نرخ بهره منطقه یورو بازار و تقسیم ریسک را در بخش ها تعویض می کند

فعالیت مبادله نرخ بهره منطقه یورو از سال 2021 به شدت افزایش یافته است ، که نشان دهنده نقش مهم مشتقات در مدیریت ریسک نرخ بهره است زیرا انتظارات سیاست پولی تغییر کرده است. مبادله نرخ بهره ("مبادله") بیشترین سهم از بازار مشتقات منطقه یورو را تشکیل می دهد. بین مارس 2021 و سپتامبر 2022 ، مفهومی ناخالص در مورد مبادلات Euribor-بیشترین مشتقات تجاری و مایع که برای محافظت از خطر نرخ بهره برای قرار گرفتن در معرض یورو استفاده می شود-حدود 50 ٪ افزایش یافته است (نمودار A ، پانل A). در حالی که کار قبلی مشخص کرده است که چگونه بانک های منطقه یورو از مبادله ای برای مدیریت ریسک نرخ بهره خود (IRR) استفاده می کنند ، [1] این کادر از داده های مخزن تجاری در معاملات مبادله ای Euribor بین سالهای 2019 و 2022 استفاده می کند تا نحوه به اشتراک گذاری ریسک را مشخص کنددر بخش های موجود در بازار مبادله یا به عبارت دیگر ، چه کسی حاشیه هایی را پرداخت می کند که باید به آنها تغییر کند.[2]

بانک های منطقه یورو به دلیل نقش آنها به عنوان سازندگان بازار یا نیاز آنها به محافظت از ریسک نرخ بهره ، یکی از فعال ترین طرفین مبادله Euribor هستند. بانک ها به طور کلی خریداران خالص پرداخت نرخ شناور هستند و خطر را از دارایی های نرخ ثابت خود محافظت می کنند (نمودار A ، پانل B). با توجه به تعهد پاکسازی برای مبادلات Euribor ، سهم زیادی از معاملات توسط مؤسسات مهم واسطه ای است که در برخی موارد نیز اعضای همتایان پاکسازی مرکزی (CCP) را پاک می کنند. تقریباً تمام بانکهای منطقه یورو در بازار مبادله Euribor فعال هستند. و ما به عنوان سازندگان بازار 26 بانک بزرگتر تعریف می کنیم که تقریباً 90 ٪ از مفهومی ناخالص که توسط موسسات مهم برگزار می شود ، به طور مشترک واسطه می شوند.[3]

نمودار A

معاملات مبادله Euribor توسط شرکت کنندگان در بازار یورو در سال 2021 تشدید شد زیرا عادی سازی سیاست پولی بانک مرکزی اروپا در قیمت گذاری شد

منابع: محاسبات EMIR و ECB. یادداشت ها: پانل A: معاملات و معاملات داخل گروه گزارش شده با همتایان پاکسازی مرکزی (CCP) گنجانده شده است. پانل B: طبقه بندی بخش Emir بر اساس Lenoci و Letizia*. SSM IRRBB0) مؤسسات قابل توجهی از ECB با ریسک نرخ بهره منفی در کتاب بانکی (IRRBB) و شکاف مدت زمان مثبت (IRRBB مثبت و شکاف مدت زمان منفی) به استثنای مشتقات هستند. OFI مخفف سایر موسسات مالی است. ICPF مخفف شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی است. IFMM مخفف صندوق های سرمایه گذاری و صندوق های متقابل بازار پول است. LSI مخفف مؤسسات کم اهمیت است. مواضع خالص سازندگان بازار ، CCP ها ، دولت ها ، شرکت های غیر مالی ، NCBS و بخش های غیر قابل شناسایی از این امر مستثنی نیستند. سازندگان بازار و CCP های منطقه غیر یورو از این امر مستثنی نیستند ، به دلیل پیرامون گزارش امیر ، موقعیت های خالص آنها به ترتیب نسبت به فروشندگان خالص و خریداران خالص نامتعادل خواهد بود ، از این طریق ویژگی های ساختاری آنها از موقعیت های خالص صفر است. بانک های منطقه غیر یورو نیز به دلیل محیط گزارش امیر حذف می شوند.*) Lenoci ، F. D. و Letizia ، E. ، "طبقه بندی بخش همسایه در داده های Emir" ، در Consoli ، S. ، Reforgiato Recupero ، D. and Saisana ، M. (Eds.) ، علوم داده برای اقتصاد و امور مالی ، Springer ، Cham ، 2021.

در کل ، بانک ها برای محافظت از قرار گرفتن در معرض خطر نرخ بهره خود از مبادله استفاده می کنند.[4] مواضع مشتقات بانکهای تحت نظارت ECB که در معرض IRR قرار دارند ، در برابر ارزش در برابر ارزش در برابر بازار سازندگان ، CCP های منطقه غیر یورو و بانکهای تحت نظارت ECB در معرض IRR قرار دارند.[5] سازندگان بازار مخالف اصلی بانکهای SSM هستند که در معرض IRR منفی هستند (نمودار B ، پانل A). تغییر موازی 100 امتیاز پایه در منحنی عملکرد [6] منجر به انتقال ثروت (معادل پرداخت حاشیه) در حدود 33 میلیارد یورو از سازندگان بازار به بانک هایی می شود که در معرض IRR منفی هستند.[7] بر این اساس ، مواضع مشتقات بانکهای تحت نظارت ECB در معرض IRR در معرض کاهش ارزش در ارزش در مقابل بانکهای تحت نظارت ECB که در معرض IRR ، بانکهای منطقه غیر یورو و سایر اشخاص در معرض افزایش نرخ بهره قرار گرفته اند. واد

نمودار ب

قرار گرفتن در معرض SWAP خالص IRR بیشتر منعکس کننده نیازهای مربوط به مدل تجاری است

منابع: محاسبات Emir ، Ste ، Riad و ECB. یادداشت ها: DV01 مشتق قیمت مبادله نرخ بهره با توجه به یک تغییر موازی 100 پایه از منحنی نرخ بهره شناور اساسی است. پانل A: این نمودار نمایشی تلطیف شده از تقسیم ریسک در بازار مبادله است. این اطلاعات در مورد جهت (فلش) و اندازه (ضخامت) از ثروت در بخش های ناشی از یک نقطه 100 پایه تغییر موازی به سمت بالا در منحنی عملکرد که توسط DV01 تقریب می یابد ، ارائه می دهد. بخش های منطقه غیر یورو به رنگ زرد سبک تر هستند و برجسته می کنند که ما تمام قرار گرفتن در معرض آنها را مشاهده نمی کنیم زیرا خارج از محیط گزارش امیر هستند. این نمونه شامل کلیه نهادهایی است که تحت EMIR و کلیه بانکهای تحت نظارت ECB به استثنای قرار گرفتن در معرض داخل گروه خود گزارش می شوند. SSM مخفف بانکهایی است که تحت نظارت ECB و IRRBB برای ریسک نرخ بهره در کتاب بانکی بدون مشتقات قرار می گیرد و به 52 موسسه مهم با IRRBB0 می دهد. LSI مخفف مؤسسات کم اهمیت است."سازندگان بازار" بانکهای SSM هستند که دارای موقعیت های خالص ناخالص اما نسبتاً کوچک هستند و با CCP در تعامل هستند."بخش های دیگر" دولت ها ، شرکت های غیر مالی و بانک های مرکزی ملی (از جمله خارج از منطقه یورو) هستند."غیر EA CCP" همتایان مرکزی پاکسازی در خارج از منطقه یورو هستند."بانکهای غیر EA" بانک های خارج از منطقه یورو هستند. OFI مخفف سایر موسسات مالی است. ICPF مخفف شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی است. IFMM مخفف صندوق های سرمایه گذاری و صندوق های متقابل بازار پول است. پانل B: سازندگان بازار و CCP های منطقه غیر یورو از این امر مستثنی نیستند ، به دلیل محیط گزارش امیر ، موقعیت های خالص آنها به ترتیب نسبت به فروشندگان خالص و خریداران خالص نامتعادل خواهد بود ، بنابراین ویژگی های ساختاری آنها از موقعیت های خالص صفر را مغرض می کند. بانک های منطقه غیر یورو نیز به دلیل محیط گزارش امیر حذف می شوند.

در صورت افزایش نرخ بهره، صندوق های سرمایه گذاری، شرکت های بیمه و صندوق های بازنشستگی باید حاشیه سود را پرداخت کنند. این با وجود عدم تطابق سررسید بخش های اخیر به دلیل بدهی های بلندمدت و دارایی های نسبتا کوتاه مدت مطابقت دارد، به این معنی که آنها از سوآپ برای پوشش ریسک نرخ بهره استفاده می کنند. این بخش ها عمدتاً به بازارسازان و بانک ها پرداخت کننده خالص هستند. مطابق با ماهیت خارج از بورس بازار سوآپ، بیمه گران و صندوق های بازنشستگی عمدتاً در معرض بازارسازان هستند. بانک های خارجی و CCP [8] نیز بازیگران مهمی در بازار سوآپ هستند. پس از افزایش نرخ بهره، نقل و انتقالات خالص بزرگ از بازارسازان به بانک های خارجی انجام می شود. بازارسازان و CCPها باید نسبت به بازار خنثی باشند، اما اولی نسبتاً بزرگ هستند و مواجهه های بانکی خود را پوشش می دهند.

قرار گرفتن در معرض IRR بخشی باثبات، ویژگی های خاص مدل کسب وکار هر بخش را منعکس می کند، اما پرداخت های حاشیه بزرگ در زمان نقدینگی پایین می تواند خطرات ثبات مالی را ایجاد کند. به نظر می رسد این یافته نشان می دهد که بیشتر بخش ها از سوآپ برای پوشش IRR خود استفاده می کنند. بانک های تحت نظارت بانک مرکزی اروپا که به طور منفی یا مثبت در معرض IRR (در دفتر بانکی خود بدون مشتقات) قرار دارند، بر این اساس پوشش ریسک داده اند، در حالی که بیمه گران و صندوق های بازنشستگی با داشتن بدهی های طولانی تر و دارایی های با تاریخ نسبتاً کوتاه تر، مواجهه خالص منفی با IRR دارند (نمودار B).، پانل ب). تغییرات ناگهانی در نرخ های بهره که منجر به پرداخت های حاشیه می شود، می تواند نگرانی هایی را برای ثبات مالی در زمان نقدینگی پایین بازار ایجاد کند و اگر واحدهای در معرض دید به نقدینگی کافی دسترسی نداشته باشند.

به کادری با عنوان «مخاطره های ریسک نرخ بهره و پوشش دهی دفاتر بانکی بانک های منطقه یورو»، بررسی ثبات مالی، ECB، می 2022 مراجعه کنید. این تحلیل نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض IRR کلی بانک ها در مجموع متوسط به نظر می رسد، اگرچه تغییرات گسترده ای در بین مؤسسات جداگانه وجود دارد..

این تمرین بر اساس Hoffma P., Langfield S., Pierobon, F. and Vuillemey, G., "Who Bears Interest Rate Risk?", Review of Financial Studies, Vol. 32، شماره 8، 2019.

بازارسازان به بانک هایی گفته می شوند که حداقل در یک سه ماهه بین سال های 2019 تا 2022، دارایی خالص ناخالص بالای صدک 75 و نسبت خالص به ناخالص تصوری بی ن-4٪ و +4٪ داشتند. معاملات درون گروهی برای محاسبه بازارسازان مستثنی هستند. خالص فرضی به عنوان موقعیت های خرید و فروش در سطح بانک محاسبه می شود که از بخش / شناسه طرف مقابل دیگر انتزاع می شود.

قرار گرفتن در معرض NET IRR دو طرفه و قرار گرفتن در معرض IRR خالص مدت زمان قرار گرفتن در معرض را در نظر می گیرد در حالی که مفهوم خالص چنین نمی کند. شبکه دو جانبه به این معنی است که ما جمع تمام قرار گرفتن در معرض ترکیب یک بخش در مقابل بخش دیگری را می گیریم. شبکه در سطح بخش به این معنی است که ما همه مواجهه ها را که یک طرف مقابل به عنوان متعلق به یک بخش خاص طبقه بندی می شود ، خالص می کنیم.

بانکها مثبت (منفی) در معرض IRR در این جعبه به عنوان بانکهایی تعریف می شوند که شکاف مدت زمان کتاب های بانکی ، به استثنای مشتقات ، منفی (مثبت) است ، به این معنی که ارزش اقتصادی آنها از سهام (حوا) پس از تغییر موازی به سمت بالا عملکرد افزایش می یابدمنحنی

حرکت 100 پایه در نرخ بهره در طی یک روز بسیار بعید است اما در افق های زمانی طولانی تر به احتمال زیاد است.

این انتقال ثروت با دستاوردهای آستانه در موقعیت های ترازنامه سازندگان اصلی بازار جبران می شود.

CCP های خارجی قراردادهای جبران کننده ای را در حوزه های قضایی منطقه غیر یورو دارند که بخشی از مجموعه داده هایی نیستند که در تجزیه و تحلیل ما استفاده می کنیم. بنابراین ، اینگونه نیست که CCPS ریسک نرخ بهره را تحمل کند. در مورد سایر نهادهای خارجی نیز همین اتفاق می افتد.