در اینجا آنچه در توافق هسته ای 2015 با ایران است که ترامپ رها کرد و بایدن در حال بازگرداندن است

نماد پیوند ایمیل تصویری از یک لینک زنجیره ای. این یک URL لینک وب سایت را سیماب می کند.

• بایدن بازگرداندن قرارداد هسته ای ایران 2015 را به یک هدف برتر سیاست خارجی تبدیل کرده است.
• ترامپ در ماه مه سال 2018 از این توافق عقب نشینی کرد و تنش با ایران را به ارتفاعات تاریخی سوق داد.
• تلاش برای احیای معامله متوقف شده است. واد

رئیس جمهور جو بایدن باعث شده است تا توافق هسته ای ایران 2015 را به عنوان اولویت اصلی سیاست خارجی بازگرداند.

با این حال ، احیای معامله پیچیده است ، و مذاکرات برای بازگرداندن پیمان متوقف شده است. انتخاب یک رئیس جمهور سخت ، ابراهیم ریزی ، استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین ساخته شده ایران توسط روسیه در جنگ در اوکراین ، و سرکوب وحشیانه دولت ایران در اعتراضات اخیر به امور کمک نکرده است.

رابرت ماللی ، فرستاده ویژه دولت بایدن برای ایران ، اخیراً گفت كه دولت آمریكا همچنان در معرض دیپلماسی قرار دارد اما نشان داد كه فروش هواپیماهای بدون سرنشین تهران به روسیه و رویکرد به اعتراضات ، پرتاب آچار در این روند بود.

ماللی در این ماه به سیاست خارجی گفت: "ما وقت خود را صرف این توافق نمی کنیم.""تمرکز ما بر آنچه در حمایت از ایران و ایران از جنگ پرخاشگری پوتین در اوکراین اتفاق می افتد است."

در ماه ژوئیه ، بایدن گفت که ایالات متحده از نیروی نظامی علیه ایران به عنوان "آخرین راه حل" برای جلوگیری از ایجاد سلاح هسته ای استفاده خواهد کرد.

ماللی به سیاست خارجی گفت که دیپلماسی به عنوان وسیله ارجح دولت برای جلوگیری از رسیدن ایران به این نقطه باقی مانده است ، اما تأکید کرد که ایالات متحده مسیرهای دیگری نیز دارد. وی گفت که این شامل "گزینه نظامی" است ، اما افزود: "ما آنجا نیستیم" و "ما هنوز امیدواریم که وسایل دیگری پیدا خواهیم کرد."

در همین حال ، وزیر امور خارجه آنتونی Blinken در اوایل ماه دسامبر همچنین گفت که اقدامات اخیر تهران ، از جمله "سرکوب شرورانه برای معترضین مسالمت آمیز در خانه" و "مسلح کردن و آموزش نیروهای روسی با هواپیماهای بدون سرنشین" ، فقط اعتقاد دولت را عمیق تر کرده است که ایران باید "هرگز مجاز به دستیابی به سلاح هسته ای نیست. "

توافق نامه ایران یک دستاوردهای دیپلماتیک تاجگذاری در تصدی رئیس جمهور پیشین باراک اوباما بود و بازگرداندن این امر می تواند یک دستاورد مهم سیاست خارجی برای بایدن باشد ، اما از زمان تحقق سال 2015 ، همچنان یک مسئله تفرقه افکنانه در واشنگتن است.

ترامپ بحث برانگیز ایالات متحده را از پیمان برجسته در ماه مه 2018 خارج کرد.

پس از آن ، دولت ترامپ ناموفق در صدد بود تا ایران را به مذاکره در مورد نسخه دقیق تر معامله با تحریم های اقتصادی سخت به عنوان بخشی از یک کمپین "حداکثر فشار" فشار دهد. رویکرد ترامپ به این موضوع تنش بین واشنگتن و تهران را به ارتفاعات تاریخی سوق داد و نگرانی هایی را مبنی بر اینکه یک جنگ جدید در افق در خاورمیانه بود ، ایجاد کرد.

تصمیم یک جانبه ترامپ مبنی بر خروج ایالات متحده از JCPOA در ماه مه 2018 نیز به سرعت توسط متحدین آمریکایی محکوم شد ، که از آن زمان تاکنون تلاش کرده اند تا یک راه حل دیپلماتیک پیدا کنند.

قبل از اینکه ترامپ از این توافق خارج شود ، زمان شکست ایران به سلاح هسته ای تقریباً یک سال بود. آنتونی بلینکن ، وزیر امور خارجه در اوایل ماه دسامبر گفت: اما اکنون به "فقط چند هفته" نزدیکتر است.

منتقدین ترامپ می گویند که تصمیم وی برای رها کردن پیمان ، به طور غیر ضروری یک بحران جهانی را برانگیخت و چشم انداز جنگ را افزایش داد ، در حالی که ایران را به نزدیک تر به توسعه سلاح هسته ای سوق داد.

ترامپ غالباً این معامله را "وحشتناک" توصیف می کرد ، و در حالی که این پیمان طرفداران زیادی دارد ، او به سختی در این دیدگاه تنها است.

برای درک ماهیت قطبی این معامله و چالش هایی که بایدن برای بازگرداندن آن با آن روبرو خواهد شد ، در اینجا تفکیک سریع پیمان تاریخی و بحث پیرامون آن وجود دارد.

معامله ایران توضیح داد

وزیر امور خارجه پیشین آمریكا جان كری ، سمت چپ ، در سال 2016 با محمد جواد زاریف با وزیر امور خارجه ایران دیدار می کند. فرانک فرانکلین دوم/AP

در ژوئیه سال 2015 ، ایران و شش کشور به توافق تاریخی به نام برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) ، که به عنوان معامله هسته ای ایران شناخته می شود ، رسیدند.

شش قدرت اصلی درگیر در این مذاکرات با ایران به عنوان P5+1 شناخته شد که مخفف پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل (ایالات متحده ، فرانسه ، انگلیس ، چین و روسیه) و آلمان است.

این توافق نامه پس از دو سال بحث و گفتگوهای شدید جمع شد و با هدف محدود کردن توانایی ایران در توسعه سلاح های هسته ای در ازای بلند کردن تحریم های اقتصادی علیه تهران.

به عنوان بخشی از این معامله ، ایران موافقت کرد که تعداد سانتریفیوژهای خود را کاهش دهد-ماشین های لوله ای شکل که به غنی سازی اورانیوم کمک می کنند-توسط دو سوم. همچنین موافقت کرد که 98 ٪ از اورانیوم غنی شده خود را کاهش داده و غنی سازی اورانیوم را به 3. 67 ٪ محدود کند.

به عبارت دیگر ، تهران با محدودیت هایی که به آن اجازه می دهد اورانیوم غنی شده کافی برای حفظ نیازهای انرژی کشور داشته باشد ، بدون اینکه توانایی ساخت بمب هسته ای را داشته باشد ، موافقت کرد.

مهمتر از این ، ایران موافقت کرد که از جمله سایر امکانات ، به بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) ، آژانس نگهبان هسته ای سازمان ملل ، به امکانات هسته ای خود دسترسی پیدا کند. قبل از تصمیم ترامپ مبنی بر عقب نشینی از این معامله و برای مدت طولانی ، آژانس بین المللی انرژی هسته ای به طور مکرر متوجه شد که ایران مطابق با شرایط پیمان است.

در ژانویه سال 2016 ، هنگامی که آژانس بین المللی انرژی هسته ای اعلام کرد ایران تا پایان معامله خود زندگی می کند ، تمام تحریم های بین المللی مربوط به هسته ای علیه ایران برداشته شد.

بحث و جدال پیرامون توافق نامه ایران توضیح داد

ایران و ایالات متحده برای ده ها سال دشمن بوده اند. این دو کشور دارای تاریخ بسیار پیچیده ای هستند که در دهه 1950 یک کودتای کشورهایی سیا را درگیر می کند ، یک سلطنت عروسکی طرفدار آمریکایی که در سال 1979 از طریق انقلاب اسلامی سرنگون شد ، و بحران گروگان بدنام در سفارت ایالات متحده در تهران که پس از قیام پس ازواد

تهدیدهای مداوم از رهبران ایران علیه اسرائیل ، متحد برتر آمریکا در خاورمیانه و شعارهای "مرگ به آمریکا" در خیابان های ایران نیز به امور کمک نکرده است.

در این زمینه ، بی اعتمادی گسترده ای برای ایران در ایالات متحده (و برعکس) وجود دارد ، و واشنگتن مدتهاست که اگر رژیم ایران سلاح هسته ای ایجاد کند ، می ترسد چه اتفاقی بیفتد. ایران در این زمینه تا سال 2010 گام های بزرگی برد ، از این رو تلاش های دولت اوباما برای ارکستر قرارداد هسته ای. هنگامی که این پیمان سرانجام در سال 2015 حل و فصل شد ، به عنوان یک دستاورد مهم دیپلماتیک به طور گسترده ای جشن گرفت.

اما بسیاری از رهبران (در درجه اول محافظه کار) در واشنگتن هنوز احساس کردند که توافق هسته ای ایران به اندازه کافی پیش نرفته است تا توانایی کشور در توسعه سلاح های هسته ای را محدود کند.

این امر به این دلیل است که قرارداد ایران حاوی بندهای غروب خورشید یا بخش هایی از توافق نامه است که در نهایت منقضی می شود. براساس این توافق ، محدودیت های مربوط به سانتریفیوژهای ایران پس از 10 سال (در سال 2025) از بین می رود و محدودیت های غنی سازی اورانیوم پنج سال پس از آن (2030) ناپدید می شود. از این رو ، برخی می ترسیدند که پس از پایان این محدودیت ها ، ایران به سرعت می تواند یک سلاح هسته ای ایجاد کند.

ترامپ در ماه مه سال 2018 گفت: "برای من روشن است که ما نمی توانیم از بمب هسته ای ایرانی تحت ساختار پوسیدگی و پوسیده توافق فعلی جلوگیری کنیم." معامله ایران در هسته اصلی خود معیوب است. اگر کاری انجام ندهیم دقیقاً می دانیم چه چیزیاتفاق خواهد افتاد."

به طور گسترده تر ، ترامپ ، در میان دیگران ، اظهار داشت كه این معامله به اندازه كافی برای رسیدگی به رفتار منطقه ای ایران یا برنامه موشکی آن انجام نشده است.

واشنگتن همچنین برای اجتناب از تعامل با ایران از سوی اسرائیل، متحد اصلی آمریکا در منطقه، با فشار مواجه شده است.

عربستان سعودی، شریک امنیتی نزدیک آمریکا که ایران را نیز به عنوان یک تهدید می بیند، از این توافق انتقاد کرده و از آمریکا خواسته است در هر تلاشی برای احیای این توافق با کشورهای خلیج مشورت کند.

ایران به دلیل ترس از جنگ با ایالات متحده در اوایل سال 2020 عملاً توافق هسته ای را رها کرد

پس از اینکه ترامپ در ژانویه 2020 دستور حمله هواپیمای بدون سرنشین را داد که منجر به کشته شدن ژنرال ارشد ایران، قاسم سلیمانی شد، تهران عملاً برجام را به کلی کنار گذاشت.

تا نوامبر 2020، دیده بان هسته ای سازمان ملل اعلام کرد که ذخایر اورانیوم با غنای پایین ایران بیش از 12 برابر حد تعیین شده در برجام است.

تقریباً یک سال پس از اعلام جنجالی ترامپ، ایران همچنان به توافق پایبند بود. اما دولت ایران در تابستان 2019 اقدام به دور شدن از برجام کرد.

وندی شرمن، که به عنوان مذاکره کننده اصلی دولت اوباما در مورد برجام خدمت می کرد و بایدن برای معاونت آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه آمریکا نامزد شده بود، در سپتامبر ۲۰۱۹ به اینسایدر گفت که نقض این پیمان توسط ایران «نگرانی جدی» است.

شرمن گفت: "همه چیز نگران کننده است، زیرا از چارچوبی دور می شود که تضمین می کند ایران به سلاح هسته ای دست پیدا نمی کند."ایران نه تنها جسارت می یابد، بلکه از برخی جهات به اقداماتی رها می شود که می گویند عقب رانده نمی شوند. ما در مکان بسیار بسیار دشواری قرار داریم.»

به عنوان بخشی از تلاش برای افزایش فشار بر رهبران اروپایی که برای حفظ توافق می جنگند، ایران به تدریج گام های بیشتری در نقض این پیمان برداشته و اورانیوم را تا 60 درصد غنی سازی کرده است - نه چندان دور از سطح درجه تسلیحات (90 درصد).

اما دولت بایدن همچنان درها را برای یک مسیر دیپلماتیک برای نجات توافق 2015 باز می گذارد.

بلینکن در اوایل دسامبر گفت که دولت همچنان بر این باور است که دیپلماسی "بهترین راه" برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای است. بلینکن افزود: «اما اگر رژیم ایران این مسیر را رد کند، رهبران آن نباید اشتباه کنند که همه گزینه ها روی میز هستند تا اطمینان حاصل کنند که ایران به سلاح هسته ای دست پیدا نمی کند».