تفاوت بین بازار اولیه و ثانویه

بازار سرمایه در درجه اول با سهام ، سهام ، بورس سهام ، سرمایه گذاری ، اوراق قرضه و غیره سروکار دارد.

بازار سرمایه بازاری است که خریداران و فروشندگان خود را در تجارت اوراق بهادار مالی مانند اوراق قرضه ، سهام و غیره درگیر می کنند.

خرید و فروش توسط فرد یا موسسه انجام می شود. هدف اصلی بازار سرمایه این است که به شما کمک کند تا پول مازاد را از پس اندازان به موسسات هدایت کنید و به نوبه خود از این پول برای اهداف تولیدی استفاده می شود.

پول سرمایه گذاری شده در بازار سرمایه برای یک سال طولانی است. بازار سرمایه به بازار اولیه و بازار ثانویه طبقه بندی می شود.

بازار اصلی چیست

بازار اصلی آن بخش از بازار سرمایه است که به اوراق بهادار جدید می پردازد. در بازار اولیه ، اوراق بهادار ایجاد می شود. این بدان معنی است که اوراق بهادار جدید برای اولین بار در این نوع بازار برای فروش ارائه می شود.

از این رو به عنوان "بازار موضوعات جدید" نیز شناخته می شود. کارکرد اصلی بازار اولیه تسهیل شرکت ها به منظور جمع آوری بودجه بلند مدت با تهیه موضوعات جدید سهام سرمایه گذاری است.

بنابراین در این بازار ، این شرکت مستقیماً به سرمایه گذاران می فروشد. این شرکت همچنین شامل مسائل بیشتر سرمایه توسط شرکت ها است که سهام آنها قبلاً در بورس اوراق بهادار نقل شده است. واسطه های مختلفی را می توان در این نوع بازار یافت که درگیر هستند ، که شامل: بانکداران بازرگان ، کارگزاران ، مدیران نمونه کارها ، شرکت کنندگان ، ثبت نام کنندگان ، نمایندگان انتقال سهم ، از جمله دیگران است.

می تواند یک تعریف متناوب از بازار اولیه نیز وجود داشته باشد. این می گوید که یک بازار اصلی مکانی است:

• جایی که یک پیشنهاد عمومی اولیه صورت می گیرد.
• نهادهای دولت یا بخش دولتی از طریق پیشنهادات اوراق قرضه پول جمع می کنند.

مسائل در یک بازار اولیه

مسائل عمومی: موضوعاتی که برای شناور یک شرکت جدید یا گسترش یک شرکت موجود است. موضوعات عمومی جدید به صورت IPO و FPO انجام می شود. IPO (پیشنهاد عمومی اولیه) و FPO (پیروی از پیشنهادات عمومی) دو اوراق بهادار مهم در یک بازار اولیه هستند.

مسائل ترجیحی: این موضوعات سهام جدیدی است که از طریق حالت قرار دادن خصوصی انجام می شود و یک پیشنهاد عمومی نیست. در اینجا ، یک گروه منتخب از سرمایه گذاران وجود دارد و فقط تعداد محدودی از سهام به تعداد محدودی از سرمایه گذاران داده می شود.

مسائل مربوط به حقوق: این موضوعات اوراق بهادار تازه برای دارندگان موجود است. هیچ جایگاه خصوصی یا مسئله عمومی وجود ندارد ، اما سهامداران موجود فقط این سهام را دریافت می کنند. این نوعی امتیاز است که شرکت می خواهد به این سهامداران موجود بدهد. بنابراین این نوع مسئله به عنوان مسئله درست شناخته می شود.

بازار ثانویه چیست؟

بازار ثانویه یا در غیر این صورت به نام سهام بورس ، مکانی است که اوراق بهادار بین سرمایه گذاران معامله می شود ، پس از انتشار آنها در بازار اولیه. به عبارت دیگر ، این بازاری است که در آن سرمایه گذار اوراق بهادار را از یک سرمایه گذار دیگر خریداری می کند.

از این رو ضرر یا سود متعلق به سرمایه گذار است و نه شرکت. این شامل بازار سهام و بازار بدهی است. علاوه بر این ، بازار ثانویه می تواند به صورت بورس یا بازار پیشخوان باشد.

هر معامله ای که پس از IPO در بازار ثانویه اتفاق می افتد اتفاق می افتد. مبادلات اصلی بازار که با مبادله ثانویه سروکار دارد ، NYSE ، NASDAQ ، FTSE ، HANG SENG ، BSE و NSE و غیره است.

دو مؤلفه بازار ثانویه وجود دارد. آنها بازار نقطه ای و بازار آینده هستند. بازار نقطه ای در جایی است که اوراق بهادار برای تحویل و پرداخت فوری معامله می شود ، در حالی که بازار آینده یکی از مواردی است که اوراق بهادار برای تحویل و پرداخت آینده معامله می شود.

یک نوع دیگر از بازار ثانویه وجود دارد که به عنوان "بازار گزینه ها" شناخته می شود. در این نوع بازار ثانویه ، تجارت اوراق بهادار برای تحویل مشروط در آینده است. آنها همچنین از دو نوع هستند: گزینه و گزینه.

تفاوت بین بازار اولیه و بازار ثانویه

بازار اولیه آن شکل بازار سرمایه است که اوراق بهادار برای اولین بار توسط شرکت به سرمایه گذاران صادر می شود. از طرف دیگر ، بازار ثانویه بازاری است که اوراق بهادار صادر شده بین خریداران و فروشندگان از طریق بورس اوراق بهادار معامله می شود.

در یک بازار اولیه ، این شرکت مستقیماً در معامله شرکت می کند ، در حالی که در بازار ثانویه هیچ مشارکت شرکت وجود ندارد ، زیرا این معامله بین سرمایه گذاران اتفاق می افتد.

اوراق بهادار جدید در بازار اولیه مورد بررسی قرار می گیرد ، در حالی که از طرف دیگر ، بازار ثانویه با آن اوراق بهادار که قبلاً در بازار اولیه صادر شده است ، سروکار دارد.

عملکرد اصلی یک بازار اولیه جمع آوری بودجه بلند مدت برای شرکت است ، در حالی که بازار ثانویه به دلیل فراهم کردن بازار مداوم و آماده برای تجارت اوراق بهادار بین سرمایه گذاران شناخته شده است.

در بازار اولیه ، شرکت کنندگان در بازار شامل موسسات مالی ، سرمایه گذاران انفرادی ، صندوق های متقابل ، شرکت کنندگان و غیره در یک بازار ثانویه ، شرکت کنندگان اصلی شامل کارگزاران سهام ، صندوق های متقابل ، موسسات مالی و غیره هستند.

در صورت وجود بازار اولیه ، هیچ الزامی در لیست وجود ندارد ، در حالی که ، از طرف دیگر ، فقط آن اوراق بهادار در بازار ثانویه معامله می شوند که در بورس اوراق بهادار شناخته شده است.

در مورد بازار اولیه ، یک شرکت مستقیماً در معامله شرکت می کند ، سود/ضرر متعلق به خود شرکت است. اما در صورت وجود بازار ثانویه ، سود/ضرر متعلق به سرمایه گذاران است.

بازار اصلی هیچ وجود فیزیکی ندارد. در مقابل ، بازار ثانویه در یک مکان جغرافیایی خاص فعالیت می کند.

در یک بازار اولیه ، پس از رعایت قوانین مرجع خاص ، قیمت ها توسط مدیریت تعیین می شوند. قیمت های موجود در بازار ثانویه توسط نیروهای تقاضا و عرضه تعیین می شود. بنابراین قیمت های موجود در بازار اولیه ثابت است ، اما در یک بازار ثانویه ، آنها نوسان می کنند.

در بازار اولیه ، سهام فقط یک بار توسط شرکت فروخته می شود. اما در صورت وجود بازار ثانویه ، سهام چندین بار بین خریداران و فروشندگان معامله می شود.

رابطه بین بازار اولیه و بازار ثانویه

هر دو بازارهای اولیه و ثانویه مکمل یکدیگر هستند. این بدان معنی است که اگر یک شرکت نیاز به صادر کردن در بازار اولیه داشته باشد ، آنها به طور خودکار نیاز به بازار ثانویه را ایجاد می کنند.

این امر به این دلیل است که بدون بازار ثانویه ، مردم قادر به فروش اوراق بهادار موجود نخواهند بود. از این رو آنها قادر به خرید از بازار اولیه نخواهند بود. بنابراین باید یک بازار ثانویه وجود داشته باشد تا یک بازار اولیه خوب وجود داشته باشد و به طور مؤثر کار کند.

در یک یادداشت مشابه ، می توان گفت که اگر بازار ثانویه وجود داشته باشد ، اما یک بازار اولیه توسعه نیافته یا غیر موجود وجود دارد ، در چنین مواردی ، مردم قادر به خرید از بازار اولیه نخواهند بود و از این روبازار ثانویه به یک بازار بیکار تبدیل می شود.

بنابراین نیازی به نیاز و نیاز و دید بازار ثانویه نیست. از این رو هر دو بازارهای اولیه و ثانویه در توسعه یکدیگر نقش دارند. برای وجود هر بازار سرمایه و اقتصاد ، یک بازار اولیه خوب و توسعه یافته و یک بازار ثانویه خوب و توسعه یافته لازم است.

در هند ، برای توسعه بازار سرمایه ، یک بازار اولیه و همچنین ثانویه به خوبی تثبیت شده است.

Sheshan Pradhan یک وبلاگ نویس و نویسنده در PSCnotes. in است. وی مقالات مختلفی را در وب سایت های پیشرو در اخبار و قوانین از جمله livelaw. in و barandbench. com منتشر کرده است.