با گذشت چهار سال از جنگ تجاری، آیا ایالات متحده و چین از هم جدا می شوند؟

واردات برخی از محصولات چینی آمریکا کاهش یافته است. دیگران بالاتر از همیشه هستند. جنگ تجاری انتخابی ترامپ همچنان اهمیت دارد.

یلین وانگ و جولیتا کنترراس کمک های داده ای برجسته ای ارائه کردند و نیا کیچین، ملینا کولب و الیور وارد در زمینه گرافیک کمک کردند.

برای چندین دهه، چین و ایالات متحده در چنان آغوش اقتصادی فشرده ای محبوس بوده اند که تعیین کمیت این که آیا، چگونه یا چرا ممکن است این آغوش ممکن است ضعیف شود، چالش برانگیز است. آیا تنش های فزاینده، در مرز خصومت، بین دو ابرقدرت، باعث «انفصال» اقتصادهایشان می شود؟

بله و خیر. از یک طرف، واردات ایالات متحده برخی از محصولات از چین - از جمله نیمه هادی ها، برخی سخت افزارهای فناوری اطلاعات و لوازم الکترونیکی مصرفی - به شدت کاهش یافته است. حتی واردات پوشاک، کفش و مبلمان نیز کاهش یافته است.

اما از سوی دیگر، واردات لپ تاپ و مانیتور کامپیوتر، گوشی، کنسول های بازی ویدئویی و اسباب بازی از چین بیشتر از همیشه است. تقاضا برای این محصولات در پاسخ به همه گیری COVID-19 افزایش یافت. آمریکایی ها که در خانه مانده بودند، هزینه های خود را از خدمات و بسیاری از این کالاها که در چین تولید می شدند، تغییر دادند.

به نظر می رسد سیاست گذاران ایالات متحده و چین قطعاً مصمم به کاهش وابستگی متقابل اقتصادی دو کشور هستند که در طی چندین دهه ایجاد شده است اما اکنون زیر بار خصومت های آنها خم شده است. تاکنون، جدایی ای که رخ داده است - و نیست - تا حدی نتیجه جنگ تجاری رئیس جمهور دونالد ترامپ، شیوه انتخابی آن و ادامه بسیاری از این سیاست ها در دولت بایدن است. یکی از عوامل محرک جدیدتر که ممکن است باعث جدایی شود، تمایل به افزایش تنوع واردات برای انعطاف پذیرتر کردن زنجیره تامین کالاهای خاص است. عوامل دیگر شامل حقوق بشر، دموکراسی و نگرانی های ژئوپلیتیکی است.

اما داده ها چیز دیگری را نیز نشان می دهد. حتی اگر سیاستگذاران منافع بلندمدت را در جداسازی دو اقتصاد پیش بینی کنند، انتخاب های آنها هزینه های فوری دارد. این هزینه ها شامل کمبود محصول، زیرا زنجیره های تامین برای تعدیل تلاش می کنند، و همچنین تورم، زیرا شرکت ها ایجاد تامین کنندگان جدید را گران می دانند. شرکت ها و در نهایت مصرف کنندگان باید برای پرداخت بهای واقعیت جدید ناشی از سیاست ها آماده شوند.

کل واردات آمریکا از چین از زمان شروع جنگ تجاری کاهش یافته است

به مدت 15 ماه با شروع ژوئیه سال 2018 ، دولت ترامپ تعرفه هایی را برای واردات بیشتر و بیشتر از چین اعمال کرد. تا کنون ، دولت بایدن تصمیم گرفته است تا این وظایف را حفظ کند.

به طور کلی جنگ تجاری واردات کالاهای ایالات متحده را از چین کاهش داده است (شکل 1). [1]واردات بلافاصله پس از تحمیل تعرفه ها کاهش یافت و با شروع تجارت جهانی در پی همه گیر Covid-19 ، در آغاز مارس 2020 با سقوط بیشتر شد و از آن زمان فقط به آرامی بهبود یافت. امروز ، واردات ایالات متحده از چین (خط قرمز) بسیار پایین تر از روند جنگ قبل از مسیر (خط متراکم) است ، همانطور که توسط واردات ایالات متحده از جهان تعریف شده است (به طور محافظه کارانه) ، و اخیراً به سطح جنگ قبل از دوره ژوئن 2018 بازگشتند. [2]اکنون چین تنها 18 درصد از کل واردات کالاهای ایالات متحده است که از 22 درصد در آغاز جنگ تجاری کاهش یافته است.

در مقایسه ، واردات فعلی ایالات متحده از سایر نقاط جهان 38 درصد بیشتر از سطح جنگ قبل از دوره است و حتی بالاتر از روند (خط آبی) است. با چند استثنا ، این واردات با تعرفه های جدید ایالات متحده روبرو نشده است. [3]آنها همچنین پس از شروع بیماری همه گیر به شدت بهبود یافته اند.

پس از انجام تحقیقات تحت بند 301 قانون تجارت سال 1974 ، دولت ترامپ با اعمال تعرفه 25 درصد در مورد محصولات حاوی 34 میلیارد دلار واردات ایالات متحده از چین در ژوئیه 2018 (لیست 1) و 16 میلیارد دلار واردات در ماه آگوست آغاز شد.(لیست 2). [4]هنگامی که چین تلافی کرد ، جنگ تجاری با تحمیل 10 درصد از 200 میلیارد دلار واردات در سپتامبر 2018 ادامه داد (لیست 3) ، افزایش نرخ این وظایف به 25 درصد در ژوئن 2019. در سپتامبر 2019 ، ترامپ 102 دلار دیگر برخورد کردمیلیارد واردات (لیست 4a) با 15 درصد تعرفه ، متعاقباً پس از اجرای توافق نامه فاز یک ایالات متحده و چین در فوریه 2020 ، آنها را به 7. 5 درصد کاهش می دهد. از بیش از 160 میلیارد دلار - لیست 4B - که برای آن تعرفه ها در 15 دسامبر 2019 به مرحله اجرا درآمد.

تعرفه های جنگ تجاری ترامپ به روش های مورد انتظار واردات را تحت تأثیر قرار داد

همانطور که انتظار می رفت ، جنگ تجاری بیشترین تأثیر را در واردات چین از محصولات مورد توجه با بالاترین تعرفه های ایالات متحده داشته است. واردات ایالات متحده از چین کالاهایی که در حال حاضر با 25 درصد وظیفه روبرو هستند (لیست 1 ، 2 و 3) 22 درصد زیر سطح جنگ قبل از دوره باقی مانده است (شکل 2). واردات ایالات متحده از همان محصولات از سایر نقاط جهان اکنون 34 درصد بیشتر است. واردات ایالات متحده از چین از محصولات در حال حاضر مشمول 7. 5 درصد تعرفه (لیست 4A) در آگوست 2019 3 درصد پایین تر از سطح است (درست قبل از تحمیل تعرفه ها بر روی آن محصولات) ، در حالی که واردات قابل مقایسه از سایر نقاط جهان 45 درصد بیشتر است.

با این حال ، واردات ایالات متحده از چین از محصولات خاص افزایش یافته است. واردات محصولات هرگز با تعرفه های جنگ تجاری روبرو نشده است ، اکنون 50 درصد بیشتر از بلافاصله قبل از جنگ تجاری است (دوباره به شکل 2 مراجعه کنید).(واردات ایالات متحده از سایر نقاط جهان همان محصولات نیز افزایش یافته است اما تنها 38 درصد است.) محصولاتی که با تعرفه هایی روبرو نیستند که تقریباً 33 درصد از کل واردات ایالات متحده را از چین قبل از جنگ تجاری تشکیل می دهند و امروز به 47 درصد رسیده اند (به جدول پیوست مراجعه کنید).

واردات ایالات متحده برای برخی از محصولات چینی که هرگز با تعرفه برخورد نمی کنند در حال افزایش است

از ابتدای سال 2020 ، قفل های Covid-19 بسیاری از آمریکایی ها را به کار ، مدرسه و بازی از خانه سوق داد که به شدت تقاضا برای محصولات خاص را افزایش می داد ، که بسیاری از آنها عمدتا از چین وارد می شدند. لپ تاپ ها و مانیتورهای رایانه ای ، تلفن ها ، کنسول های بازی های ویدیویی و اسباب بازی ها نمونه هایی هستند که با استفاده از آنها 21 درصد از کل واردات ایالات متحده از چین را قبل از جنگ تجاری تشکیل می دهند و امروز به 27 درصد افزایش می یابد (به جدول پیوست مراجعه کنید). به طور تصادفی ، دولت ترامپ پیشتر تصمیم گرفته بود تعرفه های جنگ تجاری را در مورد این و سایر محصولات منتخب اعمال نکند. واردات ایالات متحده از چین از این کالاها به سرعت رشد کرده است (شکل 3 ، پانل A). اگرچه شواهدی از تنوع و تغییر در منابع خارجی در زنجیره های عرضه این محصولات وجود دارد ، اما جداسازی ایالات متحده و چین در اینجا کاملاً مشهود نیست.

لپ تاپ و مانیتور رایانه را بگیرید. رشد واردات ایالات متحده از چین و سایر نقاط جهان قوی بوده است ، با واردات هر یک از هر یک از قبل از جنگ تجاری ، تقریباً 50 درصد افزایش یافته است (شکل 3 ، پانل B). بنابراین ، سهام واردات ایالات متحده به سختی جوانه زده اند - چین منبع 92 درصد از واردات لپ تاپ و مانیتور رایانه ای ایالات متحده است که تایوان و ویتنام تقریباً 2 تا 3 درصد (پانل C) را تشکیل می دهند.

واردات تلفن های ایالات متحده - از جمله تلفن های هوشمند - از هر دو چین (14 درصد) و سایر نقاط جهان (70 درصد) افزایش یافته است. در حالی که از نظر نسبی کاهش می یابد ، 74 درصد از واردات تلفن های ایالات متحده هنوز از چین تهیه می شود. قابل توجه ترین سهم ویتنام از واردات تلفن ایالات متحده از زیر 10 تا 22 درصد است. در سال 2019 ، سامسونگ آخرین کارخانه تلفن همراه خود را در چین بست و مونتاژ را به مکانهای کم هزینه مانند ویتنام (و هند) منتقل کرد ، زیرا طبق گزارش ها ، در بازار چین نیز به شرکت های چینی مانند هواوی و شیائومی از دست می داد. اما سود ویتنام در واردات ایالات متحده نه تنها به هزینه چین حاصل شده است. در سال 2019 ، ال جی همچنین مونتاژ تلفن های هوشمند خود را از کره جنوبی به ویتنام منتقل کرد.(اپل همچنین اخیراً برخی از مونتاژ آیفون خود را توسط شرکت هایی مانند Foxco و Wistron به دور از چین به هند متنوع کرده است.)

کنسول های بازی های ویدیویی داستانی مشابه را بیان می کنند. واردات ایالات متحده از چین 82 درصد افزایش یافته است. با این حال ، در سال 2019 ، نینتندو اظهار داشت که برخی از مونتاژ سوئیچ خود را از چین به ویتنام منتقل می کند.(نیویورک تایمز گزارش داد که برخی از کنسول های Xbox Microsoft علاوه بر چین از ویتنام نیز در حال حمل هستند.) در واقع ، واردات کنسول های ایالات متحده از سایر نقاط جهان از زمان شروع جنگ تجاری پنج برابر شده است. با این حال ، از آنجا که این رشد از چنین پایه ای پایین شروع شده است ، ایالات متحده هنوز 90 درصد از کنسول های بازی ویدیویی را از چین وارد می کند.

واردات اسباب بازی هایی مانند بازی های تخته ای - E. g. ، شطرنج ، چکرز و Backgammon - و همچنین کارت های بازی از چین و سایر نقاط جهان به طور قابل توجهی بالا رفته است. ویتنام سهم خود را از واردات اسباب بازی ایالات متحده از 3 به 6 درصد افزایش داده است. اما چین به طور کلی منبع 83 درصد از واردات اسباب بازی های ایالات متحده است.

در طول جنگ تجاری ، دولت ترامپ عمداً تصمیم گرفت كه تعرفه هایی را برای این محصولات تحمیل نكند - بیشتر آنها در لیست 4B قرار داشتند - اظهار داشت كه برای چنین کالاهای قابل شناسایی ، مصرف كنندگان افزایش قیمت را متحمل می شوند و آنها را به تعرفه نسبت می دهند. [5]ترامپ به همان اندازه در آگوست سال 2019 گفت ، "آنچه ما انجام داده ایم این است که ما به تأخیر انداخته ایم [تعرفه های موجود در لیست 4B] بنابراین آنها در فصل خرید کریسمس مرتبط نیستند ... فقط در صورتی که آنها ممکن است روی مردم تأثیر بگذارند. "ترامپ برای اولین بار تعرفه های این محصولات را تا 15 دسامبر 2019 به تعویق انداخت - طولانی پس از ورود محموله ها به قفسه های سهام قبل از تعطیلات 2019 - و سپس در نهایت پس از اعلام توافق مرحله یک ، آنها را به طور کلی لغو کرد.

محصولات چینی با 25 درصد تعرفه ها تلاش کرده اند

در نقطه مقابل، محصولاتی قرار دارند که ترامپ با تعرفه های ۲۵ درصدی اعمال کرده است. این گروه تحت سلطه نهاده های میانی و تجهیزات سرمایه ای است - که برای خانوارها بسیار کمتر قابل مشاهده است - که شرکت ها برای تولید سایر کالاهای مصرفی یا ارائه خدمات از آنها استفاده می کنند. واردات ایالات متحده از این محصولات به طور کلی کاهش یافته است (شکل 4، پانل a). برخی از آنها علیرغم افزایش تقاضای ایالات متحده در طول همه گیری، پایین تر هستند، که به کمبود و هزینه های بالاتر برای شرکت هایی کمک می کند که برای ادامه فعالیت خود به این نهاده ها نیاز دارند. چنین شرکت هایی مجبور شدند یا حتی با وجود تعرفه به واردات از چین ادامه دهند یا برای برقراری روابط با تامین کنندگان جدید در جاهای دیگر هزینه کنند.

سخت افزار IT و لوازم الکترونیکی مصرفی را با تقاضای بیشتر با محدودیت های همه گیر استفاده کنید، مانند سرورهای شبکه، مودم ها، روترها، و همچنین هدفون های بی سیم و ساعت های هوشمند. واردات ایالات متحده از چین این محصولات از زمان اعمال تعرفه های 25 درصدی 62 درصد کاهش یافته است، در حالی که واردات از سایر نقاط جهان در حال حاضر 60 درصد بیشتر است (پانل b). سهم چین از واردات سخت افزار فناوری اطلاعات و لوازم الکترونیکی مصرفی ایالات متحده تقریباً دو سوم، از 38 به 13 درصد کاهش یافته است (پانل c). مکزیک یکی از تامین کنندگان جایگزین قابل توجه این محصولات است. تایوان همچنین سهم خود از بازار واردات آمریکا را به میزان قابل توجهی افزایش داده است.

قبل از جنگ تجاری، قطعات خودرو وارداتی از چین تهدیدی برای صنعت ایالات متحده بود. واردات از چین و سایر نقاط جهان در ماه های اولیه همه گیری کاهش قابل توجهی داشت، زمانی که صنعت خودرو در آمریکای شمالی به طور ناگهانی تولید را در پاسخ به همه گیری متوقف کرد. واردات ایالات متحده از سایر نقاط جهان بهبود یافته و امروز 20 درصد بیشتر شده است، در حالی که واردات از چین مشمول تعرفه ها فقط به سطح قبل از جنگ تجاری بازگشته است. با این وجود، سهم چین از واردات قطعات خودرو از ایالات متحده تنها از 15 به 13 درصد کاهش یافته است. جای تعجب نیست که مکزیک و کانادا به دلیل زنجیره تامین یکپارچه خودرو در آمریکای شمالی همچنان بر بازار قطعات ایالات متحده تسلط دارند.

همچنین فاصله گذاری اجتماعی در طول همه گیری باعث شد خانوارها برای اثاثیه خانه هزینه کنند. واردات مبلمان آمریکا از سایر نقاط جهان 87 درصد رشد داشته است. واردات از چین که تحت تعرفه قرار گرفته است 21 درصد کمتر است.(سهم چین از واردات مبلمان ایالات متحده از 57 به 36 درصد کاهش یافته است.) بیشتر منابع جدید واردات مبلمان ایالات متحده از ویتنام آمده است.

واردات نیمه هادی های ایالات متحده از چین با تعرفه های ایالات متحده کاهش یافت

نیمه هادی ها شاید بیشترین نمونه از کمبود محصول در طول همه گیر باشند. کمبود تراشه ها باعث شد تا خودروسازان در سال 2021 تولید خود را کاهش دهند و بر اشتغال از طریق خزانه داری در یک بخش مهم سیاسی و اقتصادی تأثیر بگذارد.(در شکل 4 ، پانل های B و C ، داده های مربوط به نیمه هادی ها به تنهایی در حجم هستند ، بر خلاف ارزش دلار ، شرایط.)

واردات نیمه هادی های ایالات متحده از چین 26 درصد کمتر از قبل از اعمال تعرفه 25 درصد (پانل B) است. اگرچه واردات اخیراً افزایش یافته است ، در اواخر ژوئن 2021 ، حجم واردات ایالات متحده از چین بیش از 50 درصد پایین تر از سطح جنگ قبل از دوره باقی مانده است. پیش از ژوئیه سال 2018 ، چین 47 درصد از بازار واردات ایالات متحده را از نظر حجم (پانل C) داشت. این سهم بلافاصله پس از تحمیل تعرفه ها کاهش یافت و امروز به 39 درصد رسید. با این حال ، حجم واردات از سایر نقاط جهان فقط 5 درصد گسترش یافته است (دوباره به صفحه B مراجعه کنید).

این مشکل هنگامی مشخص شد که تنها یک تراشه مفقود ، تولید محصولات مختلف از اتومبیل گرفته تا یخچال گرفته تا ماشین لباسشویی را از دست می دهد. از نظر حجم ، واردات از دست رفته نیمه هادی های چین از جاهای دیگر به طور کامل جایگزین نشده است.

یکی از دلایل این بود که تولید را نمی توان بین چینی ها و سایر تراشه ها جایگزین کرد. ریخته گری های چین در "گره های بالغ تر" تخصص دارند و حجم بالایی از تراشه های "میراث" را برای حاشیه سود پایین تولید می کنند. شرکتهای پیشرو خارجی مانند شرکت تولید نیمه هادی تایوان (TSMC) یا سامسونگ کره جنوبی نیمه هادی های پیشرفته تر (و سودآور) تولید می کنند و هر دو ظرفیت بیکار یا علاقه به تغییر به محصولات کمتری ندارند. این احتمالاً توضیح می دهد که چرا صنعت نیمه هادی ایالات متحده نیز علاوه بر این واقعیت که در نزدیکی سطح تاریخی نرخ استفاده از ظرفیت خود در حال اجرا بود ، تولید را نیز به طور قابل توجهی گسترش نداد. با توجه به اینکه تراشه های میراث به ویژه برای تولید سودآور نیستند ، و اگر ایالات متحده نمی خواهد آنها را از چین وارد کند ، [7] پس چه کسی آنها را تولید می کند؟این سؤالی است که مصرف کنندگان صنعتی آمریکا - مانند بخش خودرو - از حجم زیادی از تراشه های میراث روبرو است.

از نظر دلار نیز ، واردات تراشه های ایالات متحده از چین 22 درصد پایین تر از سطح جنگ قبل از دوره خود باقی مانده است (در شکل 4 نشان داده نشده است). با این حال ، مقادیر واردات از سایر نقاط جهان 32 درصد افزایش یافته است ، بیشتر به دلیل افزایش قیمت ناشی از افزایش تقاضای ایالات متحده برای تراشه ها ، بر خلاف افزایش حجم جبران واردات از دست رفته از چین.

به طور خلاصه ، در هر یک از این چهار نمونه از محصولات که با 25 درصد تعرفه های ایالات متحده قرار دارند ، واردات ایالات متحده از چین کاهش یافته است. کاهش واردات گاهی اوقات با واردات سایر منابع خارجی جبران می شد ، اما هنوز در موارد دیگر نیست. با این حال ، این مثالها بی نظیر نبودند. از نظر ارزش ، واردات ایالات متحده از چین از سایر محصولات مشمول 25 درصد تعرفه ها 17 درصد کاهش یافته است ، حتی اگر واردات آن کالاها از سایر نقاط جهان 33 درصد بیشتر باشد (نشان داده نشده است).

واردات محصولات چینی در معرض تعرفه های پایین تر ناهموار بوده است

مجموعه نهایی محصولات ، که 20 درصد از واردات ایالات متحده از چین را در ابتدای جنگ تجاری پوشش می دهد ، در ابتدا با 15 درصد تعرفه در سپتامبر 2019 برخورد شد که در فوریه 2020 به 7. 5 درصد کاهش یافت. در کل ، واردات از چین از چیناین کالاها اخیراً به سطح جنگ قبل از دوره خود بازگشتند (شکل 5 ، پانل A). تأثیر منفی کوچکتر بر این واردات ایالات متحده تا حدودی به این دلیل بود که تعرفه ها در ابتدا با نرخ پایین تر تحمیل می شدند ، بعداً در جنگ تجاری تحمیل می شدند و متعاقباً کاهش می یافت. واردات این محصولات از جاهای دیگر اکنون 51 درصد بیشتر است.

لباس و کفش یک نمونه است که حدود 7 درصد از کل واردات ایالات متحده از چین را قبل از جنگ تجاری تشکیل می دهد. [8]آنها 11 درصد پایین تر از سطح جنگ قبل از دوره هستند ، در حالی که واردات ایالات متحده از سایر نقاط جهان 44 درصد بیشتر است (پانل B). این تعرفه ها ممکن است تغییر مداوم برخی از این کالاها را از بازار چین تسریع کرده باشد ، زیرا افزایش هزینه های نیروی کار مرتبط با توسعه اقتصادی چین قبلاً چنین صنایعی را در جای دیگر جابجا می کرد. سهم چین از پوشاک و کفش های آمریکایی از 34 به 24 درصد کاهش یافته است ، در حالی که سهام ویتنام و بنگلادش افزایش یافته است (پانل C).

تجهیزات محافظ شخصی (PPE) و محصولات پزشکی مرتبط با COVID-19 یک داستان کمی متفاوت است. چین قبل از جنگ تجاری ، تقریباً 50 درصد از واردات ایالات متحده از بسیاری از این محصولات را داشت. این امر به محض تحمیل تعرفه ها در اواخر سال 2019 - جنجالی کردن آمادگی سیستم مراقبت های بهداشتی ایالات متحده در مواجهه با بیماری همه گیر در اوایل سال 2020. با توجه به افزایش تقاضای ایالات متحده ، واردات ایالات متحده از چین قبل از منفجر شدن در بسیاری از بقیه سال 2020 از سر گرفته شده بود.(افزایش قیمت علت اصلی افزایش شدید مقادیر بود ، اگرچه حجم نیز افزایش یافته است.)

تجهیزات ورزشی و باتری های لیتیوم دو محصول اضافی هستند که علی رغم تعرفه های جنگ تجاری ، واردات از چین به طور قابل توجهی پرش کرده است. [9]برای هر دو ، چین نیز بیش از 50 درصد از بازار واردات ایالات متحده (پانل C) است. رونق محصولاتی مانند چرخه ورزش ، ماشین آلات قایقرانی و تردمیل ممکن است به طور موقت توسط همه گیر و عدم توانایی دسترسی به سالن های ورزشی خصوصی هدایت شود. رشد واردات باتری لیتیوم تا حدودی به دلیل افزایش تقاضای اخیر ایالات متحده برای وسایل نقلیه برقی (EVS) است. با این حال ، اگر الزامات جدید منابع زنجیره تأمین موجود در قانون کاهش تورم اوت 2022 - به صراحت ارائه یارانه برای خودروسازانی که زنجیره های تأمین باتری EV خود را از چین متنوع می کنند - موفق هستند ، این رشد نیز ممکن است محو شود.

این چهار مثال مشکلات اضافی در تلاش برای ارزیابی جداسازی احتمالی واردات ایالات متحده از چین را نشان می دهد. با توجه به اندازه و تنوع اقتصاد چین و درگیری آن در انواع مختلف محصولات ، این پیچیدگی پیش بینی می شود.(در مورد سایر محصولات موجود در لیست 4A نشان داده نشده است ، واردات ایالات متحده از چین 10 درصد زیر سطح جنگ قبل از دوره باقی مانده است ، در حالی که واردات از جاهای دیگر 50 درصد بیشتر است.)

مزایای هرگونه جداسازی ایالات متحده و چین با هزینه همراه است

مطالعات بیشماری تأثیر منفی تعرفه های جنگ تجاری بر اقتصاد ایالات متحده را ثبت کرده است. [10]تعرفه ها به تولید ، اشتغال و صادرات به تولید ایالات متحده آسیب رسانده اند. [11]در حالی که این وظایف ممکن است باعث افزایش فشار تورم در سال 2021 نشود ، واردکنندگان آمریکایی هزینه های تعرفه ها را در قالب قیمت های بالاتر ، هنگامی که آنها در آغاز سالهای 19-19 تحمیل شدند ، تحمل کردند.(شواهد اندکی وجود دارد که نشان می دهد تعرفه ها صادرکنندگان چینی را برای کاهش قیمت خود برای فروش به مصرف کنندگان آمریکایی سوق می دهد.

تعرفه های ایالات متحده که همچنان وجود دارد ، مانع دسترسی شرکت های آمریکایی به واردات می شود. این تعرفه باعث می شود که این شرکت ها برای شرکت های چینی کمتر جذاب باشند ، برخی از آنها ممکن است منابع محدودی برای فروش به سایر مشتریان در سطح جهان داشته باشند. هزینه های بالاتر به رقابت شرکتهای آمریکایی در بازارهای ایالات متحده و بین المللی ، نسبت به رقبای غیر چینی که در خارج از ایالات متحده فعالیت می کنند ، آسیب می رساند.

شواهد را با احتیاط تفسیر کنید

برای برخی از محصولات ، شواهد در اینجا نشان می دهد که ایالات متحده به طور فزاینده ای واردات مونتاژ شده در کشورهایی غیر از چین را تأمین می کند. این تا حدودی نتیجه "انحراف تجارت" است - من ، ایالات متحده اکنون واردات گران تری را از کشورهای ثالث خریداری می کند که زمانی خریداری کرده اما دیگر به دلیل تعرفه ها از چین خریداری نمی کند. تغییر در واردات نشان داده شده در اینجا مطابق با شواهد دیگری است که کشورهایی مانند ویتنام و همچنین سایر افراد در شرق و جنوب آسیا ، اکنون در پاسخ به جنگ تجاری ایالات متحده و چین ، بیشتر از جمله با ایالات متحده تجارت می کنند. [12]

با این حال ، سیاستگذاران که به دنبال دستیابی به "جداشدگی" هستند ، نیاز به تفسیر دقیق شواهد مستند در اینجا دارند. پاسخ به مهمترین سؤالات هنوز ناشناخته است.

تعرفه های ایالات متحده تنها "علت" ایالات متحده نیست که کمتر از چین وارد می شود. برخی از تولیدات فشرده کار که از نزدیک با بسیاری از صنعت پوشاک و کفش در ارتباط بود ، به هر حال به دنبال روند که حتی قبل از جنگ تجاری قابل مشاهده بود ، احتمالاً جابجایی می کرد. با افزایش دستمزدهای محلی ، چین در این صنعت نسبت به سایر اقتصادهای نوظهور از دست می داد.(برای سایر محصولات ، ویتنام ممکن است به عنوان منبعی با هزینه سایر کشورهای با درآمد بالاتر ، مانند کره جنوبی در حال افزایش باشد.)

پیامدهای کامل هر "جنبش" فعالیت اقتصادی که داده ها آشکار می کنند نیز ناقص هستند. به عنوان مثال ، شرکت ها ممکن است بدون نیاز به پرداخت تعرفه های جنگ تجاری ، یک تسهیلات مونتاژ جداگانه در ویتنام اضافه کنند. همین بنگاهها همچنین ممکن است تسهیلات چینی خود را برای ادامه تولید برای بازار چین و همچنین سایر کشورهایی که تعرفه جدیدی برای واردات از چین تحمیل نکرده اند ، حفظ کنند.

چنین سرمایه گذاری های اضافی ممکن است اثرات پیچیده و جبران کننده داشته باشد. از یک طرف ، چنین سرمایه گذاری هایی در صورت مفید بودن تنوع ، می توانند مقاومت را بهبود بخشند. اگر آرایش اصلی واردات ایالات متحده شامل منابع واحد از طریق تأمین کنندگان متمرکز در چین باشد ، خریداران آینده ممکن است دریابند که افزودن تأسیسات مونتاژ غیر چینی ، خطر اختلالات متمرکز جغرافیایی را به دلیل تغییرات آب و هوایی (سیل ، خشکسالی ، آتش سوزی) ، سلامتی (PANDEMICS) ، کاهش می دهد. یا ژئوپلیتیک (درگیری نظامی).

از سوی دیگر، سرمایه گذاری های اضافی با هزینه های بالاتری همراه است. هزینه اولیه و یکباره تأسیس کارخانه مونتاژ جدید وجود دارد. اما ممکن است هزینه های اضافی (و مداوم) مرتبط با عملیات دو زنجیره تامین، هر کدام در مقیاس کوچک تری نسبت به گذشته که همه آن ها در چین انجام می شد، وجود داشته باشد.[13]

در نهایت، این داده ها حداکثر تغییرات را فقط در تاسیسات مونتاژ نهایی که منبع واردات کالا از ایالات متحده است، نشان می دهد. هنوز اطلاعات کمی در مورد هرگونه تغییر در محتوای ارزش افزوده کالایی که ایالات متحده وارد می کند، وجود دارد. به عنوان یک مثال افراطی، فرض کنید مونتاژ نهایی یک محصول الکترونیکی مصرفی از چین به ویتنام حرکت می کند. کارگران درگیر در مونتاژ نهایی تغییر خواهند کرد، اما اگر محصول همچنان همان مقدار ورودی های اساسی حیاتی را از تامین کنندگان چینی دریافت کند، که اکنون برای مونتاژ نهایی توسط، مثلاً، شرکت تابعه یک شرکت مرکزی در چین، به ویتنام ارسال می کنند،واقعا چقدر متفاوت است

بنابراین، سیاستگذاران باید حتی این شواهد اولیه مبنی بر «جداسازی» آمریکا و چین را با احتیاط کامل تفسیر کنند. تصمیمات سیاستی اتخاذ شده امروز برای کاهش وابستگی متقابل اقتصادی بین دو کشور، پیامدهای عمیقی برای هر دو اقتصاد خواهد داشت و هیچ کدام از این دو کشور آسیبی نخواهند دید.

یادداشت

1. همه ارقام بر اساس مبلغ 12 ماهه قبلی ("مبالغ دنباله") ارزش واردات است که به از بین بردن نگرانی های فصلی کمک می کند. استثناء نیمه هادی ها در شکل 4 است که داده های حجم واردات را گزارش می کند.

2. رویکرد اتخاذ شده در اینجا گزارش داده های فهرست بندی شده در هر ماه از واردات تجمعی 12 ماه گذشته است. در غیر این صورت ، "سطح جنگ قبل از دوره" در کل به سطح ژوئن سال 2018 اشاره دارد و واردات "فعلی" (یا "امروز" یا "اکنون") از آگوست 2022 ، که اخیراً در دسترس است ، به واردات اشاره دارد. روند جنگ قبل از دوره در شکل 1 توسط واردات ایالات متحده از جهان از آگوست 2016 تا ژوئن 2018 تعریف شده است ، زیرا آگوست 2016 (محلی) واردات ایالات متحده (نشان داده نشده است).

3. استثنائات شامل واردات برخی از کشورهای سوم پانل های خورشیدی ، ماشین لباسشویی ، فولاد و آلومینیوم و همچنین برخی از محصولات مورد بررسی در قوانین ضد انعطاف پذیر و ضدعفونی کننده است که در این دوره با محافظت اضافی در ایالات متحده روبرو شده است.

4- برای سهولت در معرض نمایش ، این بند به سطح اعلام شده دولت ایالات متحده از واردات ایالات متحده از چین برای هر لیست محصول اشاره دارد. به عنوان مثال ، لیست 3 به عنوان 200 میلیارد دلار واردات ایالات متحده اعلام شد حتی اگر داده های سطح محصول لیست 3 را به عنوان تقریباً 184 میلیارد دلار واردات ایالات متحده در سال 2017 نشان داد.

5- در حالی که نشان داده نشده است ، واردات ایالات متحده از چین از سایر محصولات که با هیچ تعرفه جنگ تجاری روبرو نشده اند 71 درصد افزایش یافته است در حالی که واردات همان از سایر نقاط جهان فقط 36 درصد افزایش یافته است.

6. ساعتهای هوشمند از لحاظ فنی در لیست 4A قرار دارند ، مشروط به تعرفه 15 درصد و سپس 7. 5 درصد ، و از نظر ایده آل در بخش بعدی خواهد بود. آنها همچنین بزرگ هستند و 88 درصد از ارزش واردات را در برنامه تعرفه هماهنگ (HTS) کد 8 رقمی (از امروز) پوشش می دهند. با این حال ، قبل از سپتامبر 2018 ، ساعتهای هوشمند در همان دسته HTS مانند سایر محصولات الکترونیکی در لیست 3 قرار داشتند و به این ترتیب در اینجا ترکیب می شوند تا مقایسه با سطح جنگ قبل از دوره انجام شود. بنابراین داده های موجود در شکل 4 ، پانل A ، اندکی از محصولات تحت پوشش 25 درصد تعرفه است و داده های موجود در شکل 5 ، پانل A ، دست کم از محصولات تحت پوشش 7. 5 درصد تعرفه است.

7. مالیات دهندگان ایالات متحده ممکن است تا حدی هزینه چنین تولید ایالات متحده را از طریق بودجه موجود در قانون تراشه ها و علمی که در اوت 2022 به تصویب رسیده اند ، بپردازند.

8- اینها محصولات لباس و کفش در لیست 4A هستند. محصولات پوشاک و کفش در لیست 1 ، 2 یا 3 یا مشمول هیچ گونه تعرفه بخش 301 در اینجا نشان داده نشده است. تقریباً 90 درصد از واردات ایالات متحده از چین پوشاک و کفش قبل از جنگ تجاری در لیست 4A بود.

9. در بیشتر موارد ، محصولات موجود در این دسته ها برای دوره های طولانی از محرومیت های تعرفه ای اعطا نمی شوند.

10. به مری آمیتی ، استفان ردینگ و دیوید وینشتاین مراجعه کنید. 2019. تأثیر تعرفه های 2018 بر قیمت و رفاه. مجله دیدگاههای اقتصادی 33 ، شماره. 4: 187 210 ؛Pablo D. Fajgelbaum ، Pinelopi K. Goldberg ، Patrick J. Keedy و Amit K. Khandelwal. 2019. بازگشت به حمایت گرایی ، فصلنامه اقتصاد 135 ، شماره. 1: 1-55 ؛آلبرتو کاوالو ، گیتا گوپینات ، برنت نیمان و جنی تانگ. 2021. تعرفه عبور در مرز و فروشگاه: شواهدی از سیاست تجارت ایالات متحده ، بررسی اقتصادی آمریکا: بینش 3 ، شماره. 1: 19-34. برای یک نظرسنجی ، به Pablo D. Fajgelbaum و Amit K. Khandelwal مراجعه کنید. آیندهتأثیرات اقتصادی جنگ تجاری ایالات متحده و چین. بررسی سالانه اقتصاد.

11. به کایل هندلی ، فاریا کامال و رایان پادشاه مراجعه کنید. 2020. افزایش تعرفه واردات ، کاهش رشد صادرات: هنگامی که زنجیره های تأمین مدرن با حمایت از سبک قدیمی روبرو می شوند. مقاله کار NBER 26611 ؛و هارون فلاین و جاستین آر. پیرس. 2019. تفکیک اثرات تعرفه های 2018-2019 در یک بخش تولیدی در سطح جهانی ایالات متحده. مقاله کار FEDS 2019-086.

12. به Pablo D. Fajgelbaum ، Pinelopi K. Goldberg ، Patrick J. Keedy ، Amit Khandelwal و Daria Taglioni مراجعه کنید. 2021. جنگ تجاری ایالات متحده و چین و اجتماعی. مقاله کار NBER 29562 ، دسامبر.

13. تجارت مرتبط در ژن M. Grossman ، Elhanan Helpman و Hugo Lhuillier مورد بررسی قرار می گیرد. 2021. انعطاف پذیری زنجیره تأمین: آیا سیاست باید تنوع یا تغییر شکل مجدد را ارتقا بخشد؟مقاله کار NBER 29330 ، اکتبر.