نحوه دستیابی به تخصیص بهینه دارایی

Shauna Carther Heyford یکی از اولین همکاران Investopedia است. او مدیر استراتژی و عملیات BlueTrain است.

اریک یک کارگزار بیمه مستقل است که دارای مجوز در بیمه عمر، سلامت، اموال و تلفات است. وی بیش از 13 سال در مشاغل حسابداری دولتی و خصوصی و بیش از چهار سال دارای مجوز به عنوان تولید کننده بیمه کار کرده است. پیشینه او در حسابداری مالیاتی به عنوان یک پایه محکم برای حمایت از کتاب فعلی تجارت او عمل کرده است.

پیت راتبرن نویسنده مستقل، ویرایشگر کپی و بررسی کننده واقعیت است که در اقتصاد و امور مالی شخصی تخصص دارد. او بیش از 25 سال را در زمینه آموزش متوسطه گذرانده است و از جمله موارد دیگر، ضرورت سواد مالی و امور مالی شخصی را به جوانان در آغاز زندگی مستقل آموزش داده است.

آن را برعکس قرار دادن تمام تخم مرغ های خود در یک سبد در نظر بگیرید. تخصیص سرمایه گذاری های خود در بین طبقات مختلف دارایی یک استراتژی کلیدی برای به حداقل رساندن ریسک و افزایش بالقوه سود شما است.

تخصیص دارایی چیست؟

تخصیص دارایی به معنای گسترش سرمایه گذاری شما در طبقات مختلف دارایی است. به طور کلی، این به معنای ترکیبی از سهام، اوراق قرضه و پول نقد یا اوراق بهادار بازار پول است.

در این سه کلاس زیر کلاس ها وجود دارد:

• سهام با سرمایه بزرگ: سهام منتشر شده توسط شرکت هایی با ارزش بازار بیش از 10 میلیارد دلار.
• سهام با سرمایه متوسط: سهام منتشر شده توسط شرکت هایی با ارزش بازار بین 2 تا 10 میلیارد دلار.
• سهام با سرمایه کوچک: شرکت هایی با ارزش بازار کمتر از 2 میلیارد دلار. این سهام به دلیل نقدینگی کمتر، ریسک بالاتری دارند.
• اوراق بهادار بین المللی: هر اوراق بهاداری که توسط یک شرکت خارجی منتشر شده و در بورس اوراق بهادار پذیرفته شده است.
• بازارهای نوظهور: اوراق بهادار منتشر شده توسط شرکت ها در کشورهای در حال توسعه. این سرمایه گذاری ها به دلیل پتانسیل ریسک کشور و نقدینگی پایین، بازدهی بالقوه و ریسک بالایی را ارائه می کنند.
• اوراق بهادار با درآمد ثابت: اوراق قرضه شرکتی یا دولتی با رتبه بالا که به دارنده آن مقدار معینی از سود را به صورت دوره ای یا در سررسید پرداخت می کند و در پایان دوره اصل سرمایه را برمی گرداند، این اوراق نسبت به سهام دارای نوسانات و ریسک کمتری هستند.
• بازار پول: سرمایه گذاری در بدهی های کوتاه مدت، معمولا یک سال یا کمتر. اسناد خزانه (T-Bills) رایج ترین سرمایه گذاری در بازار پول است.
• تراست های سرمایه گذاری املاک و مستغلات (REITs): سهام در یک مجموعه سرمایه گذار از وام مسکن یا املاک.

خوراکی های کلیدی

• تخصیص دارایی ایده آل شما ترکیبی از سرمایه گذاری ها است ، از تهاجمی ترین تا ایمن ترین ، این امر باعث می شود کل بازده در طول زمان مورد نیاز شما کسب کند.
• این ترکیب شامل سهام ، اوراق قرضه و اوراق بهادار بازار پول یا پول است.
• درصد نمونه کارها که به هر یک از آنها اختصاص می دهید بستگی به بازه زمانی و تحمل شما در برابر خطر دارد.
• این یک تصمیم یک بار نیست. هر از گاهی انتخاب های خود را مجدداً مورد بررسی قرار دهید تا ببینید که آیا هنوز هم نیازها و اهداف شما را برآورده می کند یا خیر.

به حداکثر رساندن بازده و خطر

هدف از تخصیص دارایی های شما به حداقل رساندن ریسک در حالی که سطح بازده مورد نظر شما انتظار می رود ، به حداقل رساندن ریسک است. برای دستیابی به این هدف ، باید ویژگی های بازده ریسک کلاسهای مختلف دارایی را بدانید. شکل زیر ریسک و بازگشت بالقوه برخی از آنها را مقایسه می کند:

سهام دارای بالاترین بازده بالقوه اما همچنین بالاترین خطر است. لوایح خزانه داری کمترین خطر را دارد زیرا از دولت ایالات متحده حمایت می شود ، اما کمترین بازده را نیز ارائه می دهند.

این مبادله بازگرداندن ریسک است. گزینه های پرخطر برای سرمایه گذاران که تحمل ریسک بالاتری دارند ، مناسب تر است. یعنی آنها می توانند نوسانات گسترده ای در قیمت بازار را بپذیرند. یک سرمایه گذار جوان با یک حساب سرمایه گذاری بلند مدت می تواند انتظار داشته باشد که به موقع بهبود یابد. یک زوج نزدیک یا در بازنشستگی ممکن است بخواهند ثروت انباشته شده خود را به خطر بیندازند.

قانون شست این است که یک سرمایه گذار باید به تدریج در طی سالها قرار گرفتن در معرض خطر را کاهش دهد تا بتواند با مبلغ معقول و معقول در سرمایه گذاری های ایمن ، به بازنشستگی برسد.

سهام دارای بالاترین بازده بالقوه اما همچنین بالاترین خطر است. صورتحساب خزانه داری کمترین خطر را دارد اما کمترین بازده را ارائه می دهد.

به همین دلیل تنوع از طریق تخصیص دارایی مهم است. هر سرمایه گذاری با خطرات خاص و نوسانات بازار همراه است. تخصیص دارایی کل نمونه کارها شما را از فراز و نشیب های یک سهام یا کلاس اوراق بهادار عایق می کند.

بنابراین اگرچه بخشی از نمونه کارها شما ممکن است حاوی اوراق بهادار بی ثبات تر باشد که شما بر اساس پتانسیل آنها برای بازده بالاتر انتخاب کرده اید ، اما بخش دیگری از نمونه کارها شما به دارایی های پایدارتر اختصاص دارد.

تصمیم گیری در مورد آنچه برای شما مناسب است

از آنجا که هر کلاس دارایی سطح بازده و ریسک خاص خود را دارد ، سرمایه گذاران باید تحمل ریسک ، اهداف سرمایه گذاری ، افق زمانی و پول موجود را در نظر بگیرند تا به عنوان پایه ای برای ترکیب دارایی خود سرمایه گذاری کنند. همه اینها مهم است زیرا سرمایه گذاران به دنبال ایجاد نمونه کارها بهینه خود هستند.

سرمایه گذارانی که افق زمانی طولانی دارند و مبالغ بیشتری برای سرمایه گذاری دارند، ممکن است با گزینه های پر ریسک و با بازده احساس راحتی کنند. سرمایه گذاران با مبالغ کمتر و بازه زمانی کوتاه تر ممکن است تخصیص کم خطر و کم بازده را ترجیح دهند.

برای تسهیل فرآیند تخصیص دارایی برای مشتریان، بسیاری از شرکت های سرمایه گذاری مجموعه ای از نمونه کارها را ایجاد می کنند که هر کدام از نسبت های متفاوتی از طبقات دارایی تشکیل شده است. هر پرتفوی سطح خاصی از تحمل ریسک سرمایه گذار را برآورده می کند. به طور کلی، این نمونه کارها از محافظه کار تا بسیار تهاجمی متغیر است.

پورتفولیوی محافظه کارانه

پرتفوی های مدل محافظه کار معمولا درصد زیادی از کل را به اوراق بهادار با ریسک پایین تر مانند اوراق بهادار با درآمد ثابت و بازار پول اختصاص می دهند.

هدف اصلی یک پورتفولیوی محافظه کارانه محافظت از ارزش اصلی پورتفولیوی شما است. به همین دلیل است که از این مدل ها اغلب به عنوان پرتفوی حفظ سرمایه یاد می شود.

حتی اگر بسیار محافظه کار هستید و وسوسه می شوید که به طور کامل از بازار سهام دوری کنید، برخی از قرار گرفتن در معرض سهام می تواند به جبران تورم کمک کند. شما می توانید بخش سهام را در شرکت های با کیفیت بالا یا یک صندوق شاخص سرمایه گذاری کنید.

تصویر توسط جولی بنگ © Investopedia 2019

یک نمونه کار نسبتا محافظه کار

یک پرتفوی نسبتا محافظه کار برای سرمایه گذارانی کار می کند که مایلند بیشتر ارزش کل پرتفوی را حفظ کنند اما مایلند برای محافظت از تورم ریسکی را متحمل شوند. یک استراتژی رایج در این سطح ریسک، درآمد جاری نامیده می شود. با این استراتژی، شما اوراق بهاداری را انتخاب می کنید که سطح بالایی از سود سهام یا پرداخت کوپن را پرداخت می کنند.

نمونه کارها نسبتا تهاجمی

پرتفوی های مدل نسبتاً تهاجمی اغلب به عنوان پرتفوی متعادل شناخته می شوند زیرا ترکیب دارایی تقریباً به طور مساوی بین اوراق بهادار با درآمد ثابت و سهام تقسیم می شود. تعادل بین رشد و درآمد است. از آنجایی که پرتفوی های نسبتاً تهاجمی دارای سطح ریسک بالاتری نسبت به پرتفوی های محافظه کار هستند، این استراتژی برای سرمایه گذارانی با افق زمانی طولانی تر (به طور کلی بیش از پنج سال) و سطح متوسطی از تحمل ریسک بهترین است.

یک نمونه کار تهاجمی

پرتفوی های تهاجمی عمدتا از سهام تشکیل شده اند، بنابراین ارزش آنها می تواند به طور گسترده ای از روز به روز در نوسان باشد. اگر پرتفوی تهاجمی دارید، هدف اصلی شما دستیابی به رشد بلندمدت سرمایه است. استراتژی یک پرتفوی تهاجمی اغلب استراتژی رشد سرمایه نامیده می شود. برای ایجاد تنوع، سرمایه گذاران دارای پرتفوی تهاجمی معمولاً برخی از اوراق بهادار با درآمد ثابت را اضافه می کنند.

تصویر توسط جولی بنگ © Investopedia 2019

یک نمونه کارها بسیار تهاجمی

اوراق بهادار بسیار تهاجمی تقریباً کاملاً از سهام تشکیل شده است. با داشتن یک نمونه کارها بسیار تهاجمی ، هدف شما رشد سرمایه قوی در یک افق طولانی است. از آنجا که این پرتفوی ها ریسک قابل توجهی دارند ، ارزش نمونه کارها در کوتاه مدت متفاوت خواهد بود.

تخصیص خود را تنظیم کنید

این اوراق بهادار مدل و استراتژی هایی که با آنها پیش می رود می توانند فقط یک راهنمای سست ارائه دهند. شما می توانید نسبت ها را متناسب با نیازهای سرمایه گذاری شخصی خود تغییر دهید. نحوه تنظیم دقیق مدل های فوق به نیازهای مالی آینده شما برای سرمایه و نوع سرمایه گذار شما بستگی دارد.

به عنوان مثال ، اگر دوست دارید در مورد شرکت های خود تحقیق کنید و زمان انتخاب سهام را اختصاص دهید ، احتمالاً بخش سهام خود را به زیر کلاسهای سهام تقسیم می کنید. با این کار ، می توانید در یک بخش از نمونه کارها خود به یک پتانسیل تخصصی بازگرداندن ریسک دست یابید.

همچنین ، درصد نمونه کارها که به ابزارهای بازار پول و پول اختصاص می دهید ، به میزان نقدینگی و ایمنی مورد نیاز شما بستگی دارد.

اگر به سرمایه گذاری نیاز دارید می توانید به سرعت نقد کنید یا می خواهید ارزش فعلی نمونه کارها خود را حفظ کنید ، ممکن است در نظر داشته باشید که بخش بیشتری از سبد سرمایه گذاری خود را در یک بازار پول یا اوراق بهادار کوتاه مدت با درآمد کوتاه قرار دهید.

سرمایه گذاران که نگرانی نقدینگی ندارند و تحمل ریسک بالاتری دارند ، بخش کمتری از سبد سهام خود را در این ابزارها خواهند داشت.

حفظ نمونه کارها خود

همانطور که تصمیم می گیرید چگونه نمونه کارها خود را اختصاص دهید ، ممکن است یکی از چندین استراتژی اساسی تخصیص را انتخاب کنید. هر یک رویکرد متفاوت بر اساس بازه زمانی ، اهداف و تحمل ریسک سرمایه گذار ارائه می دهند.

هنگامی که نمونه کارها شما به پایان رسیده و در حال اجرا است ، انجام یک بررسی دوره ای مهم است. این شامل توجه به چگونگی تغییر زندگی و نیازهای مالی شما است. در نظر بگیرید که آیا زمان تغییر وزن دارایی های خود است.

حتی اگر اولویت های شما تغییر نکرده باشد ، ممکن است متوجه شوید که نمونه کارها شما نیاز به تعادل مجدد دارد. یعنی اگر یک نمونه کارها نسبتاً تهاجمی به تازگی دستاوردهای زیادی را از سهام بدست آورد ، ممکن است مقداری از این سود را به سرمایه گذاری در بازار پول ایمن تر منتقل کنید.

خط پایین

تخصیص دارایی یک اصل اساسی سرمایه گذاری است که به سرمایه گذاران کمک می کند تا ضمن به حداقل رساندن ریسک ، سود را به حداکثر برسانند. استراتژی های مختلف تخصیص دارایی که در بالا توضیح داده شده است ، طیف گسترده ای از سبک های سرمایه گذاری را پوشش می دهد ، و تحمل ریسک متفاوت ، قاب های زمانی و اهداف را در خود جای می دهد.

هنگامی که شما یک استراتژی تخصیص دارایی را انتخاب کرده اید که برای شما مناسب است ، به یاد داشته باشید که به صورت دوره ای نمونه کارها خود را مرور کنید تا اطمینان حاصل کنید که تخصیص مورد نظر خود را حفظ می کنید و هنوز هم برای اهداف سرمایه گذاری بلند مدت خود در مسیر هستید.