انواع بازارهای مالی بین المللی

یک بازار سرمایه یک شبکه را نشان می دهد ، که در آن افراد یا سازمان ها ، عملکرد اقتصادی انتقال وجوه را به کسانی که مایل به وام گرفتن پول برای اهداف تولیدی هستند ، انجام می دهد. اگرچه ممکن است شبیه به بازارهای پول به نظر برسد ، اما حوزه اصلی تمایز بین این دو در بلوغ طولانی مدت آنها نهفته است. شرکت کنندگان در بازار سرمایه شامل سرمایه گذاران نهادی خارجی ، شرکت های بیمه ، بورس اوراق بهادار ، موسسات مالی ، شرکت ها ، سهام خصوصی ، صندوق های سرمایه گذاری و سرمایه گذاری ، اعتماد صندوق های مشروط + EPFO ، آژانس های رتبه بندی اعتباری ، صندوق های متقابل ، شرکت کنندگان سپرده گذار و شرکت های بخش دولتی هستند.

به دو روش می توان به بازارهای سرمایه دسترسی پیدا کرد - سهام (پول سرمایه گذاری شده در ازای مالکیت) و بدهی (پول وام گرفته شده که باید بازپرداخت شود). افراد و خانوارها ، شرکت ها و دولت های محلی ، مرکزی و خارجی در تقاضای بازار سرمایه بین المللی نقش دارند.

انواع بازارهای سرمایه بین المللی

در درجه اول دو نوع بازار سرمایه بین المللی وجود دارد ، یعنی یک بازار اصلی (سازمان هایی که با صدور اوراق بهادار وجوه جمع می کنند) و یک بازار ثانویه (تسهیل خرید و فروش چنین اوراق بهادار). بازارهای اصلی ، همچنین به عنوان بازار شماره جدید (NIM) شناخته می شود ، دولت ها و سازمان هایی را که سعی در جمع آوری بودجه با صدور اوراق بهادار جدید با استفاده از کارشناسی ارشد دارند ، شامل می شود. این برای سرمایه بلند مدت سودمند است. مسئله اصلی این است که در آن اوراق بهادار مستقیماً توسط این شرکت به سرمایه گذاران صادر می شود ، که در هنگام دریافت گواهینامه های امنیتی مسئله پول ، به سرمایه گذاران. روش های مختلف برای صدور اوراق بهادار در این بازار شامل ارائه اولیه عمومی ، مسئله حقوق و مسئله ترجیحی است. واسطه های بازار اولیه شامل بانکداران بازرگان ، شرکت کنندگان ، بانکداران برای صدور ، مدیران نمونه کارها ، معتمدین بدهی ، ثبت نام کنندگان به یک موضوع و نمایندگان انتقال سهم هستند. بازارهای ثانویه ، که به عنوان بعد از فروش نیز شناخته می شود ، بازار سهام یا بازار سهام نشانگر خرید یا فروش اوراق بهادار قبلی است. واسطه های اصلی کارگزاران سهام و کارگزاران فرعی هستند و هدف در اینجا ایجاد نقدینگی در اوراق بهادار است. سهام سهام ، بدهی ها ، اوراق بهادار دولتی ، سیستم مدیریت ریسک SEBI ، مقالات تجاری و اوراق قرضه برخی از محصولاتی هستند که در آن سروکار دارند.

برخی از مؤلفه های اصلی بازارهای سرمایه بین المللی چیست؟

• بازارهای بین المللی سهام: شرکت هایی که سهام آنها در خارج از کشور مبداء آنها معامله می شود. افزایش رشد چنین بازارهایی به دلیل پیشرفت سریع بازارهای در حال توسعه ، نیاز تشدید به خصوصی سازی ، افزایش وابستگی به بانکهای سرمایه گذاری و پیشرفت سریع فناوری که باعث افزایش کارایی و مقرون به صرفه می شود ، است.
• بازارهای بین المللی اوراق قرضه: این شامل نهادهایی است که اوراق قرضه را در خارج از کشور وطن می فروشند. این اوراق قرضه می تواند از چندین نوع باشد - اوراق بهادار خارجی ، اوراق بهادار یورو و اوراق قرضه جهانی.
• بازارهای ارزی یورو: این یک گزینه تأمین مالی کوتاه مدت برای وام های ارزی یورو است. Eurodollar واریز دلار آمریکا در هر بانکی در خارج از ایالات متحده آمریکا است و این هزینه این ارز یورو است که واریز هر ارز در خارج از کشور خود است. جذابیت آن در این واقعیت نهفته است که هیچ مقررات سختی در آن وجود ندارد و بنابراین هزینه های کمتری را درگیر می کند.
• مراکز دریایی: آنها سرزمینی هستند که مقررات مالی کمی دارند و اساساً پناهگاه های مالیاتی هستند. آنها از دو نوع - مراکز عملیاتی (که در آن فعالیت های مالی گسترده ای رخ می دهد) و مرکز رزرو (قوانین مالیاتی/محرمانه مطلوب) هستند.

چرا بازارهای سرمایه بین المللی مهم هستند؟

یکی از اهداف اصلی بازارهای سرمایه ایجاد اقتصاد مقیاس و ترویج کارآیی اقتصادی است. در سطح بین المللی ، این سهولت خرید و فروش اوراق بهادار و تبدیل یکپارچه آن را در صورت لزوم به پول نقد نشان می دهد. این امر در بیحرکتی پس انداز بیکار کمک می کند و آن را به سمت سرمایه گذاری تولیدی تر کانال می کند. آنها عرضه و تقاضای وجوه رانندگی امنیت مالی را متعادل می کنند ، از این طریق ، استفاده بهینه از منابع را تضمین می کنند ، که این امر بیشتر به تشکیل سرمایه و توسعه اقتصاد کمک می کند."وام دهنده" تلاش می کند تا از پول خود به طور مؤثر استفاده کند و وام گیرنده به دنبال استفاده از یک هدف است (می گویند یک ایده تجاری) و بازارهای سرمایه در این تغییر وجوه برای دستیابی به حداکثر کارآیی آن وجوه کمک می کند. بدون وجود بازارهای سرمایه ، وام دهنده می توانست به سادگی پول را در یک بانک پس انداز با احتمال کمتری برای بازده بهتر نگه داشته باشد ، و دیگران ، با کمبود پول ، قادر به ایجاد مشاغل یا خانه های خود به روشی نیستند که آنها را رضایت بخش می دانندوادبه همین ترتیب ، بازارهای سرمایه بین المللی در سطح جهانی در مرزهای ملی فعالیت می کنند. آنها به مشاغل اجازه می دهند تا با هزینه وام کمتر و بازده بالا در مقایسه با بازار سرمایه داخلی ، به بازارهای خارجی وارد شوند. علاوه بر این ، به تنوع خطرات کمک می کند. این راه برای سرمایه گذاری بلند مدت و در دسترس بودن مداوم چنین وسیعی به دلیل بازار نقدینگی آن فراهم می کند و از این طریق امکان تبدیل یک دارایی به پول نقد را فراهم می کند در حالی که ارزش اصلی را دست نخورده نگه می دارد.