نمونه های مشترک اوراق بهادار قابل فروش

نیک لیودیس نویسنده ، حرفه ای چندرسانه ای ، مشاور و مدیر محتوا برای نان است. او همچنین 10+ سال را به عنوان روزنامه نگار سپری کرده است.

اندی اسمیت یک برنامه ریز مالی معتبر (CFP®) است که دارای مجوز مسکن و مربی دارای بیش از 35 سال تجربه متنوع مدیریت مالی است. وی متخصص امور مالی شخصی ، امور مالی شرکت ها و املاک و مستغلات است و به هزاران مشتری در رسیدن به اهداف مالی خود در طول حرفه خود کمک کرده است.

Yarilet Perez یک روزنامه نگار با تجربه چندرسانه ای و حقایق با کارشناسی ارشد علوم در روزنامه نگاری است. او در چندین شهر کار کرده است که اخبار ، سیاست ، آموزش و موارد دیگر را شامل می شود. تخصص وی در امور مالی و سرمایه گذاری شخصی و املاک و مستغلات است.

اوراق بهادار قابل فروش سرمایه گذاری هایی هستند که به راحتی قابل خریداری ، فروخته شده یا معامله در مبادلات عمومی هستند. نقدینگی بالای اوراق بهادار قابل فروش ، آنها را در بین سرمایه گذاران فردی و نهادی بسیار محبوب می کند. این نوع سرمایه گذاری ها می توانند اوراق بهادار بدهی یا اوراق بهادار سهام باشند.

غذای اصلی

• سهام ، اوراق قرضه ، سهام ترجیحی و ETF ها از رایج ترین نمونه های اوراق بهادار قابل فروش هستند.
• ابزارهای بازار پول ، معاملات آتی ، گزینه ها و سرمایه گذاری صندوق های تامینی نیز می توانند اوراق بهادار قابل فروش باشند.
• ویژگی اصلی اوراق بهادار قابل فروش نقدینگی آنها است.
• دارایی های نقدینگی وجود دارد که اوراق بهادار قابل فروش نیستند و اوراق بهادار قابل فروش وجود دارد که دارایی مایع نیستند.
• هر امنیت قابل فروش هنوز هم باید الزامات امنیت مالی را برآورده کند.

انواع اوراق بهادار قابل فروش

انواع بی شماری از اوراق بهادار قابل فروش وجود دارد ، اما سهام رایج ترین نوع سهام است. اوراق قرضه و صورتحساب رایج ترین اوراق بهادار بدهی است.

سهام به عنوان اوراق بهادار

سهام نشان دهنده سرمایه گذاری سهام است زیرا سهامداران مالکیت جزئی را در شرکتی که در آن سرمایه گذاری کرده اند ، حفظ می کنند. این شرکت می تواند از سرمایه گذاری سهامداران به عنوان سرمایه سهام برای تأمین بودجه عملیات و گسترش شرکت استفاده کند.

در عوض ، سهامدار بر اساس سودآوری شرکت حق رای و سود سهام دوره ای را دریافت می کند. ارزش سهام یک شرکت بسته به صنعت و تجارت فردی مورد نظر می تواند به شدت تغییر کند ، بنابراین سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار می تواند یک حرکت خطرناک باشد. با این حال ، بسیاری از افراد سرمایه گذاری زندگی بسیار خوبی در سهام دارند.

اوراق قرضه به عنوان اوراق بهادار

اوراق قرضه رایج ترین شکل اوراق قرضه قابل فروش است و منبع مفید سرمایه برای کسب و کارهایی است که به دنبال رشد هستند. اوراق قرضه اوراق بهاداری است که توسط یک شرکت یا دولت منتشر می شود که به آن اجازه می دهد از سرمایه گذاران وام بگیرد. مانند وام بانکی، اوراق قرضه در ازای استفاده از وجوه سرمایه گذاری شده، نرخ بازدهی ثابتی به نام نرخ کوپن را تضمین می کند.

ارزش اسمی اوراق، ارزش اسمی آن است. هر اوراق منتشر شده دارای ارزش اسمی، نرخ کوپن و تاریخ سررسید مشخصی است. تاریخ سررسید زمانی است که واحد صادرکننده باید ارزش اسمی کامل اوراق را بازپرداخت کند.

از آنجایی که اوراق قرضه در بازار آزاد معامله می شود، می توان آنها را با قیمت کمتر از اسمی خریداری کرد. این اوراق با تخفیف معامله می شود. بسته به شرایط فعلی بازار، اوراق قرضه ممکن است بیش از قیمت هم بفروشند. وقتی این اتفاق می افتد، اوراق قرضه با بالاترین قیمت معامله می شوند. پرداخت های کوپن بر اساس ارزش اسمی اوراق به جای ارزش بازار یا قیمت خرید آن است. بنابراین، سرمایه گذاری که اوراق قرضه را با تخفیف خریداری می کند، همچنان از همان سود پرداختی بهره می برد که سرمایه گذاری که اوراق بهادار را به ارزش اسمی خریداری می کند.

پرداخت سود اوراق با تخفیف نشان دهنده بازگشت سرمایه بالاتر از نرخ کوپن اعلام شده است. برعکس، بازگشت سرمایه برای اوراق قرضه خریداری شده با حق بیمه کمتر از نرخ کوپن است.

اشتراکات دلخواه

نوع دیگری از اوراق بهادار قابل فروش وجود دارد که دارای برخی از ویژگی های حقوق صاحبان سهام و بدهی است. سهام ممتاز از مزایای سود سهام ثابتی برخوردار است که قبل از سود سهام به سهامداران عادی پرداخت می شود که آنها را بیشتر شبیه اوراق قرضه می کند. با این حال، دارندگان اوراق قرضه بالاتر از سهامداران ممتاز باقی می مانند. در صورت بروز مشکلات مالی، اوراق قرضه ممکن است همچنان به پرداخت بهره ادامه دهند در حالی که سود سهام ممتاز پرداخت نشده باقی بماند.

برخلاف اوراق قرضه، سرمایه گذاری اولیه سهامدار هرگز بازپرداخت نمی شود، و آن را به یک اوراق بهادار ترکیبی تبدیل می کند. علاوه بر سود سهام ثابت، در صورت ورشکستگی شرکت، سهامداران ممتاز نسبت به سهامداران عادی خود، ادعای بیشتری نسبت به وجوه دریافت می کنند.

در ازای آن، سهامداران ممتاز از حق رای که سهامداران عادی برخوردار هستند صرف نظر می کنند. سود تضمین شده و شبکه ایمنی ورشکستگی، سهام ممتاز را برای برخی افراد به سرمایه گذاری فریبنده تبدیل می کند. سهام ممتاز به ویژه برای کسانی جذاب است که سهام عادی را بسیار خطرناک می دانند اما نمی خواهند منتظر سررسید اوراق باشند.

صندوق های قابل معامله در بورس (ETF)

یک صندوق مبدل مبادله (ETF) به سرمایه گذاران امکان می دهد مجموعه دارایی های دیگر از جمله سهام ، اوراق قرضه و کالا را خریداری و بفروشند. ETF با تعریف اوراق بهادار قابل فروش است زیرا در مبادلات عمومی معامله می شوند. دارایی هایی که توسط صندوق های مبادله ای مبادله شده است ممکن است خود اوراق بهادار قابل فروش باشد ، مانند سهام موجود در داو جونز. با این حال ، ETF ها همچنین ممکن است دارایی هایی داشته باشند که اوراق بهادار قابل فروش نیستند ، مانند طلا و سایر فلزات گرانبها.

سایر اوراق بهادار قابل فروش

اوراق بهادار قابل فروش همچنین می تواند به شکل ابزارهای بازار پول ، مشتقات و سرمایه گذاری های غیرمستقیم باشد. هر یک از این نوع ها شامل چندین اوراق بهادار خاص مختلف است.

مطمئن ترین اوراق بهادار مایع در رده بازار پول قرار می گیرند. بیشتر اوراق بهادار بازار پول به عنوان اوراق قرضه کوتاه مدت عمل می کنند و توسط نهادهای بزرگ مالی در مقادیر زیادی خریداری می شوند. این موارد شامل صورتحساب خزانه داری ، پذیرش بانکداران ، توافق نامه های خرید و مقاله تجاری است.

بسیاری از انواع مشتقات را می توان در بازاریابی در نظر گرفت ، مانند معاملات آتی ، گزینه ها و حقوق سهام و ضمانت نامه. مشتقات سرمایه گذاری هایی هستند که مستقیماً به ارزش سایر اوراق بهادار وابسته هستند. در سه ماهه آخر قرن بیستم ، معاملات مشتقات به صورت تصاعدی شروع به رشد کردند.

سرمایه گذاری های غیرمستقیم شامل صندوق های تامینی و اعتماد واحد است. این ابزارها نمایانگر مالکیت در شرکت های سرمایه گذاری هستند. بیشتر شرکت کنندگان در بازار در معرض این نوع ابزارها قرار نمی گیرند و یا در معرض آن نیستند ، اما در بین سرمایه گذاران معتبر یا نهادی رایج است.

ویژگی های اوراق بهادار قابل فروش

ویژگی اصلی اوراق بهادار قابل فروش نقدینگی آنها است. نقدینگی توانایی تبدیل دارایی به پول نقد و استفاده از آنها به عنوان واسطه در سایر فعالیت های اقتصادی است. امنیت بیشتر با عرضه و تقاضای نسبی آن در بازار مایع می شود. حجم معاملات همچنین نقش مهمی در نقدینگی دارد. از آنجا که اوراق بهادار قابل فروش می تواند به سرعت با قیمت های موجود در دسترس فوراً به فروش برسد ، آنها به طور معمول نرخ بازده کمتری نسبت به دارایی های نقدینگی کمتری دارند. با این حال ، آنها معمولاً به عنوان خطر کمتری نیز درک می شوند.

دارایی های نقدینگی وجود دارد که اوراق بهادار قابل فروش نیستند و اوراق بهادار قابل فروش وجود دارد که دارایی مایع نیستند.

از دیدگاه نقدینگی ، سرمایه گذاری ها در هنگام خرید و فروش سریع قابل فروش هستند. اگر یک سرمایه گذار یا یک تجارت به مقداری پول نقد نیاز داشته باشد ، ورود به بازار و نقدینگی اوراق بهادار قابل فروش بسیار ساده تر است. به عنوان مثال ، سهام مشترک بسیار ساده تر از یک گواهی غیر قابل قبول سپرده (CD) است.

این عنصر قصد را به عنوان ویژگی "بازاریابی" معرفی می کند. و در حقیقت ، بسیاری از کارشناسان مالی و دوره های حسابداری به عنوان یک ویژگی متمایز بین اوراق بهادار قابل فروش و سایر اوراق بهادار سرمایه گذاری ادعا می کنند. براساس این طبقه بندی ، اوراق بهادار قابل فروش باید دو شرط را برآورده کند. مورد اول قابل تبدیل به پول نقد است. شرط دوم این است که کسانی که اوراق بهادار قابل فروش را خریداری می کنند ، باید در صورت نیاز به پول نقد ، آنها را تبدیل کنند. به عبارت دیگر ، یادداشت خریداری شده با اهداف کوتاه مدت در ذهن بسیار بیشتر از یک نت یکسان است که با اهداف بلند مدت در ذهن خریداری شده است.

اوراق بهادار قابل فروش در حسابداری

در اصطلاحات حسابداری ، اوراق بهادار قابل فروش دارایی های فعلی هستند. بنابراین ، آنها اغلب در محاسبات سرمایه در گردش در ترازنامه شرکت ها گنجانده می شوند. معمولاً در صورتی که اوراق بهادار قابل فروش جزئی از سرمایه در گردش نباشد ، ذکر می شود. به عنوان مثال ، تعریف سرمایه در گردش تنظیم شده فقط دارایی ها و بدهی های عملیاتی را در نظر می گیرد. این امر موارد مربوط به تأمین مالی ، مانند بدهی های کوتاه مدت و اوراق بهادار قابل فروش را مستثنی می کند.

مشاغل که دارای سیاست های مدیریت نقدی محافظه کارانه هستند ، تمایل به سرمایه گذاری در اوراق بهادار قابل فروش کوتاه مدت دارند. آنها از اوراق بهادار طولانی مدت یا خطرناک مانند سهام و اوراق بهادار با درآمد ثابت با سررسید بیش از یک سال جلوگیری می کنند. اوراق بهادار قابل فروش به طور معمول تحت حساب نقدی و معادل های نقدی در ترازنامه یک شرکت در بخش دارایی های فعلی گزارش می شود.

یک سرمایه گذار که یک شرکت را تحلیل می کند ممکن است بخواهد اعلامیه های شرکت را با دقت مطالعه کند. این اطلاعیه ها قبل از اعلام آنها ، تعهدات نقدی خاصی مانند پرداخت سود سهام را انجام می دهند. فرض کنید یک شرکت از نظر پول نقد کم است و تمام مانده آن در اوراق بهادار قابل فروش است. سپس ، یک سرمایه گذار ممکن است تعهدات نقدی را که مدیریت از اوراق بهادار قابل فروش خود اعلام کرده است ، حذف کند. این بخش از اوراق بهادار قابل فروش برای چیزی غیر از پرداخت بدهی های جاری اختصاص داده شده است.

خط پایین

دارایی های نقدینگی وجود دارد که اوراق بهادار قابل فروش نیستند و اوراق بهادار قابل فروش وجود دارد که دارایی مایع نیستند. به عنوان مثال ، یک سکه طلای Eagle Gold که اخیراً ذوب شده است ، یک دارایی مایع است ، اما این یک امنیت قابل فروش نیست. از طرف دیگر ، یک صندوق پرچین ممکن است یک امنیت قابل فروش باشد بدون اینکه دارایی نقدی باشد. هر امنیت قابل فروش هنوز هم باید الزامات امنیت مالی را برآورده کند. این باید به عنوان یک مالک یا طلبکار ، سود را نشان دهد ، یک ارزش پولی اختصاص داده شده داشته باشد و بتواند فرصتی سود برای خریدار فراهم کند.