خواهد بود.

برای مدیریت صحیح این پیشگیری ، لازم است مجموعه ای از داده ها را اندازه گیری و ارزیابی کنید تا بتوانیم نتایج فعلی را با نتایج به دست آمده در دوره های دیگر مقایسه کنیم. فقط از این طریق می توانیم تعیین کنیم که آیا هر موقعیتی در حال بهبود است یا بدتر می شود.

این امر مستلزم کار با شاخص های ابزار عملی است. متداول ترین موارد زیر است:

شاخص های نتیجه

آنها به شرایط تکمیل یک کار مراجعه می کنند. اهداف پیشگیرانه از پیش تعیین شده در برنامه ریزی به عنوان نقطه شروع گرفته می شود و مشاهده می شود که کدام یک در واقع برآورده شده اند و تا چه اندازه.

شاخص های عملکرد

آنها بسته به روش های مورد استفاده برای اجرای آن و نحوه دستیابی به آن ، اطلاعاتی در مورد عملکرد مرتبط با یک کار ، پروژه یا فرآیند ارائه می دهند. اطلاعات به دست آمده به شناسایی نقاط ضعف ، نقاط قوت و همچنین فرصت های بهبود کمک می کند.

این شاخص ها برای تعیین اینکه آیا اجرای اقدامات پیشگیری واقعاً موفقیت آمیز است ، بسیار مهم است. این به اطلاعات مهم برای بهبود سیستم ORP تبدیل می شود.

شاخص های واکنشی و فعال

شاخص های واکنشی به Fait Audii اشاره دارند. یعنی در صورت بروز حوادث ، حوادث ، بیماری های حرفه ای یا انحراف از انطباق نظارتی ، از جمله گزینه های دیگر. اگر هر یک از این رویدادها مشخص شود ، ما باید اقدامات فوری انجام دهیم ، زیرا این بدان معنی است که ORP در حال شکست است.

شاخص های فعال تلاش های انجام شده توسط رهبری شرکت را برای جلوگیری از خطرات مشخص می کنند. به عنوان مثال ، سرمایه گذاری های سالم ، تهویه ماشین آلات و امکانات ، سرمایه گذاری در آموزش ، مربیگری و/یا برنامه های مربیگری ، برنامه های تحرک یا شبیه سازهای ایمنی جاده از جمله سایر اقدامات.

شاخص های اثربخشی

آنها مربوط به ظرفیت تیم ها یا مناطق برای انجام وظایف مربوطه هستند. آنها می توانند اقداماتی مانند:

• بازرسی های منظم و دوره ای از مکان های کاری و تجهیزات ، از طریق لیست های الکترونیکی مانند Datascope.
• نظرسنجی ها به اعضای سازمان ، برای تأیید عملکرد جنبه های مختلف مربوط به مدیریت بهداشت و ایمنی شغلی.
• ممیزی داخلی از سیستم مدیریت پیشگیری.
• نظرسنجی ها برای ارزیابی اثربخشی فعالیت های آموزشی.

شاخص های کارایی

یک اقدام را می توان به طور مؤثر اجرا کرد، تا به اندازه کافی مجموعه هدف را برآورده کند (کاهش تصادفات). اما در عین حال، می تواند ناکارآمد باشد، زیرا به عنوان مثال بیش از حد طول کشیده است، یا برای مثال بیش از حد لازم منابع مصرف کرده است.

بنابراین لازم است شاخص هایی اجرا شود که کارایی ایده آل را از نظر اقتصادی، منابع و زمان اندازه گیری کند. این امر تعیین اینکه کدام اقدامات پیشگیرانه به طور موثر انجام می شود و به نوبه خود می تواند بهبود یابد را ممکن می سازد.

نمونه های عملی شاخص های ایمنی و بهداشت شغلی

همه این ویژگی ها این واقعیت را تأیید می کند که شاخص ها برای انجام یکپارچگی صحیح پیشگیری در سیستم های مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی ضروری هستند. این است، زیرا آنها جنبه هایی را که در واقع کار می کنند و آنهایی که باید بهبود یابند را شناسایی می کنند.

برای دستیابی بهتر به این هدف، لازم است از همه ابزارهایی استفاده شود که به شرکت اجازه می دهد سالم تر، ایمن تر و رقابتی تر باشد.

نمونه ای که امروزه به طور گسترده استفاده می شود، به دلیل کارایی و اثربخشی، چرخه PDCA است که چرخه دمینگ نیز نامیده می شود که از 4 عمل تشکیل شده است:

طرح: اول از همه، باید اقداماتی را که می خواهیم در پیشگیری اتخاذ کنیم، مشخص کنیم که مسئول اجرای آنها هستند و مهلت هایی که باید در آن اجرا شوند. برای دستیابی به این اهداف، لازم است قبلاً اهداف پیشگیرانه تعیین شده و خط مشی مدیریتی مربوطه ایجاد شود.

انجام دهید: اقدامات از قبل برنامه ریزی شده باید عملی شوند.

تأیید: هنگامی که اجرای طرح ORP شکل گرفت، فرآیندها باید نظارت شوند تا دستیابی به اهداف تأیید شود، شکست های احتمالی شناسایی شود و نقاطی که اقدامات پیشگیرانه باید در آنها تقویت شود بررسی شود. به نوبه خود باید اقدامات اصلاحی انجام دهیم و فرآیندهای میانجیگری لازم را انجام دهیم تا اختلافات احتمالی در داخل تیم را مدیریت کنیم.

قانون: فرآیند باید از ابتدا تا انتهای چرخه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و اقدامات لازم برای حفظ امنیت شرکت انجام شود. در این مرحله، لازم است یک نگرش پیشگیرانه برای شناسایی خرابی ها داشته باشید و راه حل های بهبود را به طور مداوم پیشنهاد کنید.