مدیریت ریسک در موسسات مالی

اگر پس انداز و سرمایه گذاران و خریداران و فروشندگان بتوانند یکدیگر را به طور کارآمد پیدا کنند ، هر دارایی و همه دارایی ها را بدون هیچ هزینه ای خریداری کنند و تصمیمات خود را با اطلاعات آزاد و آزاد در دسترس بگیرند ، نیازی به موسسات مالی نخواهد بود. با این حال ، در اقتصادهای واقعی ، شرکت کنندگان در بازار به دنبال خدمات موسسات مالی هستند زیرا می توانند دانش بازار ، بهره وری معاملات و اجرای قرارداد را ارائه دهند. چنین بنگاه هایی به دو روش فعالیت می کنند: (1) آنها ممکن است با استفاده از منابع خود به طور فعال کشف ، تحریم و خدمات خدمات را کشف کنند ، تحت تأثیر قرار دهند و (2) آنها صرفاً به عنوان نمایندگانی برای شرکت کنندگان در بازار که برای برخی از این خدمات با آنها قرارداد دارند ، عمل می کنند. در مورد دوم ، سرمایه گذاران اوراق بهادار خود را از اوراق بهادار که بنگاه ها برای آنها به ارمغان می آورد ، جمع می کنند.

به دلیل راه هایی که ممکن است موسسات در بخش مالی فعالیت کنند ، دو موضوع بوجود می آید. اول ، بنگاهها چه زمانی و تحت چه شرایطی باید از منابع خود برای ارائه خدمات مالی استفاده کنند ، نه اینکه آنها را از طریق یک معامله آژانس ساده ارائه دهند؟دوم ، به حدی که موسسه با استفاده از منابع خاص خود چنین خدماتی را ارائه می دهد ، چگونه باید نمونه کارها خود را برای دستیابی به بالاترین ارزش افزوده برای ذینفعان خود مدیریت کند؟

در پرداختن به این دو موضوع ، ما نقش مناسب را برای مؤسسات در بخش مالی تعریف می کنیم و بر نقش مدیریت ریسک در بنگاه هایی که از ترازنامه های خود برای تهیه محصولات مالی استفاده می کنند ، تمرکز می کنیم. هدف ما این است که توضیح دهیم که چه زمانی یک موسسه بهتر است خطرات را به خریدار دارایی هایی که شرکت صادر کرده یا ایجاد کرده است منتقل کند و هنگامی که خود شرکت باید خطرات این محصولات مالی را جذب کند. با این حال ، هنگامی که شرکت خطرات را جذب کرد ، باید آنها را به طور مؤثر مدیریت کند. بنابراین ، ما چارچوبی را برای مدیریت ریسک مؤثر و مؤثر برای شرکت ایجاد کرده ایم که تصمیم به مدیریت خطرات در ترازنامه خود و دستیابی به بالاترین ارزش افزوده دارد. برای توسعه تجزیه و تحلیل ریسک و بازده مؤسسات مالی ، ابتدا نقش مناسب مدیریت ریسک را تعریف می کنیم. در مرحله بعد ، ما خدماتی را که بنگاه های مالی ارائه می دهند ، چندین نوع خطرات مختلف را تعریف می کنیم و در مورد نحوه وقوع آنها به عنوان یک بخش ذاتی فعالیت های تجاری موسسات مالی بحث می کنیم.

برخی از موسسات ریسک ها را مدیریت می کنند، در حالی که برخی دیگر برای اجتناب از آنها قرارداد می بندند. ما این دو روش را در دو مؤسسه مختلف مقایسه می کنیم - یک مؤسسه غیرفعال، یعنی یک مجرای سرمایه گذاری وام مسکن در املاک و مستغلات (REMIC)، و یکی از فعال ترین شرکت های مالی، یک بانک تجاری.

موضوعات

• استراتژی
• مدیریت مالی و ریسک

درباره نویسندگان

جورج اس. اولدفیلد، استاد مالی، دانشکده تجارت، کالج ویلیام و مری، ریچارد اس. رینولدز است. آنتونی ام. سانتومرو، استاد مالی ریچارد کی ملون، دانشکده وارتون، دانشگاه پنسیلوانیا است.

منابع

1. برای بررسی کامل این موضوع، رجوع کنید به:

M. Gertler، "ساختار مالی و فعالیت اقتصادی کل: یک مرور کلی"، مجله پول، اعتبار و بانکداری، جلد 20، اوت 1988، صفحات 559-88. و

R. J. شاه ماهی و A. M. Santomero، نقش ساختار مالی در عملکرد اقتصادی (استکهلم، سوئد: انتشارات SNS، 1991).

2. R. Stulz, "Optimal Hedging Policies," Joual of Financial and Quantitative Analysis, جلد 19, ژوئن 1984, pp. 127-140; و

F. Allen و A. M. سانتومرو، "نظریه واسطه گری مالی"، مجله بانکداری و امور مالی، آینده، 1997.

3. برای بحث مفصل درباره این ادبیات، نگاه کنید به:

صبح. Santomero، "مدیریت ریسک مالی: چراها و چگونگی ها"، بازارهای مالی، نهادها و ابزار، جلد 4، شماره 5، 1995، صفحات 1-14.

4. در واقع، یک کتاب درسی معروف در این زمینه یک فصل کامل را به ایجاد انگیزه در مدیریت ریسک مالی به عنوان یک استراتژی افزایش ارزش با استفاده از استدلال های ذکر شده در بالا اختصاص داده است. دیدن:

سی. اسمیتسون، سی. اسمیت، جونیور، و دی. ویلفورد، مدیریت ریسک مالی: راهنمای محصولات مشتق، مهندسی مالی و به حداکثر رساندن ارزش (بر ریج، ایلینوی: ایروین، 1995).

5. این نکته در زمینه دیگری مطرح شده است. دیدن:

صبح. Santomero و J. Trester، "نوآوری مالی و ریسک بانکی"، مجله رفتار اقتصادی و سازمان ها، آینده، 1997; و

A. N. برگر و جی. اف. Udell, "Securitization, Risk, and the Liquidity Problem in Banking" در M. Klausner and L. J. White, eds., Structural Change in Banking (Homewood, Illinois: Irwin, 1993, pp. 227-291.

6. در این لیست موسساتی وجود ندارند که ارائه دهندگان اطلاعات خالص هستند، به عنوان مثال، Moody's. این شرکت های مستثنی شده خدمات مهمی را به بخش مالی ارائه می کنند، اما فقط به عنوان فروشنده های شخص ثالث. اعتبار آنها بر اساس شهرت است و محصول آنها توسط خریداران برای قضاوت دقیق تر استفاده می شود.

7. ما در اینجا بین خدمات اساسی مالی ارائه شده توسط موسسات مالی و شش کارکرد اصلی بیان شده توسط مرتون و مرتون و بدی که یک سیستم مالی ارائه می دهد ، تمایز قائل هستیم. از نظر ما ، موسساتی که خدمات اساسی را ارائه می دهیم ، یک سیستم مالی ایجاد می کنند که عملکردهای اصلی را مطابق تعریف مرتون ارائه می دهد. دیدن:

R. C. مرتون ، "بهره برداری و تنظیم در واسطه گری مالی: یک دیدگاه عملکردی" ، در P. Englund ، ویرایش ، بهره برداری و تنظیم بازارهای مالی (استکهلم ، سوئد: شورای اقتصادی) ، صص 17-67 ؛وت

R. C. مرتون و Z. بدی ، "زیرساخت های مالی و سیاست های عمومی: یک دیدگاه عملکردی" ، در D. Crane و همکاران ، ویرایش ، سیستم مالی جهانی: یک دیدگاه عملکردی (بوستون: مطبوعات دانشکده بازرگانی هاروارد ، 1995).

8- بانکهای تجاری نمونه بارز چنین موسساتی هستند. بنابراین ، آنها انرژی قابل توجهی را به مدیریت ریسک نرخ بهره اختصاص داده اند. دیدن:

B. Esty ، P. Tufano ، and J. Headley ، "شرکت Bancone: مدیریت دارایی و مسئولیت" ، مجله امور مالی شرکت های کاربردی ، دوره 7 ، شماره 5 ، 1994 ، صص 33-51 ؛وت

D. Babbel و A. M. سانتومرو ، "مدیریت ریسک توسط بیمه گذاران: تجزیه و تحلیل روند" ، مجله ریسک در بیمه ، دوره 64 ، ژوئن 1997 ، صص 231-270.

9. برای دیدن نحوه انجام این کار ، ببینید:

K. Jesswein ، C. Kwok و W. Folks ، "استفاده شرکت از محصولات نوآورانه مدیریت ریسک ارزی" ، مجله تجارت جهانی کلمبیا ، جلد 30 ، پاییز 1995 ، صص 70-82.

10. بر این اساس ، موسسات وام به طور فعال اوراق بهادار اعتباری خود را مدیریت می کنند. برای ارائه تکنیک های مورد استفاده در صنعت بانکداری و بیمه ، به ترتیب ، به:

E. Morsman ، مدیریت نمونه کارها وام تجاری (فیلادلفیا: رابرت موریس همکاران ، 1993) ؛و بابل و سانتومرو (1997).

11. برای بحث در مورد چگونگی مدیریت بانک ها ریسک طرف مقابل ، نگاه کنید به:

صبح. Santomero ، "مدیریت ریسک بانکی تجاری: تجزیه و تحلیل فرآیند" ، مجله تحقیقات خدمات مالی ، دوره 11 ، سپتامبر 1997.

12. برای بحث و گفتگو دقیق در مورد این و سایر ابزارهای تحت حمایت وام ، نگاه کنید به:

صبح. Santomero و D. Babbel ، بازارهای مالی ، ابزارها و موسسات (بور ریج ، ایلینویز: ایروین ، 1996).

13. در حالی که ما روی ترمیم ها تمرکز می کنیم ، مقادیر زیادی از مطالبات کارت اعتباری ، وام های اتومبیل و سایر وام های مصرف کننده نیز در انواع مشابه معاملات اوراق بهادار می شوند.

14. یک ویژگی جالب از Remics استفاده از ترانزیت جریان های نقدی است که توسط دارایی های اساسی ایجاد می شود. متقاضی تلاش می کند تا هر ترانشه را متناسب با یک یا چند نیاز مشتری خاص ایجاد کند. ترانشه های دیگر کم و بیش عمومی هستند.

15. چنین محدودیت های سرمایه اخیراً به دلیل توافق نامه چند ملیتی به طور فزاینده ای سختگیرانه شده است. این امر به حداقل سرمایه مربوط به ریسک نیاز دارد. برای یک بحث گسترده تر ، نگاه کنید به:

صبح. Santomero ، "شماره سرمایه بانکی" ، در M. Fratiai ، C. Wihlborg ، and T. D. Willett ، eds. ، مقررات مالی و ترتیبات پولی پس از سال 1992: مشارکت در تجزیه و تحلیل اقتصادی (آمستردام ، هلند: North Holland Press ، 1991) ،صص 61-77.

16. برخی از مشارکت سهام در کشورهای مختلف جهان مجاز است. با این حال ، هیچ موسسه ای منشور ایالات متحده مجاز به نگه داشتن حقوق صاحبان سهام در سبد بانک نیست. دیدن:

H. Langohr و A. M. سانتومرو ، "میزان سرمایه گذاری سهام توسط بانکهای اروپایی: یک یادداشت" ، مجله پول ، اعتبار و بانکداری ، دوره 17 ، مه 1985 ، صص 243-252.

17. این موضوع در ادبیات دانشگاهی مورد توجه قابل توجهی قرار گرفته است. دیدن:

H. Leland و D. Pyle ، "عدم تقارن اطلاعاتی ، ساختار مالی و واسطه گری مالی" ، مجله مالی ، جلد 32 ، مه 1977 ، صص 371-87 ؛

T. Campbell و W. Kracaw ، "تولید اطلاعات ، سیگنالینگ بازار و نظریه واسطه گری مالی" ، مجله دارایی ، جلد 35 ، سپتامبر 1980 ، صص 863-882 ؛

صبح. سانتومرو ، "روند واسطه گری و آینده رونق ها" ، در بازارهای رقابتی گسترده و صنعت پرشور (سانفرانسیسکو: هیئت مدیره وام فدرال خانه سانفرانسیسکو ، 1988) ، صص 187-199 ؛وت

سانتومرو و ترستر (1997).

18. دقیقاً نحوه انجام این کار موضوع کل کتابهای درسی است. برای بحث در مورد تکنیک های به کار رفته ، به عنوان مثال مراجعه کنید:

A. Saunders ، مدیریت موسسات مالی: یک چشم انداز مدرن ، چاپ دوم (بور ریج ، ایلینویز: ایروین ، 1997).

19- توانایی مدیران صندوق در ارائه چنین خدماتی از مدتها پیش مورد بحث قرار گرفته است. دیدن:

J. L. Treynor ، "چگونه می توان صندوق های سرمایه گذاری مدیریت را ارزیابی کرد ،" بررسی تجارت هاروارد ، دوره 43 ، ژانویه - فوریه 1965 ، صص 63-75 ؛وت

Z. Bodie ، A. Kane ، and A. Marcus ، Investments (Homewood ، Illinois: Irwin ، 1996).

20. برای بحث در مورد کاستی ها در قراردادهای تشویقی تقسیم ریسک خطی ساده برای اطمینان از سازگاری تشویقی بین مدیران و نمایندگان ، به: نگاه کنید به:

M. Jensen and W. Meckling ، "تئوری شرکت: هزینه های آژانس رفتار مدیریتی و ساختار مالکیت" ، مجله اقتصاد مالی ، جلد 3 ، اکتبر 1976 ، صص 305-360 ؛وت

صبح. Santomero ، "مدل سازی شرکت بانکی: یک نظرسنجی" ، مجله پول ، اعتبار و بانکداری ، جلد 16 ، نوامبر 1984 ، صص 576-602.

21. این منطقه ای است که در آن مؤسساتی مانند Bankers Trust مدتهاست که عالی هستند. برای بررسی سیستم بازده تنظیم شده ریسک خود در سرمایه ، به: مراجعه کنید به:

برادران سالومون ، "بانکداران اعتماد به شرکت نیویورک - مدیریت ریسک" ، تحقیقات سهام ایالات متحده ، فوریه 1993.

22. به همین دلیل است که در معرض خطر به یک ابزار جذاب مدیریت ریسک در تجارت اختصاصی تبدیل شده است. دیدن:

G. P. هاپر ، "ارزش در معرض خطر: یک روش جدید برای اندازه گیری ریسک نمونه کارها" ، بانک مرکزی فدرال رزرو فیلادلفیا - بررسی تجارت ، جلد 37 ، ژوئیه - August 1996 ، صص 19-31.

23- بلایای اخیر در Bankers Trust ، Barings و Bancone نشان می دهد که سیستم های مدیریت ریسک به خودی خود مانع از خطر نمی شوند. برای جلوگیری از چنین فاجعه ، تعهد مدیریت ارشد را برای استفاده از چنین سیستمهایی انجام می دهد. برای تحقیقاتی که نشان می دهد این مدیران به سیستم های مدیریت ریسک خود اجازه جلوگیری از خسارات ویرانگر را نمی دهند ، مراجعه کنید:

P. Jorion ، ارزش در معرض خطر (بور ریج ، ایلینویز: ایروین ، 1997) ؛

J. Rawnsley ، Total Risk: Nick Leeson و Fall of Barings Bank (نیویورک: هارپر ، 1995) ؛وت

Esty ، Tufano و Headly (1994).

24. برای بررسی عملکرد فعلی در اجرای سیستم مدیریت ریسک ، به: