اترها

اتر (دی اتیل اتر، اتیل اتر) یک حلال بسیار رایج است که به طور معمول در مقادیر مختلف در روش های آزمایشگاهی در سراسر دانشگاه استفاده می شود.

با این حال، این ماده ای است که دارای مخاطرات فیزیکی شدید است که آگاهی از آن باید همیشه در هنگام برنامه ریزی حتی ساده ترین روش ها در اولویت قرار گیرد و استفاده از بهترین روش آزمایشگاهی در همه زمان ها برای اطمینان از استفاده ایمن از آن مهم است.

خطر انفجار و آتش سوزی

دی اتیل اتر به دلیل فرار و دمای بسیار پایین نقطه اشتعال - 40 درجه سانتیگراد، یکی از بزرگترین خطرات آتش سوزی است که معمولاً در آزمایشگاه با آن مواجه می شود. آن را تحت مقررات مواد شیمیایی (اطلاعات خطر و بسته بندی برای عرضه) 2002 (CHIP) به عنوان بسیار قابل اشتعال (F+) طبقه بندی می کند و عبارات ایمنی اتحادیه اروپا را به آنها اختصاص داده است:

• S9 ظرف را در مکانی با تهویه مناسب نگهداری کنید
• S16 دور از منابع اشتعال نگهداری شود
• S29 در فاضلاب تخلیه نکنید
• S33 اقدامات احتیاطی را در برابر ترشحات ساکن انجام دهید

• R12 بسیار قابل اشتعال
• R19 ممکن است اکسیدهای انفجاری تشکیل دهد
• R22 در صورت بلعیدن مضر است
• R66 مواجهه مکرر ممکن است باعث خشکی یا ترک خوردن پوست شود
• R67 بخارات ممکن است باعث خواب آلودگی و سرگیجه شوند

اتر برای شروع احتراق نیازی به منبع اشتعال مانند شعله برهنه یا جرقه ندارد.

بخار اتر ممکن است توسط سطوح داغ مانند صفحات داغ، لوله های بخار، لامپ های الکتریکی و تخلیه الکتریسیته ساکن مشتعل شود و از آنجایی که بخار از هوا سنگین تر است، ممکن است مسافت قابل توجهی را تا منبع احتراق طی کند و به عقب برگردد. هنگامی که مقادیر زیادی اتر از یک ظرف به ظرف دیگر ریخته می شود، الکتریسیته ساکن کافی برای شروع جرقه زدن می تواند ایجاد شود. بخار اتر با هوا در غلظت های 1. 9% تا 36% (حجمی) مخلوط های انفجاری تشکیل می دهد. برای آتش سوزی اتر باید از خاموش کننده های دی اکسید کربن یا پودر خشک استفاده کرد. اترها در حضور نور اکسیژن هوا را جذب کرده و با آن واکنش نشان می دهند و پراکسیدهای ناپایداری را تشکیل می دهند که وقتی از طریق تبخیر یا تقطیر متمرکز می شوند و در اثر گرما، شوک یا اصطکاک مختل می شوند، می توانند با خشونت شدید منفجر شوند.

سمیت

حاد: با استنشاق در غلظت های بالا مضر است که می تواند باعث بی اشتهایی، آرام بخشی، بیهوشی و فلج تنفسی شود. دی اتیل اتر برای چشم ها، سیستم تنفسی و پوست تحریک کننده است، اما این اثرات معمولاً با حذف مواجهه برگشت پذیر هستند. احتمالاً تا حدی به دلیل فرار بالای آن، مایع به راحتی از طریق پوست جذب نمی شود، اما تماس مکرر می تواند چربی طبیعی پوست را از بین ببرد و باعث خشکی، ترک خوردن پوست و سایر مشکلات پوستی شود.

مزمن: هیچ شواهدی مبنی بر اثرات سرطان زا یا تراتوژنیک ناشی از استفاده از دی اتیل اتر وجود ندارد. با این حال مشخص است که قرار گرفتن در معرض بخار مزمن می تواند منجر به خستگی، خواب آلودگی، سرگیجه و سایر اختلالات سیستم عصبی مرکزی، همراه با از دست دادن اشتها شود.

مدیریت و کنترل نوردهی

دی اتیل اتر (اتیل اتر، اتر) باید در آزمایشگاه تنها با استفاده از روش های بهترین روش استفاده شود، که با اقدامات احتیاطی اضافی برای استفاده از مواد بسیار قابل اشتعال تکمیل می شود.

ذخیره سازی

اترها باید در ظروف محکم بسته در کابینت ها یا سطل های فلزی مقاوم در برابر آتش با برچسب مناسب و در سینی های قطره ای نگهداری شوند. آنها باید جدا از اکسید کننده ها نگهداری شوند. ظروف حلال هایی مانند اترها باید در اسرع وقت پس از استفاده به انبار بازگردانده شوند و الزامات بخش 5 (3. 9) سیاست ایمنی و بهداشت دانشگاه "به منظور به حداقل رساندن خطر یک آزمایشگاه جدی" به شما یادآوری می شود. حریق، حداکثر مقدار معرف ها و حلال های قابل اشتعال و غیره که در هر آزمایشگاه ذخیره می شود نباید از پنجاه لیتر تجاوز کند. مقادیر بالای پنجاه لیتر باید در یک فروشگاه مواد قابل اشتعال که به درستی ساخته شده و بسته بندی شده باشد ذخیره شود.

ریختن

به دلیل ماهیت بسیار قابل اشتعال آن، نشت اتر باید با احتیاط زیاد مقابله شود. تمام منابع اشتعال را باید با استفاده از یک بالش نشت اختصاصی، مات جاذب، یا یک ماده بی اثر مانند شن (هرگز از خاک اره استفاده نکنید) برداشته و در اسرع وقت بالا ببرید. مواد حاوی اتر جذب شده باید در یک ظرف مهر و موم شده قرار داده شود و از طریق مسیرهای دفع مجاز دفع شود. ریختن مقادیر زیاد، یا در یک اتاق کوچک، ممکن است منجر به خطر استنشاق شود. در این مورد باید با تیم پاسخگویی به نشت مدرسه تماس بگیرید تا با استفاده از ماسک های تمام صورت مجهز به فیلترهای بخار آلی با نشت نشت مقابله شود.

دسترس

اترها هرگز نباید برای تخلیه ریخته شوند.

راهنمایی دفع وب سایت زباله و بازیافت دفتر را دنبال کنید.

دفتر زباله و بازیافت

ذخیره و تشخیص و حذف پراکسیدها

راهنمایی های بیشتر در مورد ذخیره سازی و تشخیص و حذف پراکسیدها به عنوان یک سند PDF در دسترس است.

دانشگاه ادینبورگ

• دسترسی به وب سایت

دانشگاه ادینبورگ یک نهاد خیریه است که در اسکاتلند ثبت شده است و دارای شماره ثبت نام SC005336 ، شماره ثبت مالیات بر ارزش افزوده GB 592 9507 00 است و توسط مقامات انگلیس به عنوان "نهاد شناخته شده" شناخته می شود که به اختیارات اعطای مدرک اعطا شده است.

مگر در مواردی که صریحاً بیان نشده باشد ، تمام مطالب کپی رایت © دانشگاه ادینبورگ 2022 است.