یورو برای چین: خیلی بزرگ برای شکست و نجات خیلی سخت است

موضوع [1]: هدف از این مقاله درک رفتار استراتژیک چین نسبت به اتحادیه پولی اروپا (EMU) است.

خلاصه: بخش اول این مقاله به طور مزمن حمایت چین از این ارز را از زمان ایجاد آن تا بحران منطقه یورو خلاصه می کند. بخش دوم توضیح می دهد که چرا چین اینقدر طرفدار بوده است. پکن می خواهد از هژمونی دلار دور شود و بدین ترتیب از یک سیستم پولی سه گانه بر اساس دلار آمریکا ، یورو و Renminbi چینی (RMB) حمایت می کند. با توجه به این موضوع ، چین همچنان به تنوع ذخایر خارجی خود به یورو ادامه داده است و باعث می شود "شکست" خیلی بزرگ باشد. سرانجام ، بخش سوم به این موضوع توجه می کند که ، تا پایان سال 2011 ، چین به دلیل دشواری در نجات منطقه یورو به یک رویکرد محتاط تر تبدیل شد. عدم تمایل رهبران اروپا برای ورود به یک فرآیند چانه زنی استراتژیک ، سیاست گذاران در پکن را از خرد نگه داشتن مشخصات پایین تر متقاعد کرده است ، در حالی که اطمینان حاصل می کند که ارزش یورو پایدار است.

تحلیل و بررسی

حمایت بی پرده چین از یورو از روزهای ابتدایی EMU ، ظهور یورو به عنوان یک رقیب بالقوه دلار آمریکا توسط چین مورد استقبال مطلوب قرار گرفت. سیاست گذاران چینی هرگز از یک قطبی بودن دلار راضی نبودند و بنابراین آنها از یورو به عنوان یک تعادل ضد استقبال استقبال کردند. با داشتن تریلیون های ذخایر در طول یک دهه گذشته ، تنوع ارزها ، به ویژه در یورو ، همیشه یکی از اهداف اصلی دولت چین بوده است.

این دانش رایج است که توزیع ارز ذخایر خارجی چین یک راز دولتی است. با این وجود ، در مقاله ای که در سال 2010 در مجله اوراق بهادار چین منتشر شد ، مدیران نامشخص از دولت ایالتی ارزی (SAFE) فاش کردند که در پایان دهه (توجه داشته باشید که این قبل از بحران یورو بود) ذخایر چین [2]تقریباً مشابه میانگین جهانی: 65 ٪ به دلار آمریکا ، 26 ٪ یورو ، 5 ٪ در استرلینگ و 3 ٪ در ین ژاپن (شکل 1 را ببینید).

شکل 1. توزیع جهانی ذخایر ارزی ، 1995-2011

منبع: Cofer ، صندوق بین المللی پول.

در طول بحران یورو ، سرمقاله های باز از احتمال شکستن EMU از اقتصاددانان مشهور مانند کروگمن و روبینی یک ویژگی مشترک در روزنامه های انگلیس و آمریکایی بود. این چشم انداز بدبین در مورد یورو با اعتقادات سیاست گذاران و مفسران چینی در تضاد است. برای اکثریت قریب به اتفاق اعضای نخبگان مالی چین که طی چند سال گذشته برای این مطالعه مصاحبه شده است ، احتمال شکستن منطقه یورو دورافتاده است. آنها تصدیق می کنند که با نداشتن اتحادیه مالی تمام عیار ، همیشه در مورد این پروژه شک و تردید خواهد بود ، اما از نظر آنها ، پراکندگی یورو بعید است.

خوش بینی سیاست گذاران چین در مورد آینده یورو در اقدامات آنها منعکس شده است. اینکه یورو در طی بزرگترین بحران وجودی خود توانست ارزش نرخ ارز خود را بالاتر از دلار آمریکا حفظ کند ، تا حدودی به دلیل اعتماد به نفس چینی ها به ادغام بلند مدت واحد است. یکی از مهمترین لحظات تاریخ یورو 26 مه 2010 ، در میان بحران بدهی یونان بود ، هنگامی که یک گزارش مالی تایمز فاش کرد که امنیت چین در پی بحران "منابع بدهی یورو را بررسی می کند". 3]در آن لحظه ، ایجاد تسهیلات ثبات مالی اروپا (EFSF) سرانجام توافق شده بود اما هنوز در بازارها عدم اطمینان زیادی وجود داشت و یورو هنوز در حال سقوط آزاد بود و در پایان به علامت 1. 20 دلار آمریکا نزدیک شد. از سال 2009 (شکل 2 را ببینید).

شکل 2. نرخ ارز دلار یورو ایالات متحده ، 1999 تا مارس 2012

با انتشار گزارش FT ، این ارز واحد 1. 5 ٪ دیگر سقوط کرد و نزدیک به چهار سال در برابر Greenback بود. اعتماد به نفس در یورو از بین رفت. با این حال ، در آنچه که فقط می توان به عنوان یک اقدام نجات هماهنگ تعبیر کرد ، دولت چین قدم برداشت و به تثبیت ارزش یورو در یک لحظه تعیین کننده کمک کرد. تنها ساعاتی پس از انتشار گزارش FT ، ایمن آن را "بی اساس" توصیف کرد و تأکید کرد که به عنوان یک سرمایه گذار بلند مدت مسئول اروپا یکی از بازارهای اصلی سرمایه گذاری در مبادلات مبادله ای است.

برای برطرف کردن هرگونه شک و تردید ، در همان روز Gao Xiqing ، رئیس شرکت سرمایه گذاری چین (CIC) ، همچنین در دفاع از ارز واحد و چند روز بعد رئیس جمهور صندوق تأمین اجتماعی ، دای شیانگلونگ ، به طور عمومی بیرون آمدهمچنین از آن حمایت کرد. استراتژی چین برای کمک به یورو کار کرده است: واحد ارز در 8 ژوئن 2010 با قیمت 1. 1942 دلار آمریکا پایین آمد و به بیش از 1. 30 دلار کمتر از یک ماه بعد بازگردد (شکل 2 را در بالا ببینید).

تأثیر چین در نگه داشتن ارز اروپایی توسط هیچ کس غیر از سرمایه گذار FX جورج سوروس که گفت پس از تشخیص اینکه مدتی او مواضع خود را با یک ارز واحد کوتاه کرده بود که "چین یورو را نجات داد" بود ، تأیید شد. [4]

در طول بقیه سال 2010 ، چین در لحظه های مهم ، حمایت خود را از حاشیه منطقه یورو نشان داد. در نوامبر 2010 ، در زمانی که ایرلند مجبور به وثیقه شد ، خبرگزاری دولتی چین شین هوا ، سرمقاله ای با عنوان "یورو شکست نخواهد خورد" منتشر کرد. آن گفت:

‘برخلاف ادعای گسترده مبنی بر اینکه منطقه یورو محکوم به شکستن است ، ارز واحد شکست نخواهد خورد.[…] با وجود کاستی های خود ، که در معرض بحران بدهی قرار گرفته است ، یورو مزایای اقتصادی و ثبات ارز را برای اعضای خود به ارمغان آورده است. تجزیه یورو از نظر سیاسی غیرقابل قبول خواهد بود. [5]

باز هم ، بین نرخ ارز یورو-دلاری و حمایت عمومی چین ارتباط خاصی وجود دارد. بین 4 نوامبر و 29 نوامبر 2010 ، روزی که سرمقاله Xinhua منتشر شد ، یورو از 1. 42 دلار به 1. 31 دلار آمریکا سقوط کرد ، که سقوط قابل توجهی است. به طور تصادفی ، پس از 30 نوامبر 2010 ، ارز اروپایی وارد یک تظاهرات چند ماهه جدید شد که دوباره در آوریل 2011 به اوج جدید 1. 48 دلار آمریکا رسید (شکل 3 را ببینید).

شکل 3. نرخ ارز دلار یورو آمریکا ، 1999 تا مارس 2012

این بدان معنا نیست که حرکت نرخ ارز یورو منحصراً به اقدامات چینی بستگی دارد. اما حمایت عمومی قوی توسط بازیکن کالیبر چین مطمئناً در درک بازار تأثیر می گذارد. این تفسیر توسط اعتقاد گسترده در بین بازرگانان FX تقویت می شود که هر زمان که یورو پایین تر از علامت 1. 30 دلار آمریکا باشد ، به طور فعال در بازار مداخله می کنند. [6]

موفقیت استراتژی چین در ساخت جامعه سرمایه گذاری بر این باور است که در پشت یورو ایستاده است در فوریه 2011 هنگامی که خبرنگار ارشد FT برای امور مالی بین المللی ، هنی فرستنده ، یک قطعه را نوشت که نشان می دهد دلیل قدرت نرخ ارز یورو در مقابل--در حال حاضر Greenback این بود که "چینی ها در حال خرید بدهی حاکمیت اروپایی به یک روش بزرگ و برای چی ن-بسیار عمومی هستند. [7]

با وجود همه این گزارش ها ، و اظهارنظرهای گسترده ای در مطبوعات مبنی بر افزایش بدهی های خود از ایتالیا ، اسپانیا ، ایرلند ، پرتغال و یونان ، حقیقت این است که هیچ کس نمی داند که بدهی اروپا چقدر دارد و آیا این امر داردبیشتر در بدهی هسته یا محیطی سرمایه گذاری می شود. بر خلاف ایالات متحده ، کشورهای اروپایی دارندگان بدهی خود را فاش نمی کنند تا بتوانند ادعا کنند که چین بدون اثبات آن روی آنها سرمایه گذاری می کند و چین می تواند همین کار را انجام دهد. بنابراین ، ما فقط می توانیم خریدهای چینی را تخمین بزنیم. با این وجود ، پس از نگاه به شواهد مورد نظر ، عادلانه است كه بگوییم كلی چین احتمالاً استراتژی متنوع سازی دیرینه خود را به دور از دلار و یورو در طول بحران ادامه داده است.

تعدادی از مطالعات منتشر شده بین سالهای 2011 و 2012 توسط Standard Chartered Bank ، Bank of America-Merrill Lynch و Bank of New York Mellon نشان دادند که چین بین ژوئن 2010 و ژوئن 2011 به طور قابل ملاحظه ای متنوع بوده است. در حالی که قبلاً 65 ٪ از خریدهای جدید دلار بودندابزارهای فرقه ای مطابق با توزیع کلی سهام انباشته شده ، در این دوره ، دارایی های فرقه ای دلار تنها 54 ٪ از کل خریدها را تشکیل می دهند که یورو از این تغییر بهره می برد.

بنابراین ، این داده ها از اظهارات نخست وزیر چین ون جیابائو در ژوئن سال 2011 در سفر خود به اروپا حمایت می کنند که "چین یک سرمایه گذار بلند مدت در بازار بدهی حاکمیت اروپا است" و "در سالهای اخیر ما با حاشیه ای از منابع ما افزایش یافته است".[8]

در مارس 2012 ، رئیس SAFE ، YI Gang ، مجدداً تأکید کرد که چین با خرید بدهی از کشورهای تحت استرس مالی ، ارز اروپایی را افزایش داده است. با این حال ، در همین مداخله ، یی به صراحت نگفت که چین همچنان به خرید بدهی محیطی منطقه یورو ادامه خواهد داد. برعکس ، وی تأکید کرد که از این پس چین ترجیح می دهد در دارایی های صنعتی و استراتژیک در اروپا سرمایه گذاری کند تا "از انتقاد درونی از وثیقه اروپا غنی جلوگیری کند". [9]

این رویکرد محتاط تر به تغییر استراتژی چین در پایان سال 2011 و آغاز سال 2012 اشاره دارد ، همانطور که در زیر توضیح داده شده است.

با این حال ، با توضیح حمایت چین از یورو در این مرحله ، شایان ذکر است که چرا چین به موفقیت ارز اروپا اطمینان دارد و چرا حاضر است سرمایه سیاسی و مالی را در این پروژه سرمایه گذاری کند. پنج دلیل درهم تنیده در اینجا مشخص شده است.

(1) متنوع سازی ذخایر خارجی اولین عامل برای توضیح اینکه چرا چین از یورو حمایت می کند این است که چین بیش از حد وابسته و بیش از حد به دلار آمریکا شده است. ارزش Greenback برای چندین دهه در حال کاهش ساختاری بوده است و این یک نگرانی اساسی در پکن است. یک بازیکن بازار ارزی 4 تریلیون دلاری ایالات متحده با ظرفیت آتش سوزی چین در هنگام متنوع سازی دارایی های خود ، انتخاب های محدودی دارد. برای اختصاص سرمایه گذاری های FX خود به یک بازار عمیق ، گسترده و مایع نیاز دارد. تنها ارز دیگری که می تواند با تنوع چینی مقابله کند ، یورو است و حتی محدودیت های خود را نیز دارد. سطح 1. 60 دلار آمریکا در سال 2008 به طور گسترده در بازارها به عنوان حد بالایی دیده می شود.

(2) با حفظ ارزش بدهی های یورو با تنوع فزاینده به ارز واحد ، چین نیز بیشتر نگران ارزش یوروهایی است که قبلاً دارد. همانطور که در بالا ذکر شد ، در سال 2010 منابع SAFE فاش کردند که تقریباً 26 ٪ از ذخایر ارزی چین در ابزارهای تولید شده یورو اختصاص داده شده است. شواهد جمع آوری شده برای این مطالعه نشان می دهد که با وجود برخی از فراز و نشیب ها ، بسیار محتمل است که ، به طور کلی ، چین استراتژی متنوع سازی بلند مدت خود را در طول بحران حفظ کرده است ، به این معنی که تاکنون سهم دارایی های یورو خودباید در حدود 30 ٪ کمی بالاتر باشد. با توجه به اینکه چین 4 تریلیون دلار ذخایر دارد ، این بدان معنی است که منابع یورو آن بیش از 1 تریلیون دلار است. برای بیان این موضوع ، این بیش از قدرت آتش سوزی مکانیسم ثبات اروپا (ESM) است. به عبارت دیگر ، یورو برای شکست برای چین بسیار بزرگ است.

(3) اهمیت محاسبات بازار اروپا نه تنها بر حفظ ارزش یورو برای حفظ قدرت خرید ثروت ملی خود که در محصولات با ارزش یورو اختصاص یافته است ، متمرکز شده است. همچنین برای حفظ رقابت صادرات خود در منطقه یورو و اتحادیه اروپا به یک یورو نسبتاً قوی نیاز دارد. یورو دومین بازار صادرات چین پس از ایالات متحده (و بزرگترین اتحادیه اروپا) است ، بنابراین اگر یورو نسبت به RMB کاهش یابد ، محصولات چینی تقاضای کمتری خواهند داشت. این یک عامل مهم است زیرا چین هنوز هم تا حد زیادی به بخش صادرات خود وابسته است تا بیکاری را پایین نگه دارد. علاوه بر این ، بازار اتحادیه اروپا برای صادرات چینی ها بلکه برای واردات آن و به دست آوردن دانش دانش غربی در فناوری و برند مهم نیز مهم است. اتحادیه اروپا ارائه دهنده اصلی فناوری با ارزش افزوده بالا به چین است. بنابراین چین علاقه ذاتی به حفظ ثبات اقتصادی ، سیاسی و اجتماعی در منطقه یورو دارد. باز هم در این حالت ، یورو برای سقوط بسیار بزرگ است و برای شکست برای چین بسیار مهم است.

(4) افزایش نفوذ سیاسی در اروپا با حمایت از یورو در لحظه ای از بحران ، دولت چین به دنبال تقویت نفوذ سیاسی خود در اروپا ، به ویژه در کشورهای محیطی با پول نقد است و اروپایی ها را به عنوان متفقین در اقتصادی بین المللی به دست می آورد. اختلافاتبه عنوان مثال ، از زمان شروع بحران ، مقامات اروپایی از انتقاد عمومی از زیر قدردانی RMB خودداری کردند. تا سپتامبر 2011 ، پس از گذشت بیش از یک سال از حمایت از حاشیه منطقه یورو ، چین شروع به درخواست بازپرداخت برای کمک به خود کرد.

به نظر می رسد این یک لحظه مهم در نگرش چین نسبت به بحران منطقه یورو است. این زمان بود که رهبران چین معتقد بودند که می توانند با همتایان اروپایی خود معامله کنند و در نتیجه همکاری استراتژیک بین چین و اتحادیه اروپا را تقویت کنند. این پیشنهاد توسط نخست وزیر ون جیابائو صریحاً هنگامی که وی اظهار داشت "اعطای اعطای چین از وضعیت اقتصاد بازار (MES) و/یا بلند کردن تحریم تسلیحات اتحادیه اروپا توسط رهبران چینی و شهروندان مطلوب تلقی می شود و به این ترتیب به حمایت از وثیقه چین کمک می کنداز اروپای ثروتمند '. [10]

(5) میل به جهان سه قطبی در نهایت سیاست گذاران چینی ایده تجزیه یورو را رد می کنند زیرا آنها به ساختن نظم جهانی چند قطبی خارج از هژمونی ایالات متحده معتقدند. در حالی که G-2 که توسط ایالات متحده و چین برای اداره جهان تشکیل شده است ممکن است یک مفهوم مد روز در ایالات متحده باشد، این پیشنهادی است که در پکن از حمایت زیادی برخوردار نیست. چین از کشتی گرفتن تنها با آمریکای قدرتمند احساس ناراحتی می کند: در عوض، چین می خواهد دنیای چند قطبی بسازد و اروپا به عنوان قطب مهمی در این پیکربندی جدید دیده می شود. توازن قدرت مثلثی مترادفی برای ثبات سیاسی در فرهنگ سنتی چین است. بنابراین، در سناریوی ایده آل خود برای نظم جهانی سه قطبی، سیاست گذاران چینی به اتحادیه ای قوی، متحد و مستقل با قدرت کافی برای کمک به چین برای مقابله با سلطه ایالات متحده نیاز دارند. یورو نمایش واضحی از پروژه ادغام اروپا است، و بنابراین بقای آن باید تضمین شود.

چین حمایت آشکار خود از یورو را کاهش داد به نظر می رسد که در پاییز 2011 استراتژی چین در قبال ارز واحد به نقطه عطفی رسیده است. از قضا، این همزمان با لحظه ای بود که سیاستگذاران اروپایی آشکارا از چین درخواست حمایت مالی کردند. در پایان اکتبر 2011، رئیس EFSF، کلاوس رگلینگ، به پکن پرواز کرد تا مقامات چینی را متقاعد کند که در صندوق نجات اروپا سرمایه گذاری کنند. این دیدار بازتاب گسترده ای در مطبوعات داشت. با این حال، چنین توجه رسانه ای معکوس بود. این تنها به تقویت صداهایی در چین کمک کرد که این سوال را مطرح می کردند که چین در حال توسعه باید اروپای توسعه یافته را نجات دهد.

اگر رهبران چین در ازای تلاش های مالی خود چیزی برای نشان دادن داشتند، حمایت چین از منطقه یورو برای مخاطبان داخلی آن آسان تر بود. با این حال، به گفته چندین شرکت کننده چینی در این پروژه تحقیقاتی، احساس پکن این است که اروپا از کمک چین قدردانی نکرده است.

اول از همه، علیرغم وعده ها برای بررسی موضوع، اروپایی ها تمایلی به اعطای وضعیت اقتصاد بازار به چین نداشتند. این موضوع ون جیابائو را ناامید کرد، زیرا این یکی از اهداف اصلی او در طول دوره 10 ساله ریاست جمهوری او بود. ثانیاً، این احساس وجود داشت که افکار عمومی در اروپا به طور فزاینده ای نسبت به نفوذ مالی چین دشمنی می کنند. صحبت در مورد نجات چین از منطقه یورو تنها لفاظی "تهدید چین" را افزایش داد.

به طور کلی، چین حمایت خود از یورو را یک حرکت استراتژیک برای تقویت مشارکت خود با اروپا می دانست، در حالی که اروپایی ها همچنان این رابطه را صرفاً بر اساس دلایل اقتصادی می دیدند. از این نظر، نجات یورو بسیار سخت به نظر می رسد.

سیاستگذاران پکن در مواجهه با عدم تمایل اروپا برای وارد شدن به یک توافق کوتاه مدت، تصمیم گرفتند استراتژی خود را با این استدلال لفاظی تغییر دهند که چین قطعاً می تواند کمک کند، اما در نهایت این به اروپایی ها بستگی دارد که بحران خودشان را حل کنند. بنابراین، با دور شدن از کمک های ناموفق دوجانبه، در سال 2012 چین تصمیم گرفت که از طریق مسیر چندجانبه صندوق بین المللی پول به اروپایی ها کمک کند.

این حرکت با هدف دستیابی به چندین هدف انجام شد. از طرد افکار عمومی در چین و اروپا جلوگیری کرد. این درخواست چین برای افزایش قدرت رای خود در صندوق بین المللی پول را تقویت کرد و به طور غیرمستقیم بر اروپا فشار آورد تا اقدامات خود را جمع کند، زیرا وجوه تعهد شده توسط کشورهای بریکس مشروط به کاهش کرسی های اروپایی ها در هیئت اجرایی صندوق بین المللی پول است، همانطور که توافق شده است. در سال 2010

چین استراتژی آلمان برای یورو را کشف می کند با توجه به حمایت فعالی که چین در طول بحران از منطقه یورو ارائه کرده بود و روابط نزدیک بین برلین و پکن، سیاست گذاران این کشور مشتاق بودند با همتایان آلمانی خود بحث کنند که چگونه می توان حمایت را به اتحاد استراتژیک بین تبدیل کرد. اروپا و چین. اما در کمال تعجب، برلین به جای تشکر از پکن برای کمک مالی و ورود به یک گفتگوی استراتژیک، پیامی واضح ارسال کرد که خریدهایش نسبتاً معکوس بوده است.

همانطور که چندین مقام چینی و اروپایی در مصاحبه های انجام شده برای این مطالعه تأیید کردند، در اوج بحران، واکنش برلین به خرید بدهی های حاشیه ای منطقه یورو از سوی چین این بود: اسپرد اوراق قرضه یک مکانیسم فشار کارآمد برای وادار کردن رهبران سیاسی در کشورهای پیرامونی به انجام این کار است. اصلاحات ساختاری لازم برای بازیابی رقابت پذیریدقیقاً به این ترتیب بود که آلمان با همکاری بانک مرکزی اروپا توانست سیلویو برلوسکونی را مجبور به استعفا کند. این سطح از حاشیه های درون اروپایی مقامات چینی را متحیر کرد و پیچیدگی سیاست اروپا را برای آنها آشکار کرد.

به طور کلی، استراتژی آلمان، همانطور که مقامات چینی توصیف کردند، استفاده از این بحران برای «ساخت اروپای بیشتر» در راستای خطوط فدرال بوده است. این امر با واداشتن کشورهای ناخواسته به توافق برای تجمیع حاکمیت بیشتر تحت ساختارهای فراملی به دست آمده است. باید تاکید کرد که آلمان همواره ادعا کرده است که اتحادیه پولی بدون اتحادیه سیاسی غیر ممکن است.[11]بنابراین، رویکرد «دست آزار» مرکل، هدف مشترک بانک مرکزی اروپا، استفاده از فشار بازار برای دستیابی به اتحادیه مالی و سیاسی لازم برای تبدیل یورو به ارزی پایدار است.

فشار بازار در دو مرحله استفاده می شود. اولاً، فشار بازار رهبران سیاسی را وادار می کند تا اصلاحات ساختاری مورد نیاز برلین و فرانکفورت را انجام دهند. همانطور که رئیس بانک مرکزی اروپا، ماریو دراگی، تشخیص داده است: «نرخ های بهره بالا مهم ترین منبع فشار برای دولتی است که در برابر اصلاحات مقاومت می کند».[12]

ثانیاً، اگر تلاش ها ناکافی باشد و فشارها ادامه یابد، این کشورها موظف هستند، همانطور که اکنون به طور رسمی توسط برنامه معاملات پولی قطعی بانک مرکزی اروپا (OMT) الزامی شده است، درخواست یک بسته نجات از مکانیسم ثبات اروپا (ESM) کنند، به این معنی کهآنها باید حاکمیت بیشتر خود را به بروکسل واگذار کنند.

استراتژی مرزی آلمان بدون ریسک نیست. در واقع، نگرانی های چین در مورد داروهای خشن که توسط آلمان تجویز می شود، در چندین مصاحبه انجام شده برای این مقاله مطرح شده است. یک مقام ارشد چینی فاش کرد که مقامات آلمانی چندین بار به آنها گفته اند که برای حفظ فشار برای اصلاحات نباید بدهی زیادی از این کشورها بخرند، اما خود او در دیدار فوریه 2012 به مرکل گفت که ترکیب مالی مهم است. تحکیم و اصلاحات ساختاری با سرمایه گذاری، با آنچه چین "توسعه" می نامد.

به طور خلاصه، از پایان سال 2011، دلایل متعددی چین را در مورد حمایت آشکار از منطقه یورو محتاط تر کرد: عدم تمایل اروپایی ها به انعقاد یک معامله استراتژیک در پاسخ به حمایت مالی، واکنش افکار عمومی هم در چین و هم در اروپا. و درک این موضوع که آلمان، قابل اعتمادترین شریک آن در اروپا، ممکن است استراتژی خاص خود را برای حل بحران داشته باشد.

تأثیر آلمان بر تفکر چینی نباید دست کم گرفت. دلایل دیگر رویکرد محتاطانه چین مطمئناً مهم است ، اما قابل توجه است که چندین مصاحبه شونده با پیوندهای نزدیک با رهبری چین تشخیص می دهند که شاید این اشتباه باشد که در سال 2010 و 2011 در بازارهای بدهی محیطی یورو آشکارا مداخله کنید و در نتیجه آلمان را تضعیف کنید. استراتژی بلند مدت.

جالب اینجاست که به نظر می رسد این استراتژی پایین تر توسط چین تأثیر مشخصی در بازارها داشته است. در نیمه اول سال 2012 بازده بدهی ایتالیایی و اسپانیا به دلیل عدم تقاضای سرمایه گذاران بین المللی شروع به افزایش کرد (شکل 4 را ببینید).

شکل 4. بازده اوراق قرضه 10 ساله اسپانیایی و ایتالیایی ، ژانویه تا اکتبر 2012

در همین زمان ، در بازار FX ، از پایان سال 2011 تا ژوئیه 2012-هنگامی که دراگی سخنرانی بازی خود را در مورد برگشت ناپذیری ارز واحد ارائه داد-یورو کاهش پایدار را از 1. 45 دلار به 1. 20 دلار آمریکا آغاز کرد (شکل را ببینید5)در این دوره ، ارز اروپایی حتی علامت 1. 30 دلار آمریکا را نقض کرد ، که همانطور که گفته شد برای بسیاری از معامله گران FX یک طبقه مصنوعی است که توسط ایمن تنظیم شده است.

شکل 5. نرخ ارز دلار یورو ایالات متحده ، 1999 تا مارس 2013

باز هم ، عدم اقدام چین در این دوره ممکن است تنها دلیل افزایش بدهی ایتالیایی و اسپانیا و ارزش یورو از دست رفته باشد. این دوره عملیات بازپرداخت طولانی مدت ECB (LTRO) بود که یورو را به سمت پایین سوق داد و هنگامی که احساسات عمومی بازار به دلیل احتمال درک شده Grexit بدتر شد. در هر صورت ، همانطور که در بالا ذکر شد ، عدم حضور بازیکنی مانند چین در بازارها تأثیرات عمده ای دارد ، به ویژه به این دلیل که وقتی این امر دیگران را ترغیب می کند نیز به ترک آن ترغیب شوند. البته این نیز هنگام بازگشت به بازار برای افزایش یورو نیز قابل اجرا است.

نتیجه گیری: چگونه می توان حمایت دیرینه چین از یورو را توضیح داد؟پنج دلیل برجسته شده است: (1) چین برای کاهش وابستگی بیش از حد خود به دلار نیاز دارد و یورو تنها جایگزین معتبر است.(2) با حفظ روند متنوع سازی خود در طی سالهایی که چین اکنون بیش از 1 تریلیون دلار یورو جمع کرده است.(3) بازار اروپا برای توسعه چین بسیار مهم است.(4) چین مشتاق استفاده از حمایت مالی خود برای تقویت اهرم استراتژیک خود در اروپا است. و (5) چین از نظم جهانی چند قطبی که در آن اتحادیه اروپا به عنوان سومین قطب اصلی قادر به تعادل هژمونی ایالات متحده است ، حمایت می کند. این عناصر باعث می شود یورو خیلی بزرگ باشد تا برای سیاست گذاران چین شکست بخورد.

با این وجود ، این مقاله همچنین مشکلاتی را که چین در تبدیل حمایت مالی خود از حاشیه منطقه یورو در نتایج استراتژیک با آن روبرو شده است ، نشان داده است. افکار عمومی هم در چین و هم در اروپا این ایده را رد می کنند که چین فقیر باید اروپا غنی را وثیقه کند. علاوه بر این ، سیاست گذاران اروپایی مایل به ورود به هرگونه چانه زنی استراتژیک نیستند. اروپا وضعیت اقتصاد بازار چین را اعطا نکرده است و هیچکدام از آن تحریم اسلحه خود را برداشته است ، تا حدودی به این دلیل که این امر باعث ناراحتی ایالات متحده می شود ، که همچنان نزدیکترین شریک استراتژیک اروپا است. از این رو ، یورو برای نجات خیلی سخت بود.

به تمام این دلایل ، در پایان سال 2011 پکن حمایت خود را از حاشیه منطقه یورو کاهش داد. از قضا ، هنگامی که اروپایی ها به طور علنی از کمک مالی چین خواستند ، پکن اصرار داشت که باید از طریق صندوق بین المللی پول هدایت شود. این اشتباه برای اروپایی ها بود که با توجه به اینکه سیاستگذاران چینی بسیار مراقب هستند که در خانه به عنوان خم شدن فشار خارجی در خانه دیده نشوند ، از آنها حمایت مالی می کنند.

عدم تمایل چین به کمک نیز به این دلیل بود که اروپایی ها استراتژی متحدی نداشتند. سیاستگذاران چینی با سیگنال های متناقض روبرو شدند. از یک سو ، سیاستگذاران کشورهای بحرانی از آنها می خواهند که در بدهی خود سرمایه گذاری کنند و در نتیجه وابستگی استراتژیک خود را تقویت کنند. از طرف دیگر ، مقامات آلمانی به آنها می گفتند كه كمك ضد تولید است و هیچ چیز برای مذاكره در قلمرو استراتژیک وجود ندارد. در مواجهه با این سطح از آستانه های داخل اروپایی ، جای تعجب نیست که سیاستگذاران چینی تصمیم گرفتند به عقب برگردند و به اروپایی ها اجازه دهند بحران را به خودی خود حل کنند.

این بدان معنا نیست که چین از حمایت از ارز اروپا دست خواهد کشید. باید به امید استفاده از کمک مالی خود برای افزایش اهرم استراتژیک خود در اروپا و تمایل به تنوع در یورو بر اساس ملاحظات اقتصادی و گسترده تر ژئوپلیتیکی ، تمایز بین چین ایجاد شود. به عنوان مثال ، چین بسیار مشتاق سرمایه گذاری در Eurobonds است. تا زمانی که این سطح از ادغام مالی و سیاسی حاصل نشود ، محتمل ترین سناریو این است که چین روند متنوع سازی خود را ادامه خواهد داد در حالی که هر بار که یورو به طور قابل توجهی پایین تر از علامت 1. 30 دلار است ، به طور مرتب در بازار مداخله می کند.

حمایت چین هم نعمت و هم نفرین برای منطقه یورو است. در حالی که چین یک بازیگر اصلی در حفظ اعتماد به نفس بازار در منطقه یورو است ، در این مرحله یورو ضعیف تر دقیقاً همان چیزی است که حاشیه منطقه یورو برای تغییر مجدد کسری حساب فعلی خود و بازپرداخت بدهی های خود نیاز دارد.

تحلیلگر ارشد میگوئل اوترو-اگلزیاس برای اقتصاد اروپا و بازارهای نوظهور ، انستیتوی سلطنتی Elcano |miotei

[1] این ARI یک نسخه متراکم از مقاله آکادمیک توسط M. Otero-Iglesias (2014) ، "یورو برای چین است: بسیار مهم برای شکست و نجات بسیار دشوار است" ، بررسی اقیانوس آرام.

[2] رویترز (2010) ، "چین نگاهی نادر به ذخایر ، سنگین دلار" ، 3/IX/2010 ارائه می دهد.

[3] Financial Times (2010) ، "چین بررسی های جسورانه یورو را بررسی می کند" ، 26/V/2010.

[4] رویترز (2010) ، "سوروس: چین یورو را نجات داد" ، 15/IX/2010.

[5] Xinhua (2010) ، "یورو شکست نخواهد خورد" ، 29/XI/2010.

[6] M. Casey (2012) ، "چین ، ECB ، تختخواب های عجیب و غریب در مقاومت یورو" ، ساعت بازار (WSJ) ، 9/V/2012 ؛T. Durden (2011) ، "این رسمی است: چین خریدار روزانه" رمز و راز "میلیاردها یورو است ، وبلاگ پرچین صفر ، 26/VI/2011.

[7] H. Sender (2011) ، "چین از حمایت از یورو" ، Financial Times ، 3/II/2011 به دست آورد.

[8] رویترز (2011) ، "چین برای سرمایه گذاری طولانی مدت در بدهی اروپا" ، 25/VI/2011.

[9] China Daily (2012) "نمایش اعتماد به نفس در اروپا" ، 13/III/2012.

[10] N. Casarini (2012) ، "برای چین ، یورو یک شرط امن تر از دلار است ، مقاله تحلیل مطالعات امنیت اتحادیه اروپا ، EUISS ، پاریس ، ژوئن.

[11] M. Otero-Iglesias (2014) ، ‘آلمان و اتحادیه سیاسی به یورو: هیچ چیز بدون فرانسه حرکت نمی کند" ، مقاله کار ، NR 8/2014 ، انستیتوی سلطنتی الکانو ، مادرید.

[12] der Spiegel (2012) ، "ما فقط نمی توانیم بنشینیم و هیچ کاری انجام دهیم" ، مصاحبه با رئیس جمهور ECB ماریو دراگی ، 29/X/2012.

این مقاله را به اشتراک بگذارید

پرونده های پیوست شده به این محتوای elcano

آخرین اخبار را از طریق ایمیل دریافت کنید

ارزیابی پیامدهای COVID-19 و جنگ در اوکراین برای روابط آفریقا و اروپا و آفریقا

// ارسال شده در 29 نوامبر 2022

پخش "استرالیا ، کره و ژاپن: استراتژی های قابل قبول بین چین و ایالات متحده"

// ارسال شده در 25 نوامبر 2022

میگوئل اوترو-اگللسیاس تحلیلگر ارشد در انستیتوی سلطنتی الکانو و استاد دانشکده IE جهانی و امور عمومی است. وی همچنین همکار تحقیقاتی در موسسه اتحادیه اروپا و آسیا در دانشکده مدیریت ESSCA در فرانسه است. پیش از این او استادیار در اقتصاد سیاسی بین المللی (IPE) در Essca در پاریس ، مدرس کمکی در خانه ملکه الیزابت بود […]