ارز دیجیتال در مقابل ارز رمزنگاری شده: موضوع اصلی چیست؟

لایحه کریپتوکارنسی به دنبال ممنوعیت تمام رمزارزهای خصوصی در هند با استثنائات خاص برای ارتقای فناوری اساسی است.

دهلی نو: با گزارش هایی مبنی بر اینکه دولت به دنبال ممنوعیت ارزهای دیجیتال خصوصی در کشور از طریق لایحه ای در جلسه زمستانی آتی پارلمان و ایجاد چارچوبی برای ارز دیجیتال رسمی که توسط بانک مرکزی هند (RBI) صادر می شود، است. درک تفاوت بین این دو ضروری است. در حالی که همه ارزهای دیجیتال را می توان ارزهای دیجیتال نامید، عکس این موضوع درست نیست. دلیل آن را توضیح می دهیم. تفاوت اصلی: ارزهای دیجیتال توسط یک الگوریتم کامپیوتری مدیریت می شوند، در حالی که ارزهای دیجیتال توسط یک مرجع پشتیبانی می شوند. اکنون، ارزهای دیجیتال ویژگی هایی مشابه سایر ارزها از خود نشان می دهند، اما شکل فیزیکی مانند اسکناس و سکه ندارند. می توانید ارز دیجیتال را با ارز دیگری دریافت، انتقال و/یا مبادله کنید. می توان از آن برای پرداخت هزینه کالاها و خدمات، به عنوان مثال، در یک فروشگاه آنلاین استفاده کرد.

وقتی صحبت از ارز دیجیتال می شود ، مرجع صدور از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به عنوان مثال ، معمولاً به فرم الکترونیکی پول فیات صادر شده توسط دولت ها اشاره دارد. در هند ، مانند ارز معمولی فیات ، این بانک ذخیره هند خواهد بود که ارز دیجیتال صادر می کند. RBI در ماه ژوئیه گفت که در حال کار به سمت ارز دیجیتال خود و ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) است."CBDC مناقصه قانونی است که توسط یک بانک مرکزی به شکل دیجیتال صادر می شود. این همان ارز فیات است و با ارز فیات یک به یک قابل تعویض است. CBDC یک ارز دیجیتالی یا مجازی است اما با ارزهای مجازی خصوصی که طی یک دهه گذشته قارچ شده است قابل مقایسه نیست. ارزهای مجازی خصوصی در برابر مفهوم تاریخی پول شانس قابل توجهی دارند. "ارز دیجیتالی توسط دولت حمایت می شود ، و این امر به حاکمیت اعطا می شود. Seigniorage تفاوت بین ارزش ارز و هزینه چاپ آن است. دولت در یک ارز دیجیتالی بالاتری کسب می کند زیرا هزینه معامله (در برابر چاپ یادداشت ها و سکه ها) بسیار پایین تر است."در اصل ، ساده ترین نمونه ارزهای دیجیتال CBDCS یا ارز دیجیتال بانک مرکزی است که هدف آن سهولت و تسهیل معاملات در مرزها است. بر خلاف ارزهای رمزنگاری شده ، ارز دیجیتال نیازی به رمزگذاری ندارد و کاربران برای استفاده از رمزهای ایمن و منحصر به فرد به منظور استفاده از رمزهای ایمن و منحصر به فرد نیاز دارند. Shruti Kaushik ، نویسنده blockchain توضیح می دهد. پس ارزهای رمزپایه چیست؟ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین و اتریوم اساساً قطعاتی از کد رایانه هستند که توسط هیچ مرجع مدیریت نمی شوند. ایجاد و همچنین استفاده از طریق یک دفترچه توزیع شده ، به طور معمول یک blockchain ، که به عنوان یک پایگاه داده معاملات مالی عمومی خدمت می کند ، حفظ می شود. بنابراین ارزهای رمزنگاری شده به طور معمول از کنترل غیرمتمرکز استفاده می کنند که هیچ شخص ثالث برای داشتن اقتدار بر سرمایه گذاران وجود ندارد. کاوشیک افزود: "ارزهای رمزنگاری شده (زیر مجموعه ارز دیجیتال) مستقل از هر ائتلاف یا اقتدار مرکزی هستند و فقط با رمزگذاری قوی تعیین می شوند. مانند بیت کوین و اتریوم ؛ آنها از نظر طبیعت غیر متمرکز هستند و ناشناس ماندن آنها را در حساب های خود ارائه می دهند."واد"یکی از مهمترین تفاوت ها بین ارز دیجیتال و رمزنگاری ، فناوری اساسی است.