تسهیل تجارت به عنوان نیروی محرکه تجارت در کارائیب بزرگ

تسهیل تجارت اصطلاحی است که وقتی خوانده می شود ، می تواند ما را به این باور برساند که فقط دولت را درگیر می کند ، در نقش خود به عنوان تسهیل کننده تجارت ، اما حقیقت این است که بازیگران دیگری نیز درگیر هستند ، که در این روند نیز بسیار مهم هستندمانند بخش خصوصی (تولید کننده/صادرکننده یا وارد کننده) علاوه بر سایر موجودات غیر محرمانه. موضوع تسهیل تجارت موضوعی است که در مذاکرات سازمان تجارت جهانی (WTO) گنجانیده شده است ، زیرا کنفرانس وزیر سنگاپور (1996) تا به امروز. در سال 2004 ، کشورهای عضو به منظور تنظیم فرآیندهای داخلی خود ، از کمک های فنی بین المللی ارائه شده تاکنون بهره مند شدند.

تسهیل تجارت را می توان به طور دقیق تعریف کرد ، زیرا اقداماتی که به سمت حرکت کارآمد کالا از طریق بنادر و اسناد مرتبط با تجارت بین المللی انجام می شود. به معنای وسیع تر ، می توان گفت که تسهیل تجارت کل محیطی را که در آن تجارت صورت می گیرد ، پوشش می دهد ، بنابراین ، عناصر دیگری از جمله شفافیت گمرک ، مقررات زیست محیطی و هماهنگی استانداردهای نظارتی نیز درج می شوند.

در سطح بین المللی ، هر سازمان تعریف خاص خود را دارد:

• سازمان تجارت جهانی (WTO) و کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (UNCTAD): "ساده سازی و هماهنگی رویه های تجارت بین المللی ، از جمله فعالیت ها ، شیوه ها و تشریفات مربوط به جمع آوری ، ارائه ، برقراری ارتباط و پردازش داده های مورد نیاز برای حرکتکالاها در تجارت بین المللی ".
• سازمان ملل - کمیسیون اقتصادی اروپا (سازمان ملل/ECE): "رویکرد جامع و یکپارچه برای کاهش پیچیدگی و هزینه روند معاملات تجاری و اطمینان از این که همه این فعالیت ها می توانند به صورت کارآمد ، شفاف و قابل پیش بینی انجام شونددر مورد هنجارها ، استانداردها و بهترین شیوه های بین المللی پذیرفته شده است. "
• همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (APEC): "تسهیل تجارت به طور کلی به ساده سازی ، هماهنگی ، استفاده از فناوری های جدید و سایر اقدامات برای پرداختن به موانع رویه ای و اداری برای تجارت اشاره دارد که به اعضا کمک می کند تا تخصص ، کاهش هزینه ها و رهبری را انجام دهند. برای حرکت بهتر کالاها و خدمات ".

از همه حساب ها ، اجماع عمومی وجود دارد مبنی بر اینکه درگیری از عناصر مرزی (راندمان بندر و گمرک) و همچنین عناصر داخلی در داخل کشور وجود دارد (مقررات زیست محیطی و زیرساخت های استفاده در تجارت الکترونیکی). در آنجا پیچیدگی اساسی آن نهفته است: تعدد بازیگران.

به همین دلیل ، هنگامی که به دنبال کنترل یا تنظیم در سطح جهانی هستیم ، بسیار پیچیده و در بعضی مواقع پیچیده می شود ، زیرا ما باید نه تنها مقررات تجاری بین المللی ، بلکه فرایندهای مدیریت تجارت داخلی را که توسط گمرک اجرا می شود ، در نظر بگیریمدولت در هر کشور.

نیاز به کار در سطح بین المللی در ساده سازی فرآیندهای تجاری ، منشأ آن در تداوم موانع تجارت را پیدا می کند ، که این امر به افزایش هزینه های معاملات می پردازد. تجربه شرکت های صادراتی نشان می دهد که تأخیر و موانع بوروکراتیک هنگام ورود به یک محصول به بازار دیگر می تواند موانعی باشد که بسیار محدودتر از خود تعرفه است. بنابراین ، بدون اقدامات تسهیل تجاری ، استفاده کامل از باز شدن بازارها و کاهش تعرفه ای که در سطح جهانی مذاکره می شود ، دشوار است.

طبق مطالعات انجام شده برای WTO توسط Rubiato Elizalde (2005) ، می توان مشخص کرد که به طور متوسط ، در هر معامله تجاری بین 27 تا 30 شرکت کننده وجود دارد ، 40 سند با بیش از 200 قطعه اطلاعات لازم است که بین آنها60 ٪ و 70 ٪ باید تکرار شوند. با توجه به کل عملیات ، بین 6 تا 15 درصد از ارزش محصول و 40 ٪ از زمان معامله مصرف می کند. در مطالعات انجام شده برای کشورهای همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (APEC) ، ثابت شده است که اقدامات تسهیل تجارت انجام شده 21 ٪ از رشد تجارت درون APEC را به خود اختصاص داده است.

سازمان جهانی سفارشی (WCO) نشان می دهد که "ابتکارات تسهیل تجارت هم برای جامعه تجاری و هم برای دولت ها سود می برند. جامعه تجاری با به دست آوردن رقابت در بازارهای ملی و بین المللی به دلیل کاهش در تأخیر و هزینه هایی که با حرکت قابل پیش بینی و کارآمد کالاها در مرزها حاصل می شود ، سود می برد. در حالی که دولت های ملی قادر به استفاده از رویه های مدرن برای تقویت کنترل هستند ، از جمع آوری مناسب درآمدهای ناشی از آن اطمینان حاصل می کنند و در عین حال از طریق افزایش تجارت و تشویق سرمایه گذاری های خارجی به توسعه اقتصادی کمک می کنند. "

• تسهیل تجارت جریان کالاها را انرژی می بخشد و پویایی اقتصادی و بهزیستی را تحریک می کند. بنابراین باعث افزایش کارآیی هزینه در انجام کار می شود. جریان ناکارآمد و محدود کالا باعث ایجاد اقتصاد راکد و عملکرد اقتصادی ضعیف می شود.

• تسهیل تجارت به نفع همه اقتصادها خواهد بود زیرا در نهایت سرمایه گذاری مستقیم خارجی را به خود جلب می کند

• مشاغل از طریق تسهیل تجارت دستاوردهای قابل توجهی کسب می کنند. تسهیل تجارت باعث شفافیت بیشتر ، رویه های سازگارتر و ساده تر می شود ، در حالی که کاهش هزینه های معاملات و کاهش زمان ترخیص کالا از گمرک.

• برای دولت ، تسهیل تجارت امکان بهبود درآمد گمرک را فراهم می کند. از طریق اجرای مؤثر تکنیک های مدیریت ریسک مدرن ، امنیت زنجیره تأمین را نیز بهبود می بخشد و منابع محدود را قادر می سازد تا در معاملات پرخطر متمرکز شوند.

در سطح کارائیب بزرگ ، می توان گفت که مسئله تسهیل تجارت خود را در همان وضعیت سایر بلوک های ادغام (جامعه آند و بازار مشترک آمریکای مرکزی) می یابد ، جایی که بخشی از مذاکرات برای آن نبوده استافتتاح بازارها ، و جایی که هنوز سؤالاتی در انتظار و کار در جهت ایجاد فرآیندهای تسهیل تجاری روانتر و کارآمدتر وجود دارد.

با توجه به وضعیت ارائه شده ، انجمن کشورهای کارائیب (ACS) ، در تاریخ 4 سپتامبر سال جاری ، با مشارکت بیشتر کشورهایی که عضویت آن را تشکیل می دهند ، جلسه II گروه کاری تسهیل تجارت را تشکیل داد. به همین مناسبت ، شرکت کنندگان در کارگروه وضعیت فعلی تسهیل تجارت در منطقه را با ورودی متخصص ارائه شده توسط مشاور بین المللی مارگاریتا لابی و مرکز تجارت و توسعه سازمان ملل متحد شنیدند و تجزیه و تحلیل کردند. بینش بیشتری در مورد مدلی که چندین سال توسط UNCTAD استفاده شده است ، در سطح جهانی ، با اجرای برنامه جهانی Asycuda ارائه شده است.

در طی این تمرین ، کشورهای شرکت کننده از پیشرفت های انجام شده توسط UNCTAD در این زمینه خوشحال شدند ، با این که برنامه Asycuda در حال حاضر توسط 18 از 28 کشور که کارائیب بزرگ را تشکیل می دهند ، گنجانیده شده است. خوشبختانه ، این ابزار جدید فناوری اطلاعات به منظور بهبود کارآیی و اثربخشی فرآیند ، سرعت بخشیدن به روش پاکسازی گمرک ، از طریق یک سیستم ساده شده است که همزمان هزینه های اداری مورد نیاز را به حداقل می رساند. همچنین مطابق با استانداردهای بین المللی تعیین شده توسط سازمان ها و آژانس های درگیر در این موضوع است.

بنابراین ، ACS ، در رابطه با سایر سازمان های منطقه ای مانند OECS ، مکان هایی را در اختیار ایالات متحده قرار می دهد که کارائیب بیشتر ، کمک های فنی از UNCTAD را تشکیل می دهند ، به عنوان یک راه حل مشخص برای مشکل فوق الذکر و کشورهای عضو را ترغیب می کند تا از ترکیبات استفاده کنند. این مکانیسم تسهیل منطقه ای ، با هدف افزایش تجارت درون کارائیب ما.

آلبرتو دوران اسپایلات مدیر توسعه تجارت و روابط اقتصادی خارجی انجمن کشورهای کارائیب (ACS) است. هرگونه مکاتبات یا بازخورد را می توان به بازخورد@aec. org ارسال کرد