نگرانی اروپایی ها برای سرمایه گذاری در ایران

اما اوضاع پیچیده است ، و حرکت بعدی غرب می تواند آن را برای ایرانیان معمولی بدتر کند

اشتراک گذاری

کپی

چاپ

اعتراضات ، هواپیماهای بدون سرنشین بهبود اقتصادی ایران را به صورت مارپیچ می فرستند

در تابستان گذشته ، اقتصاد ایران پس از یک دهه رکود که عمدتاً توسط تحریم های ایالات متحده به وجود آمده بود ، در مسیر بهبود اقتصادی به نظر می رسید.

اما از آن زمان دو رویداد این روند را از بین بردند. اعتراضات جوانان که پس از درگذشت ماهسا امینی 22 ساله در حالی که در بازداشت پلیس و فروش هواپیماهای بدون سرنشین ایران به مسکو در هنگام حمله روسیه به اوکراین ، باعث تاریک شدن آب و هوای سرمایه گذاری شده و به نظر می رسد که هر فرصتی برای ایران برای بازیابی دسترسی به بازارهای جهانی کشته است. در هر زمان به زودی.

انتخابات رئیس جمهور ابراهیم ریزی در ژوئن سال 2021 به هاردینرهای ایران بر همه اهرم های قدرت و سکو کنترل کرد تا جایی که پیشینیان معتدل و اصلاح طلب وی شکست خورده اند - یک اقتصاد پررونق در حالی که در برابر تحریم های آمریکا مقاومت می کند.

سال 2021 ایران (21 مارس 2021 تا 21 مارس 2022) برای اقتصاد مقاومت نسبتاً مناسب بود. براساس داده های رسمی ، تولید ناخالص داخلی 4. 7 درصد رشد داشته است ، کمی بهتر از میانگین برای خاورمیانه 4. 3 درصد. همچنین پیش بینی های صندوق بین المللی پول و پیش بینی های بانک جهانی 2-3 درصد برای سال را شکست داد. روند صعودی تا سه ماهه اول سال نو ایران (بهار 2022) ادامه یافت ، هنگامی که تولید ناخالص داخلی 4. 2 درصد (سه ماهه) رشد کرد. مهمتر از همه ، داده های نظرسنجی نشان می دهد که مخارج واقعی مصرف کننده - اندازه گیری استاندارد زندگی - 11 درصد افزایش یافت و میزان فقر کاهش یافت.

این پیشرفت ها به هر سیاستی خاص اتخاذ شده توسط دولت قاتل دشوار است و رشد تقریباً نیمی از آن به 2. 5 درصد کاهش یافته است ، در سه ماهه دوم سال (تابستان 2022) قبل از اینکه اعتراضات در اواسط ماه سپتامبر منفجر شود. چنین رشد متوسطی به راحتی می تواند نتیجه بگیرد در حالی که اقتصاد با شوک بزرگ خارجی مانند "حداکثر فشار فشار" ترامپ در سال 2018 تنظیم می شود. به احتمال زیاد ، این نتیجه کاهش تدریجی دولت جدید بایدن از کمپین ترامپ بود ، که به ایران اجازه داد نفت بیشتری صادر کندو انتظار پایان تحریم ها را ایجاد کرد.

این پیشرفت ها ، که پیش از این اعتراضات بود ، یک ارتباط علّی ساده بین دردی که تحریم های در نظر گرفته شده برای تحمیل و اعتراضاتی که در ماه سپتامبر آغاز شده بود ، زیر سوال می برد. پیوند اعتراضات به برخی از کاهش اقتصادی پایدار و غیرقابل توقف در ایران گمراه کننده است. این اعتراضات ناشی از حادثه ای بود که نمادی از عدم احترام رژیم برای جوانان تحصیل کرده انقلاب است.

مطمئناً ، تحریم ها به ایرانی های معمولی که درآمد واقعی آنها در دهه گذشته کاهش یافته است ، به ویژه جوانانی که چشم انداز اشتغال آنها از زمان تحریم ها در سال 2011 تحمیل شده است ، دچار درد شده است. بین سالهای 2011 و 2021 ، میانگین زمان بین ترک کالج و اولین کار تا یک سال افزایش یافته است ، از 1. 5 به 2. 5 سال.

در شرایط غم انگیز ناشی از سرکوب سنگین اعتراضات ، فشار آوردن به دولت بایدن و سایر دولت های غربی برای حفظ یا شمع بر تحریم های بیشتر که به طور مؤثر به جوانان ایران آسیب می رساند ، یک طنز عالی است. با این حال ، بعید است که بر مردم غربی تأثیر بگذارد که نظرات آنها بیشتر توسط فیلم های زنان جوان شجاع که از کدهای لباس رژیم ، خشونت پلیس و اخبار اعدام و تحویل "هواپیماهای بدون سرنشین ساخته شده ایران" به روسیه استفاده می کنند ، شکل گرفته است.

بدون شک نارسایی اقتصادی در ایران زیاد و به طور گسترده مشترک است. با این حال ، تشدید کننده ترین مشکل اقتصادی از دیدگاه مردم ایران ، وضعیت غم انگیز انتقال جوانان به بزرگسالی نیست ، بلکه تورم است. اصلاحات در غیر این صورت بهزیستی که دولت RAISI در ماه مه 2022 اجرا کرد-پایان دادن به یارانه های مواد غذایی ارزی ، که بیشتر آنها از گروه های درآمد بالا بهره مند شده اند و آنها را با انتقال نقدی مترقی جایگزین می کنند-تورم سنبله برای ثبت سطح تابستان گذشته. براساس گزارش های تورم برای سه ماهه که در تاریخ 20 دسامبر به پایان رسید ، تورم از آن زمان فروکش کرده است اما هنوز در حدود 30 درصد در سال اجرا می شود.

از جمله عوامل دیگر ، اعتراضات از اینجا به این بستگی دارد که آیا اقتصاد در مسیر نزولی که تابستان گذشته آغاز شده یا قادر به بازگشت به رشدی است که در سال 2021 به نمایش گذاشته است. اما اگر اقتصاد بیشتر شود ، آنها احتمالاً در افراد مسن و کارگران صنعتی جذب می شوند.

به دلیل سهام سرمایه پیر ، رشد نیاز به سرمایه گذاری جدید دارد. با وجود منابع دولتی کشیده شده ، منابع خصوصی باید بسیج شوند. اما برای اینکه منابع خصوصی به سرمایه گذاری تولیدی بروند ، طبقه متوسط باید نسبت به اقتصاد و آینده خود احساس خوش بین کند ، دقیقاً همان چیزی که در کمبود است ، زیرا فرزندانشان برای زندگی بهتر و آزادی های اساسی می جنگند ، از جمله پایان نهایی آزار و اذیت توسطپلیس اخلاق.

نشانه ای از این که پس انداز خصوصی راه خود را برای سرمایه گذاری تولیدی پیدا نمی کند ، شتاب در استهلاک ریال است. از تابستان گذشته ، ارز ایران یک سوم از ارزش خود را از دست داده است زیرا ثروت خصوصی به خارج از کشور نقل مکان کرده یا در دارایی های غیرمولد پناهگاه پیدا کرده است.

در دو دهه اول خود ، مؤلفه اصلی قرارداد اجتماعی انقلاب اسلامی سرمایه گذاری عمومی برای بهبود زندگی فقرا ، به ویژه در مناطق روستایی بود. با این حال ، تحت تحریم ها و افزایش کسری بودجه ، سرمایه گذاری های عمومی به شدت منقبض شده است و وعده انقلاب را تضعیف می کند. در اواخر سال 2011 ، سرمایه گذاری ناخالص 25 درصد از تولید ناخالص داخلی ایران را به خود اختصاص داد. از سال 2018 ، این سهم به نصف کاهش یافته است ، به سختی به اندازه کافی برای تعمیر سهام سرمایه موجود ، چه رسد به ساختن سرمایه جدید.

به طور فزاینده ای ، دولت برای منابع سرمایه گذاری جدید به دنبال شرق است ، اما با استفاده از مسکو تحت تحریم های سخت غربی از زمان حمله به اوکراین ، منابع روسیه محدود است و چین بارها نشان داده است که این امر درگیری اقتصادی با ایالات متحده را بر سر ایران به خطر نمی اندازد. واد

به همین دلیل یک مانع بزرگتر برای رشد نسبت به اعتراضات ، چشم انداز سریع و سریع برای احیای قرارداد هسته ای 2015 است. در حالی که دولت کشمش برای احیای این توافق از آوریل 2021 درگیر مذاکرات غیرقانونی است ، اما تاکنون نتوانسته است به توافق برسد.

از زمان آغاز اعتراضات و حمایت فزاینده ایران از روسیه در جنگ خود در اوکراین ، به نظر می رسد دولت بایدن از مذاکرات دور شده است. با استناد به نگرانی های مربوط به حقوق بشر و فروش هواپیماهای بدون سرنشین ایران به مسکو ، اروپایی ها همین کار را انجام داده اند و تحریم های جدیدی را اضافه کرده اند. رشد محکومیت بین المللی ایران احتمال بازگشت تحریم های بسیار سخت تر سازمان ملل را افزایش می دهد ، که شرکای اروپایی در JCPOA می توانند با استفاده از مکانیسم به اصطلاح Snapback Accord ، ایجاد کنند.

برای شکستن بن بست ، ایران می تواند از مصالحه خودداری کند و کارت غنی سازی هسته ای خود را بازی کند اما این کار را در معرض خطر ایجاد تنش های بیشتر در خانه و منطقه انجام می دهد ، که هیچ یک از آنها نوع اقتصاد مقاومت را که هاردلین ها قول داده اند ، ارائه نمی دهد. همچنین خطر رویارویی نظامی را افزایش می دهد ، به خصوص اگر تحریم های سازمان ملل به عقب برگردند.

با توجه به آسیب های احتمالی همه طرف ها از چنین تقابل ، غرب به جای توجه به آن صداهای سخت و سخت که خواستار بازگشت به "حداکثر فشار" هستند ، ضمن ادعای حمایت از جوانان ایرانی ، به خوبی می توانند پنجره دیپلماتیک باریک را باز نگه دارند. اکنون بیش از هر زمان دیگری ، غرب به یک سیاست تحریم های تنظیم شده دقیق تر از "حداکثر فشار" نیاز دارد ، که از معترضین جوان در ایران پشتیبانی می کند بدون اینکه آینده خود را به خطر اندازد. برای شکستن بن بست ، ایران می تواند از مصالحه خودداری کند و کارت غنی سازی هسته ای خود را بازی کند اما این کار را در معرض خطر تحریک تنش های بیشتر در خانه و منطقه انجام می دهد ، که هیچکدام از آنها نوع اقتصاد مقاومت را که هاردینرها دارند ارائه نمی دهدوعده داده شدههمچنین خطر رویارویی نظامی را افزایش می دهد ، به خصوص اگر تحریم های سازمان ملل به عقب برگردند.