چنگال های هاردس و چنگال های نرم توضیح دادند

هنگامی که از شما خواسته می شود برنامه بانکی دیجیتال خود را در تلفن هوشمند خود به روز کنید ، احتمالاً حتی دو بار فکر نمی کنید. شاید تلفن شما بدون اینکه حتی متوجه آن شوید ، به روز می کند. از این گذشته ، این یک فرایند ضروری است - اگر آخرین نسخه نرم افزار را نصب نکنید ، خطر دسترسی به خدمات آن را رد می کنید.

در ارزهای رمزپایه منبع باز ، همه چیز بسیار متفاوت است. لازم نیست هر خط کد را که زیر بیت کوین را برای استفاده از آن استفاده می کند ، بخوانید ، اما انتخاب این کار مهم است. می بینید ، هیچ سلسله مراتبی در اینجا وجود ندارد ، و هیچ بانکی که فقط بتواند به روزرسانی ها را تحت فشار قرار دهد و چیزهایی را که دوست دارد تغییر دهد. در نتیجه ، اجرای ویژگی های جدید در شبکه های blockchain می تواند یک چالش باشد.

در این مقاله ، ما با وجود عدم وجود یک مقام مرکزی ، چگونگی ارتقاء شبکه های رمزنگاری را بررسی خواهیم کرد. برای این کار ، آنها از دو مکانیسم مختلف استفاده می کنند: چنگال های سخت و چنگال های نرم.

چه کسی تصمیمات را در یک شبکه blockchain می گیرد؟

برای درک چگونگی کار چنگال ها ، مهم است که ابتدا شرکت کنندگان درگیر در فرایند تصمیم گیری (یا حاکمیت) شبکه را درک کنیم.

در بیت کوین ، شما می توانید به طور گسترده ای بین سه زیر مجموعه از شرکت کنندگان - توسعه دهندگان ، معدنچیان و کاربران کامل گره - تمایز قائل شوید. این طرفین هستند که در واقع به شبکه کمک می کنند. گره های سبک (به عنوان مثال ، کیف پول های موجود در تلفن های شما ، لپ تاپ ها و غیره) به طور گسترده استفاده می شوند ، اما تا آنجا که به شبکه مربوط می شوند ، "شرکت کننده" نیستند.

توسعه دهنده

توسعه دهندگان مسئول ایجاد و به روزرسانی کد هستند. برای سکه معمولی شما ، هر کسی می تواند در این فرآیند مشارکت کند. این کد به صورت عمومی در دسترس است ، بنابراین آنها می توانند تغییراتی را برای سایر توسعه دهندگان برای بررسی ارائه دهند.

معدنچی

معدنچیان کسانی هستند که شبکه را تأمین می کنند. آنها کد cryptocurrency را اجرا می کنند و منابع را به اضافه کردن بلوک های جدید به blockchain اختصاص می دهند. به عنوان مثال ، در شبکه بیت کوین ، آنها این کار را از طریق اثبات کار انجام می دهند. آنها به خاطر تلاش های خود در قالب پاداش بلوک پاداش می گیرند.

کاربران کامل گره

گره های کامل ستون فقرات شبکه cryptocurrency هستند. آنها اعتبار ، ارسال و دریافت بلوک و معاملات را تأیید می کنند و یک نسخه از blockchain را حفظ می کنند.

شما اغلب در این دسته ها همپوشانی پیدا خواهید کرد. به عنوان مثال می توانید یک توسعه دهنده و یک کاربر گره کامل یا یک کاربر معدنچی و کامل گره باشید. شما می توانید هر سه یا هیچکدام باشید. در حقیقت ، بسیاری از آنچه ما آنها را به عنوان کاربران cryptocurrency می دانیم هیچ یک از این نقش ها را بر عهده نمی گیرند. در عوض ، آنها تصمیم به استفاده از گره های سبک یا خدمات متمرکز استفاده می کنند.

با نگاهی به توضیحات فوق ، می توانید موارد محکمی را برای توسعه دهندگان و معدنچیان تصمیم گیری برای شبکه ایجاد کنید. توسعه دهندگان کد را ایجاد می کنند - بدون آنها ، شما نرم افزاری برای اجرای آن ندارید و هیچ کس برای رفع اشکالات یا اضافه کردن ویژگی های جدید. کارگران معدن شبکه را تضمین می کنند - بدون رقابت معدن سالم ، این زنجیره می تواند ربوده شود ، یا می تواند متوقف شود.

اگر این دو دسته سعی کنند بقیه شبکه را به دنبال پیروی از خواست خود بپردازند ، با این حال ، خیلی خوب پایان نمی یابد. برای بسیاری ، قدرت واقعی در گره های کامل متمرکز شده است. این عمدتاً تابعی از شبکه انتخاب شبکه است ، به این معنی که کاربران می توانند چه نرم افزاری را در حال اجرا انتخاب کنند.

توسعه دهندگان وارد خانه شما نمی شوند و شما را وادار می کنند که باینری های اصلی بیت کوین را از طریق اسلحه بارگیری کنید. اگر معدنچیان نگرش "راه من یا بزرگراه" را اتخاذ کنند تا تغییر ناخواسته کاربران را مجبور کنند ، خوب ، کاربران فقط بزرگراه را می گیرند.

این احزاب همسایه های قدرتمند نیستند-آنها ارائه دهنده خدمات هستند. اگر مردم تصمیم بگیرند از شبکه استفاده نکنند ، سکه ارزش خود را از دست می دهد. از دست دادن ارزش به طور مستقیم بر معدنچیان تأثیر می گذارد (پاداش آنها در هنگام ذکر دلار ارزش کمتری دارد). در مورد توسعه دهندگان ، آنها فقط می توانند توسط کاربران نادیده گرفته شوند.

می بینید ، اینگونه نیست که نرم افزار اختصاصی باشد. شما می توانید هرگونه ویرایشی را که می خواهید بسازید ، انجام دهید و اگر دیگران نرم افزار اصلاح شده خود را اجرا کنند ، همه می توانید ارتباط برقرار کنید. در این حالت ، شما نرم افزار را چنگ می زنید و یک شبکه جدید در این فرآیند ایجاد می کنید.

چنگال چیست؟

یک چنگال نرم افزاری در نقطه ای اتفاق می افتد که نرم افزار کپی و اصلاح می شود. پروژه اصلی زندگی می کند ، اما اکنون از برنامه جدید جدا است ، که جهت دیگری را به خود می گیرد. فرض کنید که تیم وب سایت محتوای Cryptocurrency مورد علاقه شما با نحوه ادامه کار اختلاف نظر دارد. یک قسمت از تیم ممکن است سایت را در یک دامنه متفاوت تکرار کند. اما به جلو ، آنها انواع مختلفی از مطالب را نسبت به نسخه اصلی ارسال می کنند.

این پروژه ها یک زمین مشترک را ایجاد می کنند و تاریخچه ای را به اشتراک می گذارند. درست مانند یک جاده واحد که بعداً به دو نفر تقسیم می شود ، اکنون واگرایی دائمی در مسیرهای آنها وجود دارد.

توجه داشته باشید که این نوع چیزها در پروژه های منبع باز بسیار اتفاق می افتد و مدتهاست که قبل از ظهور بیت کوین یا اتریوم اتفاق می افتد. با این حال ، تمایز بین چنگال های سخت و چنگال های نرم تقریباً منحصر به فرد برای فضای blockchain است. بیایید کمی بیشتر بحث کنیم.

چنگال های سخت در مقابل چنگال های نرم

علیرغم داشتن نام های مشابه و در نهایت خدمت به همان هدف ، چنگال های سخت و چنگال های نرم تفاوت چشمگیری دارند. بیایید نگاهی به هرکدام بیندازیم.

چنگال سخت چیست؟

چنگال های سخت به روزرسانی نرم افزار سازگار با عقب هستند. به طور معمول ، این اتفاق می افتد که گره ها قوانین جدیدی را به شکلی اضافه کنند که با قوانین گره های قدیمی مغایرت داشته باشد. گره های جدید فقط می توانند با دیگران که نسخه جدید را اجرا می کنند ارتباط برقرار کنند. در نتیجه ، blockchain تقسیم می شود و دو شبکه جداگانه ایجاد می کند: یکی با قوانین قدیمی و دیگری با قوانین جدید.

گره ها هنگام بروزرسانی آبی می شوند. گره های زرد قدیمی آنها را رد می کنند ، در حالی که رنگ های آبی به یکدیگر متصل می شوند.

بنابراین اکنون دو شبکه به طور موازی در حال اجرا هستند. آنها هر دو به تبلیغ بلوک ها و معاملات خود ادامه می دهند ، اما آنها دیگر روی همان blockchain کار نمی کنند. همه گره ها تا زمان چنگال (و آن تاریخ باقی مانده است) دارای یک blockchain یکسان بودند ، اما بعد از آن بلوک ها و معاملات مختلفی خواهند داشت.

از آنجا که این تاریخچه مشترک وجود دارد ، اگر آنها را قبل از چنگال نگه دارید ، در هر دو شبکه به سکه ها خواهید رسید. فرض کنید وقتی یک چنگال در بلوک 600000 رخ داد ، 5 BTC داشتید. شما می توانید آن 5 BTC را در زنجیره قدیمی در بلوک 600،001 بگذرانید ، اما آنها در بلوک جدید Blockchain 600،001 هزینه نشده اند. با فرض اینکه رمزنگاری تغییر نکرده است ، کلیدهای خصوصی شما هنوز پنج سکه را در شبکه چنگال نگه می دارند.

نمونه ای از چنگال سخت چنگال 2017 بود که بیت کوین را به دو زنجیره جداگانه تکه تکه کرد - اصلی ، بیت کوین (BTC) و یک مورد جدید ، Bitcoin Cash (BCH). چنگال پس از بحث و گفتگو در مورد بهترین روش برای مقیاس گذاری رخ داد. طرفداران نقدی بیت کوین می خواستند اندازه بلوک را افزایش دهند ، در حالی که طرفداران بیت کوین مخالف این تغییر بودند.

افزایش اندازه بلوک نیاز به اصلاح قوانین دارد. این قبل از چنگال نرم Segwit بود (به زودی در مورد آن) ، بنابراین گره ها فقط بلوک های کوچکتر از 1MB را می پذیرند. اگر یک بلوک 2MB ایجاد کرده اید که در غیر این صورت معتبر بود ، گره های دیگر هنوز آن را رد می کنند.

فقط گره هایی که نرم افزار خود را تغییر داده اند تا بلوک های بیش از 1 مگابایت در اندازه را فراهم کنند می توانند این بلوک ها را بپذیرند. البته این باعث می شود آنها با نسخه قبلی ناسازگار شوند ، بنابراین فقط گره هایی با همان تغییرات پروتکل می توانند ارتباط برقرار کنند.

چنگال نرم چیست

یک چنگال نرم یک به روزرسانی سازگار با عقب است ، به این معنی که گره های به روز شده هنوز هم می توانند با موارد غیر ارتقا یافته ارتباط برقرار کنند. آنچه شما معمولاً در یک چنگال نرم می بینید ، افزودن یک قانون جدید است که با قوانین قدیمی برخورد نمی کند.

به عنوان مثال ، کاهش اندازه بلوک می تواند با تمبر نرم اجرا شود. بیایید یک بار دیگر بیت کوین را ترسیم کنیم تا این نکته را نشان دهیم: اگرچه محدودیتی وجود دارد که چقدر یک بلوک بزرگ می تواند باشد ، اما محدودیتی در این مورد وجود ندارد. اگر می خواهید فقط بلوک های زیر اندازه مشخص را بپذیرید ، فقط باید بزرگتر را رد کنید.

با این حال ، انجام این کار به طور خودکار شما را از شبکه جدا نمی کند. شما هنوز با گره هایی که اجرای آن قوانین را اجرا نمی کنند ، ارتباط برقرار می کنید ، اما برخی از اطلاعاتی را که از شما منتقل می کنند فیلتر می کنید.

یک نمونه خوب در زندگی واقعی چنگال نرم ، چنگال شاهد جداگانه (Segwit) فوق الذکر بود که اندکی پس از تقسیم پول نقد بیت کوین/بیت کوین رخ داد. Segwit به روزرسانی بود که قالب بلوک ها و معاملات را تغییر داد ، اما هوشمندانه ساخته شد. گره های قدیمی هنوز هم می توانند بلوک ها و معاملات را تأیید کنند (قالب بندی قوانین را نقض نمی کند) ، اما آنها فقط آنها را درک نمی کنند. برخی از زمینه ها فقط در صورت جابجایی گره ها به نرم افزار جدیدتر قابل خواندن هستند ، که به آنها امکان می دهد داده های اضافی را تجزیه کنند.

حتی دو سال پس از فعال سازی Segwit ، همه گره ها به روز نشده اند. برای انجام این کار مزایایی وجود دارد ، اما فوریت واقعی وجود ندارد زیرا هیچ تغییری در شبکه وجود ندارد.

چنگال های سخت در مقابل چنگال های نرم - کدام یک بهتر است؟

اساساً ، هر دو نوع بالا از چنگال ها اهداف مختلفی را ارائه می دهند. چنگال های سخت بحث برانگیز می توانند یک جامعه را تقسیم کنند ، اما برنامه های برنامه ریزی شده به آزادی اجازه می دهند تا نرم افزار را با همه در توافق تغییر دهد.

چنگال های نرم گزینه ای ملایم تر هستند. به طور کلی ، شما در کاری که می توانید انجام دهید محدودتر هستید زیرا تغییرات جدید شما نمی تواند با قوانین قدیمی مغایرت داشته باشد. گفته می شود ، اگر به روزرسانی شما به گونه ای ساخته شود که سازگار باشد ، نیازی به نگرانی در مورد تکه تکه شدن شبکه نیست.

افکار پایانی

چنگال های سخت و چنگال های نرم برای موفقیت طولانی مدت شبکه های blockchain بسیار مهم هستند. آنها به ما امکان می دهند با وجود عدم وجود یک مقام مرکزی ، در سیستم های غیرمتمرکز تغییر و به روزرسانی کنیم.

چنگال این امکان را برای blockchain ها و ارزهای رمزنگاری فراهم می کند تا ویژگی های جدید را در هنگام توسعه ادغام کنند. بدون این مکانیسم ها ، ما به یک سیستم متمرکز با کنترل از بالا به پایین نیاز داریم. در غیر این صورت ، ما دقیقاً با همان قوانین برای طول عمر پروتکل گیر خواهیم کرد.